زمینه: ورود مستمر آنتی بیوتیک ها به محیط، عامل مشکلات بالقوه بسیاری همچون مقاومت میکروارگانیسم های بیماری زاست.هدف: مطالعه به منظور مقایسه فرایندهای فنتون هتروژن و جذب سطحی با استفاده از نانوکامپوزیت مغناطیسی در حذف آنتی بیوتیک سیپروفلوکساسین از محیط های آبی انجام شد.مواد و روش ها: این مطالعه تجربی در سال 1393 در دانشگاه علوم پزشکی همدان انجام شد. کارایی نانوکامپوزیت مغناطیسی جهت حذف سیپروفلوکساسین در سیستم ناپیوسته با بررسی زمان تماس 15 تا 300 دقیقه، 4 pH تا 10، غلظت اولیه آنتی بیوتیک 30 تا 200 میلی گرم بر لیتر، مقدار جاذب 1 تا 3 گرم بر لیتر و غلظت پراکسید هیدروژن 5 تا 25 میلی مول بر لیتر بررسی شد. مشخصات فیزیکی و ساختاری جاذب ساخته شده با استفاده از طیف سنج مادون قرمز (FTIR) تحلیل شد.یافته ها: حداکثر کارایی فرایندهای فنتون هتروژن و جذب سطحی در pH های برابر 4 و 7 حاصل شد که کارایی حذف سیپروفلوکساسین به ترتیب %95 و %87 بود. داده های تعادلی جذب با ایزوترم لانگموئر مطابقت بهتری نشان داد. سرعت واکنش بهترین سازگاری را با مدل درجه دوم کاذب داشت.نتیجه گیری: با توجه به یافته ها، می توان نانوکامپوزیت مغناطیسی Fe3O4/MWCNTs را به عنوان جاذب قابل قبولی در فرایند فنتون هتروژن در حذف آنتی بیوتیک سیپروفلوکساسین از محیط های آبی در نظر گرفت.