اهداف: به دلیل مصرف بالای ماهی کوتر نیاز است تا پروفیل اسیدآمینه های آن تهیه شود. هدف پژوهش حاضر تجزیه تقریبی و محتوای اسیدآمینه ماهی کوتر ساده و دم زرد دریای عمان در پاییز و بهار بود. مواد و روش ها: پژوهش تجربی حاضر روی کوترماهیان ساده و دم زرد دریای عمان در فصل پاییز و بهار اجرا شد. ماهیان در ترکیب همسانی از نر و ماده در دو گروه، با 3 دسته 7 تایی از ماهیان قرار داشتند. تجزیه اسیدآمینه کل با دستگاه کروماتوگرافی مایع صورت گرفت. داده ها با نرم افزار GRAPHPAD-PRISM 5 و آزمون T غیرجفتی تحلیل شد. یافته ها: در دو گونه، رطوبت در فصل پاییز بالاتر از بهار بود، اما میزان چربی، پروتئین و خاکستر کل در بهار نسبت به پاییز اختلاف معنی داری داشت. در بهار نسبت اسیدآمینه های ضروری به غیرضروری (E/NE) و آروماتیک اختلاف معنی داری در دو گونه نداشت، اما سایر موارد اختلاف معنی داری داشتند. در پاییز نسبت E/NE و اسیدآمینه های اسیدی، اختلاف معنی داری در دو گونه نداشتند. شاخص های شیمیایی بر اساس نیاز انسان بالغ، بالاتر از یک بودند. اسیدآمینه لوسین در بازه سنی 2-5 سال در هر دو گونه در پاییز و بهار کمبود داشت. نتیجه گیری: هر دو گونه در فصل پاییز رطوبت بالاتری دارند، اما میزان چربی، پروتئین و خاکستر کل در بهار نسبت به پاییز بیشتر است. بیشترین اسیدآمینه دو گونه در دو فصل، گلوتامیک اسید و آسپارتیک اسید است.هیچ کمبودی در نیاز انسان بالغ برای اسیدآمینه ضروری موجود در دو گونه در دو فصل وجود ندارد. بر اساس نیاز کودکان 2-5 سال، اسیدآمینه لوسین در هر دو گونه دارای کمبود است.

مقدمه: اپولیس فیشوراتوم یک ضایعه التهابی تحریکی مرتبط با لبه دست دندان لق بوده و از نظر بافت شناسی مشابه فیبروما است. جهت درمان این ضایعات برجسته می توان از تیغ جراحی، الکتروسرجری، کرایوسرجری و لیزر استفاده کرد. عدم نیاز به بخیه، حفظ عمقوستیبول و خونریزی ناچیز یا عدم خونریزی حین جراحی از مزایای روش های الکتروسرجری و کرایوسرجری نسبت به تیغ جراحی است. این مطالعه جهت مقایسه بین الکتروسرجری و کرایوسرجری در حذف این ضایعات صورت گرفت.مواد و روش ها: در این مطالعه کارآزمایی بالینی که مسایل اخلاقی آن مورد تایید کمیته اخلاق دانشگاه علوم پزشکی اصفهان قرار گرفته است، تعداد 20 ضایعه حدود یک سانتیمتری اپولیس فیشوراتوم به طور تصادفی به دو گروه مساوی جهت جراحی با کوتر یا کرایو تقسیم شدند. زمان بهبودی بالینی و میزان درد در بین دو گروه ثبت شد. آزمون های بقا، تی تست، آنالیز داده های مکرر برای بررسی داده ها به کار رفت.یافته ها: میانگین مدت زمان بهبودی در روش کرایوسرجری 14.5 روز و در روش الکتروسرجری 12.8 روز به دست آمد که این تفاوت طبق آنالیز بقا معنی دار بود (P=0.0216). از نظر درد بعد از جراحی تفاوت معنی داری بین دو روش وجود نداشت.نتیجه گیری: میانگین مدت زمان بهبودی کلینیکی در روش الکتروسرجری کمی کوتاهتر از کرایوسرجری است، ولی کرایوسرجری از این جهت که می‏تواند بدون تزریق بی­ حسی انجام شود و نیز بوی نامطبوع ندارد، در بسیاری از بیماران باید مورد توجه قرار گیرد.

سابقه و هدف: دستگاه الکتروکوتر یک ابزار مهم در جراحی مدرن است. سوختگی ناشی از دستگاه الکتروکوتر یکی از عوارض شایع حین عمل جراحی است. مدیریت کیفیت یک استراتژی سازمانی برای ارتقای کیفیت و ایمنی خدمات است. هدف این مطالعه بررسی میزان تاثیر مدیریت کیفیت بر کاهش سوختگی ناشی از دستگاه الکتروکوتر بود. مواد و روش ها: این پژوهش با استفاده از روش اقدام پژوهی مشارکتی در بازده زمانی دوساله 1392 و 1393 در بخش اتاق عمل یکی از بیمارستان های شهر تهران انجام شد. تیم بهبود کیفیت بخش اعمال جراحی بیمارستان تشکیل و با استفاده از مدل مدیریت کیفیت استراتژیک، برنامه بهبود کیفیت فرایندهای کاری بخش تدوین، اجرا و ارزشیابی شد. میزان سوختگی ناشی از دستگاه الکتروکوتر قبل و بعد از اجرای مدیریت کیفیت سنجیده و با هم مقایسه شد. نتایج: میزان سوختگی ناشی از دستگاه الکتروکوتر در سال 1391 برابر با 4/0 درصد بود. خیس بودن بیمار به دلیل تعریق و شستشوی حین عمل، پوزیشن نادرست بیمار، سالم نبودن تشک های آنتی استاتیک و استفاده طولانی از دستگاه الکتروکوتر از مهم ترین علل ایجاد سوختگی ناشی از دستگاه کوتر بود. تیم بهبود کیفیت یک برنامه عملیاتی برای رفع مشکلات مذکور تدوین و اجرا کرد. میزان سوختگی ناشی از دستگاه الکتروکوتر با اجرای مدیریت کیفیت به 21/0 درصد در سال 1392و 02/0 درصد در سال 1393 کاهش یافت. اجرای مدیریت کیفیت منجر به کاهش 95 درصدی میزان سوختگی ناشی از دستگاه کوتر در یک بازه زمانی دو ساله شد. نتیجه گیری: استراتژی مدیریت کیفیت منجر به کاهش سوختگی ناشی از الکتروکوتر و افزایش ایمنی بیمار می شود. اجرای صحیح اصول مدیریت کیفیت نظیر بیمارمحوری، فرایند گرایی و کار تیمی منجر به ارتقای کیفیت و ایمنی خدمات بیمارستان ها می شود.

ارزیابی ذخایر ماهی کوتر ساده (Sphyraena jello) بر اساس داده های جمع آوری شده ماهانه طول این گونه، برآورد گردیده است. نتایج بررسی یک ساله ( آبان 1385 لغایت مهرماه 1386) نشان داد که میانگین طول کل و وزن این گونه به ترتیب برابراست با 58.16 سانتیمتر و 878.89 گرم. داده های مربوط به فراوانی طولی در نرم افزار FiSAT پردازش گردید. پارامترهای رشد وان برتالانفی از قبیل طول بی نهایت (طول چنگالی)، ضریب رشد و سن در طول صفر، به ترتیب 109.21، 0.37 و 0.5- محاسبه شد. نرخ مرگ و میر کل Z=1.91، مرگ و میر صیادی F=1.30 و مرگ و میر طبیعی نیز M=0.61 در سال تخمین زده شد. همچنین ضریب بهره برداری این ماهی E=0.68 درسال تعیین گردید. نتایج این بررسی بیانگر صید بی رویه ماهی کوتر ساده در آب های ساحلی بوشهر می باشد.

هدف از تحقیق حاضر برآورد میزان توده زنده ماهی کوتر ساده Sphyraena jello در آبهای استان بوشهر بود. در این تحقیق از شناور تحقیقاتی فردوس 1 استفاده شد. کل منطقه مطالعاتی در محدوده آب های استان بوشهر به سه ناحیه شمالی، مرکزی و جنوبی و هر ناحیه نیز به سه زیر لایه عمقی 20-10 متر، 30-20 متر و 50-30 متر تقسیم بندی شد. در مجموع از تعداد 43 توراندازی در اعماق و لایه های مناطق مختلف، 1050 کیلوگرم ماهی کوتر ساده صید شد. با استفاده از روش صید به ازای واحد تلاش و مساحت جاروب شده، توده زنده ماهی کوتر ساده تخمین زده شد. CPUE کل ماهی کوتر ساده 1050 کیلوگرم بر ساعت محاسبه شد. از نظر لایه های عمقی، بیش ترین میانگین CPUE در لایه عمقی 20-10 متر با 26.83±10.62 کیلوگرم بر ساعت و از نظر مناطق مختلف، منطقه جنوبی استان بوشهر بیش ترین میانگین CPUE را با 33.7±15.27 به خود اختصاص داد. CPUA کل ماهی کوتر ساده 11859.2 کیلوگرم بر مایل مربع برآورد شد. از نظر مناطق مختلف، بیش ترین CPUA در منطقه شمال استان بوشهر با 7709.3 کیلوگرم بر مایل مربع و از نظر لایه های عمقی، بیش ترین میزان CPUA در لایه عمقی 20-10 متر با 5223.09 کیلوگرم بر مایل مربع به دست آمد. توده زنده کل ماهی کوتر ساده 8163.2 کیلوگرم در منطقه بوشهر برآورد شد. از نظر مناطق مختلف، بیشترین توده زنده در منطقه شمالی استان بوشهر با 6007.8 کیلوگرم و از نظر لایه های عمقی مختلف، بیشترین توده زنده در لایه عمقی 50-30 متر با 3765.4 کیلوگرم برآورد شد.

این مقاله حاصل پژوهشی است که به منظور کسب اطلاعات بیشتر در خصوص تغذیه ماهی کوتر مواج (Sphyraena putnamae) به مدت یکسال از فروردین تا اسفند 1389 در آبهای استان سیستان و بلوچستان انجام پذیرفت که طی آن تعداد 165 نمونه از این ماهی مورد زیست سنجی، کالبد شکافی و بررسی زیستی (تغذیه) قرار گرفتند. بررسی های تغذیه ای نشان داد که این ماهی با دارا بودن میانگین طول نسبی روده (RLG) 0.43±0.003 سانتیمتر، شدید گوشتخوار (ماهیخوار) بوده و بیش از 96 درصد محتویات معده را ماهیان تشکیل داده بودند. شاخص برتری غذایی (FP) برای ماهی کوتر مواج در دوره مطالعه شامل: ساردین ماهیان (23.8 درصد)، ماهی طلال (11.1 درصد) و موتو هندی (7.9 درصد) بیشترین میزان و برای کوتر ماهیان، حسون و اسکوئید هندی (هر کدام 1.6 درصد) کمترین میزان بود. شاخص خالی بودن معده (CV) بطور میانگین در کل دوره برابر با 71.52 درصد بود که نشان از تغذیه کم این آبزی دارد. اما با توجه به نوع صید تنها می توان شاخص در شهریور ماه را ملاک قرار داد که برابر با 32 درصد بود که نشان دهنده نسبتا پرخور بودن این ماهی می باشد. میانگین شاخص پربودن معده (FI) در کل دوره 28.48 درصد بود.

یکی از مهمترین مخاطرات طبیعی، فرسایش کناره رودخانه می­ باشد که سالانه باعث خسارات اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی بسیاری می­ شود. لذا در این تحقیق از مدل BSTEM در جهت شناسایی و برآورد فرسایش کناره رودخانه کوتر مهاباد استفاده شده است. به این منظور مسیری به طول 3 کیلومتر از رودخانه کوتر انتخاب شده و سه بازه برای مدل BSTEM در نظر گرفته شد. در این مدل به شبیه سازی جریان عادی و سیلابی و پیامد آن بر فرسایش پای کناره و پایداری کناره رودخانه کوتر پرداخته شد. پسروی محاسبه شده کناره­ بر اساس مدل BSTEM در سناریوهای مختلف بازه­ های رودخانه کوتر متغیر بوده است. کل مساحت فرسایش یافته سناریو اول در بازه­ های اول، دوم و سوم به ترتیب040/، 028/0 و 188/0 متر مربع بوده است. در حالی که در سناریو دوم کل مساحت فرسایش یافته در بازه­ ها به ترتیب 347/0، 132/0 و 728/0 متر مربع برای بازه اول، دوم و سوم به دست آمده است. از این نتایج می­ توان چنین نتیجه گرفت که میزان فرسایش پذیری در بازه دوم نسبت به دو بازه سوم و اول کمتر بوده است. در بازه سوم میزان تنش برشی حدود 64 پاسکال به دست آمده و بیشترین میزان را به نمایش گذاشت. بر این اساس بیشترین مساحت فرسایش یافته بستر نیز به این بازه اختصاص یافت. میزان ضریب ایمنی نیز در این بازه معادل 55/0 بوده و بار رسوبی تولیدی نیز معادل 674/22 تن برآورد گردید.

زمینه و اهداف: با توجه به عوارض تخلیه مایع زیر شبکیه در عمل باکلینگ اسکلرا، به منظور تعیین تاثیر کوتر خشک در کوروئیدوتومی و تخلیه مایع زیر شبکیه در مبتلایان به جداشدگی شبکیه، این تحقیق در بیماران مراجعه کننده به بیمارستان نیکوکاری تبریز در سالهای 80-1378 انجام گرفت.روش بررسی: تحقیق با روش کارآزمایی بالینی، در 36 چشم بیمارانی که دچار جداشدگی شبکیه شده بودند و برای اولین بار تحت عمل جراحی باکلینگ اسکلرا قرار می گرفتند، انجام شد. برای باز کردن فضای زیر شبکیه به خارج، پس از اسکلروتومی توسط کوتر خشک سوراخی بسیار کوچک در کوروئید و اپی تلیوم پیگمانته شبکیه ایجاد شد و مایع زیر شبکیه خارج گردید و میزان موفقیت عمل در تخلیه مایع و همچنین عوارض حین و پس از عمل به مدت حداقل 3 ماه بررسی شدند و با روش "مک نمار"مورد قضاوت آماری قرار گرفتند.یافته ها: از 36 چشم که با این روش تحت عمل جراحی قرار گرفتند در 31 مورد (86 درصد) تخلیه مایع زیر شبکیه با موفقیت انجام شد (p<0.0001) عوارض حین عمل مربوط به محل تخلیه مایع زیر شبکیه شامل خونریزی زیر شبکیه سوراخ شدن و یا گیر افتادن شبکیه در محل تخلیه و عوارض پس از عمل ملاحظه نشدند.نتیجه گیری: استفاده از کوتر خشک پس از اسکلروتومی ضمن موفقیت در تخلیه مایع عارضه ای ندارد. بررسی این تحقیق در سایر مراکز و گزارش میزان موفقیت آن توصیه می شود.

برای مقایسه اثر بستن با کوتر کردن لنفاتیک های گیرنده روی شیوع لنفوسل پس از پیوند کلیه هتروتوپیک کلاسیک با دهنده زنده این مطالعه در 578 پیوند کلیه در سالهای 1371تا 1378 در بیمارستان بقیه اله الاعظم (عج) انجام شد. در 341 نفر لنفاتیک های عروق ایلیاک گیرنده کوتر و سپس قطع شدند و در 237 نفر لنفاتیک ها قطع نشدند و یا پس از قطع لیگاتور به کمک نخ غیر قابل جذب انجام شد. شیوع لنفوسل که احتیاج به روش های تهاجمی داشته باشد در گروه مطالعه در طول مدت پیگیری (متوسط 43 ماه) صفر و در گروه شاهد تنها یک مورد بود که مقایسه دو گروه تفاوت معنی داری نشان ندارند (P=0.47) به نظر می رسد در پیوند کلیه از دهنده های زنده لیگاتور عروق لنفاتیک گیرنده مزیتی بر کوتر کردن آن ندارد.