در این تحقیق تجزیه زیستی تولوئن توسط مخلوطی از باسیلوس های جدا شده از خاک آلوده به تولوئن بررسی شد. پس از نمونه برداری از خاک مورد نظر، باسیلوس های تحمل کننده تولوئن جداسازی شدند، با کشت باکتری ها بر روی بلاد اگار، باکتری های دارای همولیز b جدا گردید، سپس تست کشش سطحی برای تشخیص باسیلوس های مولد بیوسورفکتانت انجام شد. پس از غربالگری باکتری های مولد بیوسورفکتانت، تست امولسیفیکاسیون از باسیلوس های منتخب بعمل آمد. باسیلوس ها با روش تشخیص بیوشیمیایی و مولکولی (استخراج DNA، PCR، و تکنیک تعیین توالی ژن16 SrRNA ) شناسایی شدند. از بین 23 سویه باسیلوس جدا شده، 3 سویه B3, B6, B12 دارای کشش سطحی کمتر از 40mN/m بودند که بعنوان باکتری های مولد بیوسورفکتانت شناسایی شدند. پس از انجام تست امولسیفیکاسیون، توانایی امولسیفیکاسیون سه سویه مذکور به ترتیب 75 و 70 و %78 اندازه گیری شد. هر سه باسیلوس متعلق به گونه سوبتیلیس بودند و مقایسه توالی 16 SrRNA سه سویه نیز حاکی از تشابه بسیار بالای آنها بود به طوریکه سه توالی در حدود 6 نوکلئوتید تفاوت داشتند.در ادامه پس از بهینه سازی شرایط برای تولید بیوسورفاکتانت توسط مخلوط سه سویه (کنسرسیوم) مشخص شد که بهترین منبع کربن همان تولوئن و منبع بهینه نیتروژن عصاره مخمر است و بهترین غلظت نمک %2 و بهترین pH برابر 6 می باشد که در شرایط مذکور بهترین رشد و در نتیجه بهترین تولید بیوسورفاکتانت توسط کنسرسیوم باسیلوس ها مشاهده گردید. کشش سطحی در محیط کشت حاوی مخلوط باسیلوس ها در مقایسه با کشت تک آنها بطور واضحی کاهش داشت، بطوریکه در کشت تک باسیلوس های B3, B6, B12 کشش سطحی به ترتیب برابر37mN/m ، 33.5، 35 تخمین زده شد در حالیکه کشش سطحی در محیط حاوی کنسرسیوم به 29mN/m رسید. توانایی امولسیفیکاسیون مخلوط سه سویه باسیلوس %85 اندازه گیری شد. با استفاده از دستگاه GC-MS درصد حذف تولوئن از محیط، توسط کنسرسیوم باسیلوسی در مقایسه با محیط شاهد (محیط پایه نمکی همراه %1 تولوئن بدون تلقیح کنسرسیوم) %99.91 تخمین زده شد.

زمینه و هدف: افزایش تراز فشار صدا از حد معین برای سلامتی مضر است. از طرفی حلالهای آلی مانند تولوئن یکی از مواد شیمیایی است پکه در فرآیندهای صنعتی توام با صدا مصرف زیادی دارد. لذا این مطالعه با هدف بررسی اثرات صدا، تولوئن و اثر توام تولوئن و صدا در تراز فشار صدای 100dBA با فرکانسهای4000 و 8000 هرتز بر عملکرد پاسخ شنیداری ساقه مغز(Auditory Brainstem Response)  ABR خرگوش طراحی و انجام شد.مواد و روش کار: این مطالعه در سال 1381 در آزمایشگاه دانشگاه تربیت مدرس به روش تجربی روی 48 سر خرگوش سفید نر نیوزلندی با وزنgr  1800±200 در 6 گروه انجام گرفت. گروه ها شامل گروه کنترل، مواجهه با صدای 100dBA در فرکانس 4000 هرتز، مواجهه با صدای 100dBA در فرکانس 8000 هرتز، مواجهه با تولوئن در غلظت 1000ppm، توام تولوئن و تراز فشار صدای 100dBA با فرکانس 4000 و توام تولوئن و صدای 100dBA در فرکانس 8000 هرتز بودند. بعد از اتمام مواجهه، شنوایی سنجی به روش پتانسیل بر انگیخته ساقه مغزی با محرک تون برست و کلیک در شدت 110دسی بل اندازه گیری وثبت شد. اشکال موجی ABR برای خرگوش های در معرض تولوئن و گروه های توام صدا وتولوئن در فرکانسهای مذکور بررسی شد و داده های مربوطه پس از استخراج، با استفاده از نرم افزار آماری SPSS11 مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفت. مقایسه بین میانگین مقادیر پارامترهای مورد اندازه گیری در بین گروههای مورد مواجهه با آنالیز واریانس یک طرفه ((ANOVA و آزمون Past hoc توکی و مقایسه میانگین اختلافات قبل وبعد از اندازه گیری در هر گروه با آزمون t-test Paired انجام شد و P<0.05 معنی دار تلقی شد.یافته ها: میانگین زمان تاخیر تشکیل موج پنج در گروه کنترل 4.84±0.07، در گروه مواجهه با تولوئن 5.18±0.07، در گروه مواجهه با صدا ی4000 هرتز 5.5±0.07، در گروه مواجهه با صدای 8000 هرتز 5.19±0.07، در گروه مواجهه با صدا در فرکانس 4000 هرتز و تولوئن 5.79±0.15 و در گروه مواجهه با صدا در فرکانس 8000 هرتز و تولوئن 5.46±0.15 میلی ثانیه بدست آمد. که در مقایسه بین میانگین های زمان تاخیر موج پنج گروه کنترل با دو گروه صدا (P=0.01)، کنترل با تولوئن (P=0.07) و کنترل با دو گروه توام صدا و تولوئن (P=0.0001) تفاوت آماری معنی داری بدست آمد.نتیجه گیری: بر اساس یافته های این مطالعه مواجهه خرگوش با تولوئن و صدا هریک به تنهایی باعث آسیب شنوایی می شود ولی مواجهه توام تولوئن و صداهای زیر با فرکانسهای 4000 و 8000 باعث شدیدتر شدن آسیب می گردد بطوری که در آزمایش پاسخ شنیداری ساقه مغز موج پنج در فرکانس های بم تشکیل نمی شود.

در این کار تحقیقاتی عوامل موثر بر جداسازی مشتقات مختلف تک استخلافی و دو استخلافی نیترو تولوئن به روش کروماتوگرافی گازی مورد بررسی قرار گرفته است. شرایط جداسازی ترکیب های 2- نیترو تولوئن (2NT )، 4- نیترو تولوئن ((4NT، 2 و 3- دی نیترو تولوئن ((2,3DNT، 2 و 4- دی نیترو تولوئن (2 (2,4DNT و  6- دی نیتروتولوئن ( (2,6DNTو 3 و 4- دی نیتروتولوئن ((3,4DNT به همراه مقادیر بهینه پارامتر های جداسازی گزارش شده است. مقدار بهینه سرعت جریان گاز حامل برابر ml/min 20-30 و مقدار تزریق 0.3 µl می باشد. برای حصول جداسازی مناسب، برنامه حرارتی هم دما مناسب نمی باشد بنابراین از سیستم برنامه ریزی حرارتی (T1=80 °C، t1=6S سرعت پیمایش °C/min 30، °C T2=240، t2=6S) ثانیه استفاده گردید.

زمینه و هدف: در حوزه عوامل شیمیایی محیط کار، روش مرسوم برای سنجش ترکیبات آلی فرار در هوا استفاده از یک گازکروماتوگراف مجهز به آشکارساز یون سازی شعله ای (GC-FID) است که البته دارای محدودیت هایی نیز می باشد از جمله می توان قابلیت دسترسی به آن، نیاز به افراد کارآزموده، صرف وقت و هزینه بالای آنالیز ترکیبات شیمیایی را نام برد. هدف از این مطالعه، بررسی امکان جایگزینی آشکارساز یون سازی نوری (PID) با دستگاه گازکروماتوگراف در سنجش تولوئن هوا به عنوان نماینده ترکیبات آلی فرار در مطالعات تجربی بود.روش بررسی: در این مطالعه، تولید مداوم غلظت های 5، 20، 50، 100، 200، 500 و  ppm 1000از تولوئن هوا، توسط سامانه طراحی شده در آزمایشگاه و در دامنه رطوبت نسبی %13±2 انجام شد. غلظت تولوئن هوا در خروجی این سامانه، هم با آشکارساز یون سازی نوری و هم با روش مرجع 1501 سازمان NIOSH مورد اندازه گیری و مقایسه قرار گرفت.یافته ها: نتایج این پژوهش نشان داد که بین این دو روش در غلظت های بالاتر از 50 ppm تولوئن در هوا تفاوت معنی داری وجود دارد در حالی که در غلظت های 5 و  ppm 20تفاوت معنی داری نشان نداد. ضریب همبستگی نتایج این دو روش در دامنه غلظتی 5 تا  ppm 1000تولوئن هوا، 0.999 بود. ضریب تصحیح برای آشکارساز یون سازی نوری در دامنه غلظتی مورد مطالعه، 1.05 به دست آمد.نتیجه گیری: عیلرغم تفاوت مقادیر خوانش تولوئن هوا توسط آشکارساز یون سازی نوری (PID) با روش مرجع 1501 سازمان NIOSH پاسخ آن خطی بود؛ بنابراین، در مطالعات مربوط به سنجش تولوئن هوا با استفاده از آشکارساز یون سازی نوری، مقادیرخوانش باید توسط ضریب تصحیح محاسبه شده، اصلاح شوند.

اکتشاف، استخراج و بهره برداری از منابع نفتی در کشورهای نفت خیز مانند ایران با وجود فواید بسیار، موجب بروز مشکلات محیط زیستی متعددی شده است. یکی از مهم ترین این معضلات آلودگی منابع آب با ترکیبات نفتی است. یکی از رایج ترین روش های حذف آلاینده ها از محلول های آبی جذب سطحی است. در حال حاضر تحقیق روی جاذب های ارزان با قابلیت بالای حذف آلاینده از نظر اقتصادی حایز اهمیت است. در این پژوهش کارایی نانوکیتوزان برای حذف تولوین از محلول های آبی با روش جذب سطحی در مقیاس آزمایشگاهی با اثر عامل های pH، غلظت اولیه محلول تولوین، دوز جاذب و زمان تماس بررسی شد. مقادیر غلظت تولوین توسط دستگاه اسپکتروفتومترUV-Vis Array مدل Photonix Ar 2015 در طول موج 206 نانو متر آنالیز گردید. نتایج نشان داد میزان جذب تولوین با افزایش pH، افزایش دوز جاذب و افزایش زمان تماس نسبت عکس و با افزایش غلظت نسبت مستقیم دارد. با توجه به نتایج مقدار بهینه جذب تولوین در pH برابر 5، غلظت 70 میلی گرم بر لیتر، دوز جاذب 01/0 گرم بر لیتر و زمان تماس 5 دقیقه تعیین شد. یافته های تحقیق نشان داد که جاذب نانو کیتوزان کارایی بالایی در جذب تولوین از محلول های آبی دارد.

تولوئن یکی از محصولات اصلی پتروشیمی است که به علت سمیت بالا، جهش زایی، سرطان زایی و اثرات مخرب بر زاد و ولد یکی از مواد آلوده کننده رایج محیط زیست می باشد که در اثر نشت مواد سوختی، حلال یا شیمیایی باعث آلودگی محیط زیست می شود. روش های مختلفی برای حذف این ماده از خاک وجود داردکه یکی از بهترین و آسان ترین روش ها، روش زیستی است.قارچ ها و باکتری های هوازی وبی هوازی جمعیت میکروبی غالب در تجزیه تولوئن هستند. سویه ای مفید تر است که توانایی تجزیه تولوئن را در غلظت بالا دارا باشد. در این مطالعه 6 سویه باکتری از خاک اطراف مجتمع پتروشیمی اصفهان جدا شدند. این سویه ها از تولوئن به عنوان منبع کربن و انرژی استفاده نمودند و به این منظور در معرض غلظت 100-1% تولوئن قرار گرفتند. یکی از سویه ها توانست تا 50% غلظت تولوئن رشد کند و در نتیجه بیشترین رشد را داشته باشد. این سویه توسط رنگ آمیزی گرم، تست های بیو شیمیایی و تکنیک 16S rRNA sequensing مورد شناسایی قرار گرفت که به عنوان Bacillus pumilus شناسایی شد. به علاوه میزان حذف غلظت های مختلف تولوئن در زمان رشد این باکتری مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان می دهد سویه مورد نظر می تواند توانایی مناسبی در تجزیه تولوئن در محیط زیست و پاک سازی ان داشته باشد.