در طی دو دهه گذشته، لیشمانیوز احشایی (کالاآزار) به شکل اندمیک در بعضی از مناطق شمال غرب و جنوب ایران گزارش شده است.عامل این بیماری لیشمانیااینفانتوم، و مخزن مهم آن در مناطق اندمیک در ایران، سگ است. اکثر موارد کالاآزار در بچه­های گروه سنی 1 تا 4 سال دیده شده است. از آنجایی که تأخیر در تشخیص و درمان کالاآزار با مرگ و میر زیاد بیماران همراه است، از سال 1375، بیماریابی با انجام آزمایش سرولوژی آگلوتیناسیون مستقیم در افراد مشکوک به کالاآزار و درمان موارد مثبت سرولوژی که دارای علایم بالینی اختصاصی بوده­اند، با همکاری مراکز بهداشتی استانهای اردبیل، آذربایجان شرقی و بوشهر شروع شده است. آنتی­ژن آگلوتیناسیون مستقیم در واحد تک یاخته شناسی دانشکدۀ بهداشت و انستیتو تحقیقاتی بهداشتی با استفاده از سویۀ لیشمانیا اینفانتوم جدا شده از یک قلاده سگ آلوده به لیشمانیوز احشایی در ایران تهیه شده است.اکثر نمونه­های خون تهیه شده از نوک انگشت افراد مشکوک به ابتلای کالاآزار در خانه­های بهداشت مناطق مذکور گرفته شده و توسط کارشناسان و تکنسینهای آزمایشگاه آموزش دیده در نزدیکترین شهرستان به روش آگلوتیناسیون مستقیم مورد آزمایش قرار گرفته­اند. افرادی که دارای پادتن اختصاصی علیه لیشمانیا با عیارهای 3200: 1 و بیشتر بودند و علایم اختصاصی کالاآزار را داشتند. در مراکز بهداشتی – درمانی که دارای پزشکان مجرب یا متخصصان اطفال بودند معاینه شده و در صورت داشتن علایم بالینی کالاآزار تحت درمان قرار گرفته­اند. جهت درمان بیماران معمولا از مگلومین آنتی مونیت (گلوکانیتم) به میزان 20mg/kg به شکل داخل عضلانی روزانه به مدت حداقل 20 روز استفاده شده است. در این مطالعه در مجموع 19693نمونه سرم یا پلاسمای خون از افراد مشکوک به کالاآزار جمع آوری شده از استانهای اردبیل، آذربایجان شرقی و بوشهر به روش آگلوتیناسیون مستقیم مورد آزمایش قرار گرفته­اند که 1274 نمونه (6.47%) از نظر سرولوژی مثبت و دارای پاتن اختصاصی علیه لیشمانیا با عیارهای 3200 : 1 یا بیشتر بوده­اند. از موارد مثبت سرولوژی 690 نفر (54.16%) که دارای علایم بالینی کالاآزار (بزرگی طحال و کبد، کم خونی...) بودند، تحت درمان اختصاصی قرار گرفتند. با استفاده از آزمایش سرولوژی آگلوتیناسیون مستقیم در بیماریابی کالاآزار، تعداد زیادی از عفونتهای احشایی لیشمانیا خصوصا در بین بچه­های زیر 10 سال تشخیص داده شد و بیماران دارای علایم بالینی اختصاصی تحت درمان قرار گرفتند؛ در نتیجه از موارد مرگ و میر کالاآزار در مناطق تحت مطالعه جلوگیری به عمل آمده است.

مقدمه: کاندیدمی عفونتی بسیار مهم از نظر ابتلا و مرگ و میر است و باید به سرعت تشخیص داده و درمان شود. هدف از این مطالعه، ارایه ی یک روش ساده و سریع جهت تشخیص مستقیم مخمر کاندیدا در خون، با استفاده از آنتی بادی متصل به نانوذرات طلا به روش اگلوتیناسیون می باشد. روش ها: در مطالعه ی حاضر، 40 نمونه از BACTEC مثبت به لحاظ فونگمی تهیه شد. عوامل عفونی با استفاده از روش های مرفولوژی و روش مولکولی PCR-RFLP تعیین گونه شدند. ابتدا از عوامل جدا شده از کاندیدمی مخلوطی از آنتی ژن تهیه نموده و جهت تولید آنتی بادی به خرگوش سالم همراه با ادجوانت کامل تزریق شد. پس از تزریق چهار یادآور همراه با ادجوانت ناقص، نهایتا از خرگوش خون گیری و سرم تهیه شد. تولید آنتی بادی و کارآیی آن به روش الایزا تایید گردید و نانوذرات طلا به روش شیمیایی، به آنتی بادی ها متصل شدند. روش نانوذره برای تشخیص سریع کاندیدمی، بر روی خون مستقیم از بیماران و خون آلوده شده به تعداد مشخص مخمر کاندیدا در محیط آزمایشگاه مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: کاندیدا آلبیکنس و پس از آن کاندیدا گلابراتا و کمپلکس کاندیدا پاراپسیلوزیس شایع ترین عوامل کاندیدمی بودند. در تعیین cut off روش نانوذره، حداقل مخمر قابل شناسایی در خون بیمار، یک مخمر بود. حساسیت و ویژگی روش نانوذره برای شناسایی مخمر کاندیدا در خون چهار بیمار در مقایسه با کشت خون، 100 درصد محاسبه شد. نتیجه گیری: تحت شرایط آزمایشگاهی ما، اگر 15 میکرولیتر از خون فرد مشکوک به کاندیدمی که حاوی 1 مخمر یا حتی فقط آنتی ژن های کاندیدا باشد، در صورت مجاورت با 35 میکرولیتر از آنتی بادی کنژوگه شده با نانوذره، در کمتر از یک دقیقه آگلوتینه خواهد شد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (pdf) مراجعه فرمایید.

ما یک روش شناسایی ایمونولوژیکی ساده و سریع برای تشخیص مورفین را طراحی کرده ایم که بر مبنای واکنش مهار آگلوتیناسیون لاتکس می باشد. مورفین - 6- سوکسینات (M-6-S) یکی از مشتقات مورفین و فرم کونژوگه آن با BSA، یعنی مورفین - 6- سوکسینات BSA (M-6-S-BSA)، قبلا طراحی و ساخته شد و خصوصیات آن مورد ارزیابی قرار گرفت. تعداد مولکول (M-6-S) در مولکول کونژوگه (M-6-S-BSA) با روش اسپکتروسکوپی، 8.2 مول بر یک مول BSA، تعیین شد. در کارهای قبلی مشخص شد که مورفین - 6- سوکسینیل- BSA از لحاظ ویژگی های ایمونوشیمیایی دارای قابلیت های مطلوب و مورد نظر می باشد. در این کار ثابت شد که تست تشخیصی مهار آلگوتیناسیون لاتکس با استفاده از آنتی بادی IgG خالص شده بوسیله سلولز SEAE- که بر علیه مورفین - 6- سوکسینیل - BSA در بدن خرگوش بدست آمد، دارای حساسیتی تا 300 نانوگرم بر میلی لیتر مورفین می باشد. مواد مخدر و داروهای گوناگون با غلظت 0.1 میلی گرم در میلی لیتر و یا کمتر با این تست تشخیصی تداخل ندارند. مشاهده شد که بعضی از نمونه های ادرار با محلول آنتی بادی آگلوتیناسیون کاذب می دهد اما این مشکل بوسیله اضافه کردن 0.78% سرم نرمال خرگوش در ادرار برطرف شد. لاتکس حساس شده در یخچال (4°C) به مدت 6 ماه پایدار است. همچنین در برابر عمل لئوفیلیزاسیون مقام است و قادر به تحمل حداقل چهاربار عمل ذوب و انجماد می باشد. کل زمان لازم برای انجام تست با (LAIRT) پنج دقیقه می باشد. برای مقایسه روش ما (LAIRT) با روش (Enzy me-multiplied immunoassay) EMTT، بر روی 100 نمونه ادرار افراد مراجعه کننده به آزمایشگاه بررسی انجام شد. نتایج بدست آمده با روش EMIT، 84 مثبت و 16 منفی و با روش LAIRT، 68 مثبت و 32 منفی بود که از لحاظ آماری اختلاف معنی داری را بین دو روش نشان نمی دهد (P>0.05).

مقدمه: میزان ترشح آلبومین در ادرار افراد دیابتی افزایش می یابد ولی مقدار آن در محدوده اندازه گیری روش های معمولی پروتئین ادرار نیست(50 mg/24 hrs)  این آلبومین را میکروآلبومین اوری می نامند. مواد و روش: از ذرات پلی استرن (لاتکس) و آلبومین انسانی سوسپانسیون 1% تهیه نموده و با انتخاب آنتی بادی پلی کلنال مناسب و با روش Indiect Agglutinayion و توربیدومتری نمونه ها را مورد بررسی قرار دادیم. نتایج: نتایج به دست آمده از 144 نمونه ادرار (شامل نمونه های بیماران دیابتی، افراد سالم و همچنین نمونه هایی که دستی به آنها آلبومین اضافه شده بود) حاکی از دسترسی و اثبات Dectected Limit در حد کمتر از25 mg/L  آلبومین در ادرار می نماید. بحث: مشاهده آگلوتیناسیون کامل در مقادیر زیر Cut-off یعنی25 mg/L  که نشانه عدم وجود آلبومین در ادرار می باشد، همچنین عدم مشاهده آگلوتیناسیون در مقادیر بالاتر از حد Cut-off، عامل جالب توجه جهت تشخیص پروتیین ادراری در بیماران دیابتی است.

زمینه مطالعه: ترماتود دیژن دیکروسلیوم دندریتیکوم انگل کبد، مجاری صفراوی و کیسه ی صفرای پستانداران خصوصاً نشخوارکنندگان است که با استفاده از روش های ایمنی شناسی می توان به تشخیص زود هنگام آلودگی اقدام نمود. هدف: مقایسه آگلوتیناسیون لاتکس و هماگلوتیناسیون غیر مستقیم در تشخیص آنتی بادی ضد دیکروسلیوم دندریتیکوم در سرم گوسفندان آلوده بود. روش کار: پس از جداسازی انگل های زنده از کبد 50 راس گوسفند آلوده، بخشی از انگل ها به منظور تهیه ی آنتی ژن پیکری با استفاده از سونیکاتور هموژن شدند و بخشی دیگر در شرایط استریل به محیط کشت انتقال یافتند تا از مواد ترشح شده از انگل به عنوان آنتی ژن دفعی ترشحی استفاده شود. از گوسفندان آلوده و بره های غیر آلوده به دیکروسلیوم دندریتیکوم به منظور تهیه ی سرم های مثبت و منفی خونگیری به عمل آمد. جهت تست آگلوتیناسیون لاتکس روی ذرات لاتکس، آنتی ژن ها جداگانه اضافه و مخلوط شدند تا اتصال آنتی ژن به ذرات لاتکس برقرار شود. نمونه های سرم مثبت و منفی به لاتکس فوق اضافه و از نظر واکنش لاتکس آگلوتیناسیون مورد بررسی قرار گرفتند. در آزمایش هماگلوتیناسیون غیر مستقیم پس از رقت سازی سرم ها، به گلبول قرمز حساس شده، آنتی ژن اضافه و مخلوط گردید و از نظر ظهور واکنش هماگلوتیناسیون مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج: حساسیت و ویژگی روش لاتکس آگلوتیناسیون با استفاده از آنتی ژن دفعی ترشحی به ترتیب 84% و 6/97 % و در استفاده از آنتی ژن پیکری 96 % و 6/97 % محاسبه شد. حساسیت و ویژگی روش هماگلوتیناسیون غیر مستقیم با استفاده از آنتی ژن دفعی ترشحی به ترتیب 60 % و 9/92 % و در استفاده از آنتی ژن پیکری 92 % و 7/66 % محاسبه شد. نتیجه گیری نهایی: : با توجه به بررسی حاضر روش لاتکس آگلوتیناسیون با استفاده از آنتی ژن دفعی ترشحی و سوماتیک از حساسیت و ویژگی بالایی برخوردار است و روشی سریع و بدون نیاز به ابزارخاص در تشخیص دیکروسلیوزیس می باشد.

زمینه و هدف: متداول ترین روش های مورد استفاده برای تعیین آنتی بادی های ضد اسپرم آزمون اتصال ایمونویید و واکنش آگلوتیناسیون مختلط می باشند. تعیین ASA با روش فلوسیتومتری اولین بار به وسیله Haas و Cunningham شرح داده شد. هر دو روش می توانند به طور مستقیم یا غیرمستقیم انجام شوند. در این مطالعه FCM غیرمستقیم با MAR مستقیم جهت تعیین آنتی بادی های ضداسپرم مقایسه گردیده است.روش بررسی: مایع منی مردان 80 زوج نابارور مراجعه کننده به مرکز باروری و ناباروری اصفهان جمع آوری گردید. نمونه های پلاسمای مایع منی با اسپرم دهنده ASA منفی انکوبه شدند. سپس آنتی بادی متصل به سطح به روش FCM غیرمستقیم با ایمونوگلوبولین ضدانسانی متصل به FITC علیهIgA  و IgG مشخص گردید. ASAهای متصل به سطح اسپرم بیمار نیز به وسیله آزمون MAR مستقیم تعیین گردیدند.یافته ها: روش FCM غیرمستقیم با روش MAR مستقیم جهت تعیین آنتی بادی های ضداسپرم از کلاس IgA همبستگی نشان داد (r=0.55, p=.006) روش FCM غیرمستقیم با روش MAR مستقیم جهت تعیین آنتی بادی های ضداسپرم از کلاس IgG همبستگی ندارد (r=0.25, p=0.25).نتیجه گیری: تقریبا مقداری از آنتی بادی های ضداسپرم از کلاس  IgGدر مایع منی به اسپرم ها متصل می شوند. بنابراین آزمون های غیرمستقیم برای تعیین آنتی بادی های ضداسپرم پلاسمای مایع منی احتمالا وجود این آنتی بادی ها از کلاس IgG را تشخیص نمی دهند، در حالی که ASA از کلاس IgA را تعیین می نمایند.

مقدمه: بروسلوزیس بیماری بومی ایران و مشترک بین انسان و دام است. از آن جایی که تشخیص سریع، درمان به موقع و پیگیری درمان اهمیت دارد. انتخاب و انجام آزمایش حساس و اختصاصی و تشخیص و درمان به موقع برای حل این مشکل اساسی ضروری است. هدف از انجام این مطالعه، مقایسه آزمون رایج سولوژیت موجود در آزمایشگاه های تشخیص طبی با آزمون استاندارد الایزا بود.مواد و روش ها: در این مطالعه مقایسه ای 176فرد مشکوک به بیماری بروسلوزیس پس از معاینه توسط پزشک متخصص به صورت مستمر به آزمایشگاه ارجاع داده شدند. برای همه بیماران آزمایش های معمول تشخیص تب مالت شامل رایت سریع، رایت لوله ای استاندارد، کمبس رایت و آزمون انتخابی و استاندارد کمی الایزا انجام شد.یافته ها: از 176 فرد مطالعه شده 92 نفر (52.27%) مرد و 84 نفر (47.73%) زن بودند. از 176نفر فوق با روش های رایت سریع، رایت لوله ای استاندارد، کمبس رایت، الایزا توتال به ترتیب 45 نفر (25.57%)، 49 نفر (27.84%)، 58 نفر (32.95%)، 72 نفر (40.91%)، مثبت نشان دادند. محدوده سنی افراد بین 15 الی 65 سال بود. از نظر توزیع محل جغرافیایی 72.4% مراجعین، روستایی و 27.6% را ساکنین شهری بودند. حساسیت و آزمون های فوق در مقایسه با الایزاتوتال به ترتیب 62.5، 68 و 80 درصد، و ویژگی همه 100% بود.نتیجه گیری: آزمون الایزا در مقایسه با سایر آزمون های رایج بالاترین قدرت تشخیص را داراست. بعد از الایزا به ترتیب آزمون کمبس رایت، رایت لوله ای استاندارد و رایت سریع بیشترین قدرت تشخیصی را دارند. با استفاده از نتایج این طرح از بین روش های سرولوژیک آزمون الایزا به دلیل سنجش کمی و تعیین کلاس آنتی بادی و مرحله بیماری به عنوان آزمون استاندارد و انتخابی توصیه می شود.

هدف: برسی فراوانی آلودگی لپتوسپیرایی در سگهای تهران و حومه به کمک روشهای سرولوژی و تعیین سروتیپ های درگیر لپتوسپیرایی.طرح: مطالعه سرواپیدمیولوژی لپتوسپیروز در شرایط طبیعی (غیرتجربی) و مشخص نمودن رابطه فاکتورهای سن، جنس و محیط زندگی با موارد مثبت سرمی.حیوانات: سیصد قلاده سگهای انتخابی از بین سگهای ارجاعی به درمانگاه دامهای کوچک دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران که سابقه واکسیناسیون هیچ کدام از انواع واکسنهای سروتیپ های جنس لپتوسپیرا را نداشتند (بین 3 تا 132 ماهه) و به تدریج طی قریب دو سال که به دلایل مختلف به درمانگاه ارجاع شدند.روش: بررسی سرولوژی لپتوسپیروز سگهای تحت مطالعه با روش آگلوتیناسیون میکروسکپی MAT روی نمونه های سرم جمع آوری شده در رقتهای مختلف (از 100/1 تا 800/1) انجام گرفت و مواردی را که در رقت یکصدم یا بیشتر حدود پنجاه درصد اجرام لپتوسپیرایی MAT را نشان دادند، به عنوان موارد مثبت به ثبت رسیدند. نمونه های ادرار سگهایی که از نظر سرولوژی مثبت بودند در شرایط استریل در محیطهای اختصاصی فلچر و EMJH و گاردنر رازی کشت داده شدند.تجزیه و تحلیل آماری: از آزمون مربع کای به منظور بررسی ارتباط بین جنس، محل نگهداری حیوانات (خانگی یا روستایی) و سروگروپ های مثبت یا منفی با MAT استفاده شد. نتایج: بر اساس نتایج، موارد مثبت سرمی در رقت یکصدم (حداقل به یکی از سروگروپ های لپتوسپیرا برابر با 31 درصد (93 مورد از 300 مورد) بود سروگروپ های غالب آلوده کننده به صورت انفرادی در این مطالعه (در رقت یکصدم یا بالاتر) به ترتیب سروگروپ های کانیکولا برابر با 9 درصد، ایکتروهموراژیه برابر با 6 درصد و گریپوتایفوزا برابر با 3.66 درصد بودند. توزیع فراوانی نسبی وقوع سروگروپ ها به صورت چندتایی با همان شرایط به شرح زیر بود:1- کانیکولا + گریپوتایفوزا (3.33 درصد) 2- کانیکولا + ایکتروهموراژیه (3 درصد) 3- گریپوتایفوزا + ایکتروهموراژیه (0.66 درصد) 4- کانیکولا + ایکتروهموراژیه + گریپوتایفوزا (5.33 درصد). آنالیز آماری نشان داد، آنالیز آماری نشان داد، اگرچه فراوانی آلودگی در سگهای جنس نر و روستایی بیشتر از سگهای جنس ماده و شهری (خانگی) بوده است. اما اختلاف آماری بین آنها معنادار نبود. در کشت نمونه های ادرار سگهای سرم مثبت (93 مورد از 300 مورد) در محیطهای اختصاصی هیچ گونه اجرام لپتوسپیرایی جدا نشد. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که اولا: از نظر سرولوژی موارد مثبت لپتوسپیرایی در بین سگهای تهران و حومه وجود دارد ثانیا: سه سروگروپ کانیکولاایکتروهموراژیه و گریپوتایفوزا به ترتیب نقشهای بیشتر، متوسط و کمتر را در سگهای سرم مثبت داشته اند و باید همیشه از نظر بهداشت عمومی این مطلب مورد توجه قرار گیرد. لذا پیشنهاد می شود برای پیشگیری از انتشار لپتوسپیروز سگها در تهران و حومه از واکسنهای پلی والان حاوی سروتیپ های کانیکولا ایکتروهموراژیه و گریپوتایفوزا استفاده شود.