مقدمه: با توجه به رشد روزافزون آثار علمی پژوهشی علوم پزشکی در ایران و جهان، گواهمندی درست در مقالات اهمیت دو چندان یافته است که افزون بر آسانی در بازیابی منابع نشانگر اعتبار علمی مجله و نویسندگان مقالات آن است.هدف: بررسی فراوانی انواع اشتباه های منبع نویسی در مجله دانشگاه علوم پزشکی گیلانمواد و روش ها: در مطالعه ای مقطعی تحلیلی صحت نگارش منابع کلیه مقالات منتشر شده در سال های 90-1380 (42 شماره، 531 مقاله، 9153 منبع) بررسی شد. از هر مقاله سه منبع به طور تصادفی انتخاب (1593 مورد) و از نظر صحت نگارش با اصل مقاله مورد ارجاع مقایسه شدند.نتایج: از 531 مقاله در 102 مورد (19.2 درصد) به برخی از منابع در متن اشاره ای نشده و در 127 مورد (23.9 درصد) ترتیب ذکر منابع در متن رعایت نشده بود. در کل 959 منبع (60.2 درصد) به درجه هایی خطا داشتند. میزان رخ داد خطا پس از اصلاح راهنمای نویسندگان در مجله (سال 1384) و پس از ایجاد تارنمای مجله و کتابخانه الکترونیکی (سال 1388) کاهش چشمگیری یافته بود (هر دو P<0.001). همچنین، با جلوتر رفتن سال ها کاهش معنی داری در فراوانی و شدت خطاها بوجود آمده بود (P<0.001).نتیجه گیری: اگرچه میزان دقت نگارش منابع در مجله دانشگاه علوم پزشکی گیلان در سال های اخیر بهبود قابل توجهی یافته، کماکان منابع مقالات این نشریه خطا داشته و بکارگیری فناوری نوین، درخواست رونوشت صفحه اول منابع و تاکید بیشتر به نویسندگان می تواند در کاهش هرچه بیشتر خطاها موثر باشد.