هدف پژوهش حاضر بررسی و بازتعریف نقش معلم در محیط های جدید و سرشار از فناوری بر طبق دیدگاه نظریه پردازان ارتباط گرایی است. رویکرد پژوهش کیفی و روش آن، تحلیل محتوای کیفی مایرینگ می باشد. جامعه موردپژوهش کلیه مقالاتی (94 مقاله) هستند که از سال 2003 تا 2015 در مورد ارتباط نظریه ارتباط گرایی با یادگیری در ژورنال های معتبر حیطه آموزش و با کلمات کلیدی مشخص یافت شده اند. جامعه نمونه 16 مقاله است که این تعداد، از جامعه براساس اشباع نظری داده ها و به صورت هدفمند انتخاب شدند. داده های پژوهش از تحلیل کیفی - قیاسی اسناد جامعه نمونه گردآوری شدند. با تجزیه وتحلیل داده ها، پاسخ سوال پژوهش در 16 زیر مقوله مشخص و با روش کدگذاری باز در 5 مقوله اصلی دسته بندی شدند. نتایج تحلیل منجر به تشخیص نقش های مهم معلم به صورت یک الگو در محیط های آموزشی مبتنی بر فناوری بر طبق نظریه یادگیری ارتباط گرایی گردید.

فرآیند طراحی وسایل زیرسطحی خودکنترل شامل مراحل مختلفی از جمله طراحی شکل بدنه می باشد. طراحی هیدرودینامیکی شکل بدنه از اصلی ترین مراحل طراحی بدنه یک وسیله زیرسطحی می باشد. پارامترهای موثر در طراحی هیدرودینامیکی شکل بدنه شامل طول قسمت دماغه و دم، پروفیل آنها و نیز قسمت تخت جلوی دماغه و پشت دم می باشند. در مطالعه حاضر به منظور بررسی تاثیر هریک از این پارامترها بر ضریب درگ بدنه از روش طراحی آزمایشها استفاده شده است. برای این منظور ضمن معرفی دسته بدنه های خانواده هیدرولب، نتایج به دست آمده از شبیه سازی عددی جریان حول بدنه هیدرولب500 جهت طراحی آزمایشها بکار گرفته شده است. لذا در مرحله نخست یک نمونه آزمایش تجربی در تونل آب برای اعتبارسنجی پروفیل فشار بدنه هیدرولب500 انجام شده است. مقایسه نتایج تجربی و عددی بدنه هیدرولب500، اعتبار روش عددی بکارگرفته شده را نشان می دهد. نتایج به دست آمده از کار حاضر نشان می دهد که به کمک روش ارئه شده با دقت بالایی می توان ضریب درگ یک وسیله زیرسطحی خودکنترل را در طرح نهایی تخمین زد.

یکی از موضوع های اساسی دنیای مدرن، مساله از خودبیگانگی است که در این مقاله، به بررسی این مساله در داستان های کودک و نوجوان پرداخته شده است. در این پژوهش، با رویکردی غیرپیدایشی، مولفه های ازخودبیگانگی در داستان های یادشده، بررسی و روندهای ازخودبیگانگی مطرح شده در این داستان ها مشخص شده است. همچنین، همانندی ها و ناهمانندی های داستان های دو گروه سنی کودک و نوجوان، در طرح این موضوع، مورد مطالعه قرار گرفته است. برای داده یابی، پژوهش گر از روش اسنادی و به منظور داده کاوی، از روش تحلیل محتوای قیاسی و استقرایی مایرینگ بهره گرفته است. نمونه، از نوع هدفمند بوده که شش داستان را شامل می شود. نتایج نشان داد که در این داستان ها، مولفه های ازخودبیگانگی وجود دارد که بسامد آن در داستان های نوجوان، بیش تر است. روندهای ازخودبیگانگی مشاهده شده در این آثار عبارتند از: گذار از روح فردی به جمع گرایی افراطی و گذار از روح جمعی به فردگرایی افراطی. در داستان های نوجوان هر دو روند و در داستان های کودکان تنها روند نخست مشاهده می شود.

اتوریته به معنای اقتدار مشروع، مسیله ای است که از جنبه های مختلف مورد بررسی قرار گرفته و دارای انواع گوناگونی است. یکی از این انواع، اتوریته آموزشی است. این مسیله توسط اندیشمندان و مکاتب فکری مورد بحث قرار گرفته است و از اشکالات واردشده به آن، این است که اتوریته معلم ممکن است سبب حذف استقلال یادگیرنده شود. پژوهش حاضر سعی نموده با هدف بررسی مفهوم و ماهیت اتوریته در آموزش های اخلاقی نهج البلاغه به بررسی اهداف و انواع آموزش در نهج البلاغه، همچنین اصول و شیوه های آموزش اخلاقی و اتوریته معلم و استقلال یادگیرنده در نهج البلاغه بپردازد. این پژوهش با روش تحلیل محتوای کیفی با رویکرد استقرایی مایرینگ (2000)، بر روی نهج البلاغه انجام شده است. شیوه نمونه گیری از نوع غیراحتمالی و از نوع هدف مند یا معیار بوده است که به روش متن پژوهی انجام شده و از اعتبار بازاندیشانه و راهبرد ارتقای کیفیت سیلورمن بهره گرفته شده است. آنچه از این پژوهش به دست آمده، بیانگر این است که اصول و شیوه های آموزش اخلاقی در نهج البلاغه گویای رابطه سلطه در آموزش نیست و با هدف آزادی و استقلال بخشی به یادگیرنده برنامه ریزی شده و جهت آزادی و تعقل او، و به دست آوردن کمال اختیاری است.

آموزش از مسایل اجتماعی است که اغلب با مساله اخلاق و تربیت همراه است. پویایی، تناظر و تطبیق با سایر آراء از لوازم نظام های آموزشی روزآمد است. نظام آموزش دینی نیز نمی تواند از این مساله مستثنا باشد. نهج البلاغه از متون اصیل اسلامی است که می توان نظام آموزش اخلاقی از آن استخراج کرد و در مقایسه آن با سایر نظامات آموزشی به ظرفیت های مغفول حوزه آموزش اخلاقی پی برد. امیل دورکیم اندیشمند علوم اجتماعی است که به بحث آموزش اخلاقی پرداخته و آموزش و پرورش را از دریچه جامعه شناسی بررسی کرده است. این پژوهش با روش «تحلیل محتوای کیفی استقرایی مایرینگ» با هدف کشف نقاط اشتراک و افتراق نظام آموزش اخلاق در نهج البلاغه و اندیشه دورکیم و مقایسه آنها به کشف نظام حاکم بر متن نهج البلاغه در مبانی، اهداف، اصول و روش های آموزش اخلاق می پردازد. شیوه نمونه گیری از نوع غیر احتمالی و هدفمند، است که به روش متن پژوهشی انجام شده و از اعتبار باز اندیشانه و راهبرد ارتقاء کیفیت سیلورمن بهره می گیرد. یافته های این پژوهش بیانگر این است که در هر دو دیدگاه آموزش و پرورش امری ضروری، سازنده و با هدف متعالی است و در جهت دستیابی به دانش، اصلاح فردی یا ساخت جامعه انجام می شود. از دیگر یافته ها مساله اقتدار معلم در عین استقلال و اختیار یادگیرنده مورد تایید هر دو نظام است.

با هدف بررسی فرایند تدوین اهداف برنامه درسی پرورش هوش اخلاقی، در این تحقیق از روش تحلیل محتوای کیفی مبتنی بر تکنیک مقوله بندی قیاسی و بر اساس رویکرد مایرینگ (Mayring) استفاده شده است. حوزه موردمطالعه شامل متون چاپی و الکترونیکی برگرفته از آثار اندیشمندان و نظریه پردازان حوزه های هوش اخلاقی و نوفهم گرایی برنامه درسی که از طریق روش نمونه گیری هدفمند، متون منتخب تعیین و از طریق روش فیش برداری مبادرت به جمع آوری اطلاعات گردید. با در نظر گرفتن پاراگراف به عنوان واحد تحلیل، کدگذاری انجام و مفاهیم و مقوله ها استخراج گردیدند. یافته ها حاکی از آن بود که رشد عملکرد اخلاقی، رشد تفکر اخلاقی، ایجاد منش اجرایی و اخلاقی، رشد اعتقادات مذهبی، پرورش دید زیباشناختی به اخلاق، پرورش آزادی اندیشه و رفتار، رشد تفکر خلاق، پرورش تفکر انتقادی، تربیت شهروند نیک و قانون مدار، ایجاد باور مردم سالاری، رشد انگیزش درونی، پرورش روحیه مراقبت و غمخواری از طریق فهم همدلی با ساختار و آموزش و مراقبت، رشد آگاهی ها و رفتارهای اجتماعی از طریق درک زندگی اجتماعی و آموزش آگاهی های اجتماعی، پرورش وجدان کاری، رشد فضیلت محبت و همدلی، پرورش انگیزه کمال جویی، تقویت مهارت قانون گرایی، رشد خود مراقبتی و وجدان اخلاقی و پرورش تفکر عمیق و فلسفی نسبت به خود و پدیده ها، تعیین کننده اهداف برنامه درسی پرورش هوش اخلاقی کودکان دوره ابتدایی می باشند.

اخلاق پزشکی نوین، دانشی میان رشته ای است و امروزه جزیی از برنامه های درسی بسیاری از دانشکده های پزشکی شده است. هویت برنامه درسی اخلاق پزشکی را مفاهیم زیر بنایی این علم و مبانی اعتقادی و ارزشی جامعه شکل می دهد و نمی توان برنامه درسی اخلاق پزشکی را مستقل از مبانی و اصول اعتقادی، فرهنگی و ارزشی جامعه تدوین کرد. لذا این مطالعه به منظور شناخت عمیق تر و واقعی تر ابهامات و چالش های موجود در هویت برنامه درسی اخلاق پزشکی انجام شد. این مطالعه یک پژوهش کیفی است که داده های آن از طریق مصاحبه نیمه ساختارمند با 14 نفر از اساتید اخلاق پزشکی دانشگاه های علوم پزشکی تهران در سال 1389 جمع آوری و با رویکرد تحلیل محتوای مایرینگ، تجزیه و تحلیل شدند. نتایج این مطالعه، حکایت از بی هویتی برنامه درسی اخلاق پزشکی دارد. مضامینی که بیانگر فقدان هویت بومی و اسلامی برنامه درسی اخلاق پزشکی است عبارتند از: 1- اخلاق پزشکی سکولار 2- نظام اخلاق اسلامی 3- قلمروی اخلاق پزشکی. در واقع حلقه مفقوده برنامه درسی اخلاق پزشکی نداشتن هویت بومی و اسلامی است و به همین دلیل است که مباحث اخلاق پزشکی بطور پراکنده و بدون مبنای مشخصی در برنامه درسی اخلاق پزشکی گنجانده شده است و همواره آموزش اخلاق پزشکی با سردرگمی مواجه بوده و مروج فرهنگ سکولار شده است.

یکی از رایج ترین روش های بررسی رفتار هیدرودینامیکی زیردریایی مانند مانور شناور، مطالعه ضرایب هیدرودینامیکی آن است. در این مقاله محاسبه ضرایب هیدرودینامیکی شناور زیرسطحی تا مرتبه سوم با استفاده از دینامیک سیالات محاسباتی و به روش حجم محدود انجام گرفته است. به این منظور، بدنه ی بدون ملحقات با فرم مایرینگ انتخاب گردید و مانور آن شامل حرکات سرج، سووی و یاو به صورت عددی و در حالت غیردایم شبیه سازی شده است. بعلاوه اثرات آشفتگی با مدل k-ω,sst در مدل-سازی عددی لحاظ شده است. برای استخراج نیروها و ممان ها در حرکات سووی و یاو، از مکانیزم حرکت صفحه ای (PMM) استفاده گردیده و در شبکه بندی مساله از تکنیک شبکه overset استفاده شده است. همچنین برای بررسی دقت شبیه سازی، استقلال از شبکه صورت گرفته است. پس از استخراج نیروها و گشتاورها، با استفاده از معادلات بدست آمده از طریق درونیابی و تعریف هر ضریب، مقادیر ضرایب هیدرودینامیکی جرم اضافه و دمپینگ استخراج گردیدند. مقادیر عددی با نتایج آزمایشگاهی مرجع پرسترو (Prestero, 2001) مقایسه شده اند. اختلاف مقادیر عددی ضرایب دمپینگ نسبت به نتایج آزمایشگاهی در محدوده ی 8/0 تا 12 درصد است. این اختلاف در ضرایب جرم افزوده در محدوده ی 8/0 تا 37 درصد می باشد که نشان از تطبیق خوب روش عددی با آزمایشگاهی دارد.