زمینه و هدف: هوای بیمارستان ها می تواند حاوی طیف وسیعی از میکروارگانیسم های بیماری زا باشد که بر سلامت و آسایش پرسنل و بیماران درمانی تاثیر دارد. مطالعه حاضر با هدف تعیین اثربخشی حالات مختلف سیستم تهویه بر میزان مواجهه فردی پرسنل درمانی با بیوآئروسل های هوابرد در اتاق ایزوله، با در نظر گرفتن محل استقرار تخت بیمار و پرسنل درمانی انجام گرفت.روش بررسی: در این مطالعه ضمن اعمال 5 حالت تهویه، هر یک در چهار ظرفیت مختلف به یک اتاق ایزوله یک تخته بیمارستانی که در آن یک بیمار مسلول بستری شده بود، 2 چیدمان برای تخت (حالت اول گوشه اتاق و حالت دوم وسط اتاق) و دو نحوه استقرار پرسنل درمانی (حالت اول کنار تخت و بالای سر بیمار و حالت دوم پایین تخت بیمار) از هوای اتاق نمونه برداری فردی بعمل آمد. جهت نمونه برداری فردی از روش فیلتراسیون توصیه شده توسط کنفرانس دولتی بهداشت صنعتی آمریکا ACGIH استفاده شد.برای تعیین ارتباط میان متغیرها و تعیین تاثیر آن ها از آزمون Post hoc Dunnett's test استفاده شد.یافته ها: بیشترین مواجهه شغلی با بیوآئروسل ها در زمانی که سیستم تهویه خاموش بود مشاهده گردید و استفاده از حالات مختلف تهویه سبب کاهش معنی دار (Pvalue<0.001) مواجهه فردی پرسنل با بیوآئروسل ها گردید. بهترین ظرفیت تهویه مربوط به 12 بار تعویض هوا در ساعت بود. نتایج آنالیز آماری اختلاف معنی داری را میان تراکم آلاینده ها و محل استقرار پرسنل در محل 1 و 2 و مکان تخت 1 و 2 نشان نداد (Pvalue>0.05).نتیجه گیری: استفاده از سیستم تهویه با ورود هوا از طریق یک دریچه گرد از سمت یک دیوار و تخلیه هوا از طریق یک دریچه خطی نصب شده در دیوار مقابل با ظرفیت تهویه 12 بار تعویض هوا در ساعت موثرترین راه کاهش مواجهه فردی با بیوآئروسل های هوابرد در اتاق ایزوله است.