زنان مامایی و نازایی ایران
سال:1396 | دوره:20 | شماره:11 |تعداد مقالات:13

مقدمه: کمردرد، یکی از شایع ترین اختلالات اسکلتی - عضلانی است که اکثر زنان آن را برای اولین بار در دوران بارداری تجربه می کنند. کمردرد در دوران بارداری می تواند باعث ناتوانی و یا کاهش کیفیت زندگی زنان باردار شود. تمرینات ورزشی، یکی از گزینه های درمان و پیشگیری از کمردرد طی دوران بارداری است که به نظر می رسد محدودیت ها و عوارض سایر روش های درمانی را نداشته باشد. مطالعه حاضر با هدف مقایسه تاثیر 12 هفته تمرین بادی بالانس و کگل بر شدت کمردرد دوران بارداری انجام شد.روش کار: این مطالعه نیمه تجربی در سال 1394 بر روی 60 زن نخست باردار مبتلا به کمردرد بارداری انجام شد. شرکت کننده ها در چهار گروه 15 نفری: تمرین بادی بالانس، تمرین کگل، ترکیب بادی بالانس-کگل و گروه کنترل قرار گرفتند و به مدت 12 هفته تمرینات را انجام دادند. ابزار گردآوری داده ها، مقیاس 10 نمره ای دیداری درد (VAS) بود که نمره درد بیمار قبل از انجام تمرینات و در ماه آخر بارداری ثبت می شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 16) و آزمون های آماری کولموگروف اسمیرنوف، تی زوجی و آنووا انجام شد. میزان p کمتر از 0.05 معنی دار در نظر گرفته شد.یافته ها: در پایان مداخله، میانگین کمردرد بارداری در گروه بادی بالانس و تمرین ترکیبی کاهش معنا داری داشت (P<0.05). میانگین کمردرد بارداری گروه کگل، هرچند بعد از تمرین کاهش داشت، اما از نظر آماری معنی دار نبود (p=0.138). میانگین کمردرد بارداری گروه کنترل نیز افزایش معناداری داشت (p=0.0001). بین تاثیر تمرینات کگل و ترکیب بادی بالانس-کگل بر کمردرد بارداری تفاوت معناداری وجود داشت (p=0.006). همچنین 12 هفته تمرین بادی بالانس، تمرین کگل و ترکیب بادی بالانس-کگل بر کاهش شدت کمردرد دوران بارداری تاثیر معناداری داشت (P=0.0001).نتیجه گیری: پروتکل تمرینی بر پایه بادی بالانس و کگل باعث بهبود کمردرد دوران بارداری می شود، ولی تمرین بادی بالانس باعث کاهش بیشتر کمردرد بارداری می شود.

مقدمه: آمادگی سرویکس در زایمان واژینال ضروری است، لذا باید برای آمادگی سرویکس روشی ایمن و مناسب در نظر گرفته شود. امروزه جهت آمادگی سرویکس از روش های مختلفی از جمله ژل های استروژن، پروستاگلاندین ها و TNG استفاده می شود که ارجحیت آنها بر دیگری، نامشخص است. مطالعه حاضر با هدف مقایسه تاثیر میزوپروستول و TNG واژینال بر آمادگی سرویکس در حاملگی ترم انجام شد.روش کار: این مطالعه کارآزمایی بالینی در سال 1390 بر روی 148 بیمار پرایمی گراوید باردار با حاملگی ترم که با سرویکس نامطلوب (امتیاز بیشاپ کمتر یا برابر 4) کاندید القای زایمان واژینال شده و به بیمارستان علی بن ابیطالب (ع) زاهدان مراجعه کرده بودند، انجام شد. بیماران در دو گروه A (400میکرو گرم TNG واژینال) و B ( 25 میکرو گرم میزوپروستول) قرار گرفتند. داده ها در دو گروه در فرم های مخصوص از طریق مشاهده ثبت شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 11.5) و آزمون های آماری تی تست و کای اسکوئر انجام شد. میزان P کمتر از 0.05 معنی دار در نظر گرفته شد.یافته ها: بعد از تجویز دارو، میزان آمادگی سرویکس (P<0.001) و امتیاز بیشاپ (P<0.001) در گروه میزوپروستول واژینال به طور معنی داری بیشتر از گروه TNG بود. همچنین مدت زمان طول کشیده از تجویز دارو تا زایمان در گروه میزوپروستول واژینال به طور معنی داری کوتاه تر از گروه TNG بود (P<0.001). آپگار دقایق 1 و 5 در دو گروه مشابه بود. میزان بروز عوارض جانبی دارو قبل از زایمان در گروه میزوپروستول 11 مورد (%14.9) و در گروه TNG، 29 مورد (%39.2) بود که میزان بروز این عوارض در دو گروه از نظر آماری معنی دار بود (P<0.001).نتیجه گیری: میزوپروستول در مقایسه با TNG سبب آماده سازیسریع ترو موثرتر سرویکس می شود و با عوارض جانبی کمتر همراه است.

مقدمه: باکتریوری بدون علامت، یکی از مشکلات شایع دوران بارداری است و عدم تشخیص و درمان به موقع آن می تواند برای مادر و جنین آسیب رسان باشد. تغییرات فیزیولوژیک دستگاه ادراری طی بارداری، سبب تسهیل رشد میکروارگانیسم ها شده و موجب بروز این بیماری می شود. مطالعه حاضر با هدف بررسی شیوع باکتریوری بدون علامت، تعیین حساسیت آنتی بیوتیکی و ریسک فاکتورهای آن در زنان باردار انجام شد.روش کار: این مطالعه مقطعی در سال 94-1393 بر روی 220 نفر از زنان باردار مراجعه کننده به بیمارستان شهیدان مبینی سبزوار انجام گرفت. نمونه ادرار استریل زنان باردار از لحاظ آزمایش کامل ادرار و کشت بررسی شد. از باکتری های جدا شده با شمارش کلنی بیش از 100000، آنتی بیوگرام با روش دیسک دیفیوژن انجام گرفت. مشخصات فردی افراد توسط پژوهشگر در چک لیست وارد شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 19) و آزمون کای دو انجام شد. میزان p کمتر از 0.05 معنی دار در نظر گرفته شد.یافته ها: در این مطالعه که بر روی 220 زن باردار صورت گرفت (7%) از زنان باردار دارای باکتریوری بی علامت بودند. بین سطح تحصیلات (P<0.001)، وضعیت اقتصادی (P=0.002)، محل زندگی (P=0.004)، سابقه عفونت ادراری (P<0.001)، سابقه مشکلات کلیوی (P=0.028) و باکتریوری بدون علامت ارتباط معناداری وجود داشت، ولی بین باکتریوری بدون علامت و نحوه آخرین زایمان، رتبه باروری و بیماری زمینه ای سیستمیک ارتباط معناداری وجود نداشت (P>0.05). شایع ترین ارگانیسم های ایزوله شده، اشریشیاکلی و استاف اورئوس بودند. بر اساس نتایج آنتی بیوگرام، کوتریموکسازول، نیتروفورانتوئین، سیپروفلوکساسین و نالیدیکسیک اسید، آنتی بیوتیک های مناسبی برای درمان بیماران هستند.نتیجه گیری: باکتریوری بدون علامت از شیوع قابل قبولی در سبزوار برخوردار است. در غربالگری این وضعیت بالینی توجه به خصوصیات فردی و اجتماعی الزامی به نظر می رسد.

مقدمه: با توجه به شیوع نسبتا زیاد سندرم داون (یک در هر 700 زایمان)، روش های گوناگون غربالگری برای شناسایی زنان باردار ابداع شده است. در صورتی که نتایج تست غربالگری مثبت باشد، تست های ژنتیک پیش از تولد توصیه می شود. مطالعه حاضر با هدف بررسی آزمایشات غربالگری و مقایسه آن با نتایج کاریوتیپ جنین انجام شد.روش کار: در این مطالعه مقطعی، توصیفی و تحلیلی، نتایج تست های غربالگری و آزمایشات ژنتیک 1009 زن بارداری که در سال های 94-1393 بر اساس نتایج تست غربالگری در خطر ابتلاء به آنیوپلوئیدی بوده و به دنبال آن تست کاریوتیپ انجام داده بودند و نتایج هر دو تست در دسترس بود، مورد بررسی قرار گرفت. اطلاعاتی شامل مشخصات فردی، سابقه تولد فرزند مبتلا به سندرم داون، وجود نسبت فامیلی بین پدر و مادر، نتایج تست های غربالگری و آزمایش ژنتیک، در پرسشنامه طراحی شده تکمیل گردید. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 19) و آزمون های آماری انجام شد. میزان p کمتر از 0.05 معنی دار در نظر گرفته شد.یافته ها: بر اساس نتایج آزمایش ژنتیک، 59 مورد (6%) از جنین های مورد مطالعه مبتلا به آنیوپلوئیدی بودند که از این تعداد 41 مورد سندرم داون داشتند. در این مطالعه بین آزمایشات غربالگری و بروز آنیوپلوئیدی ارتباط معنی داری وجود داشت (P<0.05)، ولی بین خطر نقص لوله عصبی (NTD) با آنیوپلوئیدی ارتباط معنی داری وجود نداشت (P>0.05). همچنین بین NT بیشتر از 3 میلی متر و بروز آنیوپلوئیدی ارتباط معنی داری مشاهده شد (P<0.001). در محاسبه انجام شده حساسیت تست NT جهت غربالگری آنیوپلوئیدی 47% و ویژگی تست 90% به دست آمد.نتیجه گیری: آزمایشات غربالگری سلامت جنین می توانند در یافتن زنان در معرض خطر داشتن فرزند مبتلا به اختلالات کروموزومی کمک کننده باشند. مطالعات بیشتر جهت تعیین حساسیت تست های غربالگری توصیه می شود.

مقدمه: برای کنترل بهتر دوران بارداری و تصمیم گیری مناسب برای ختم حاملگی به ویژه در موارد پرخطر، دانستن وزن تخمینی جنین حائز اهمیت است. مطالعه حاضر با هدف بررسی وزن جنین با اندازه گیری ارتفاع رحم، جهت دسترسی به یک روش آسان، ارزان و کاربردی برای نقاط محروم انجام گرفت.روش کار: این مطالعه اپیدمیولوژیک تحلیلی بر روی 220 زن باردار دارای شرایط خاص که در سال 1393 جهت زایمان به بیمارستان امام خمینی شهر اهواز مراجعه کرده بودند، انجام شد. ارتفاع رحم با استفاده از متر نواری توسط کارشناس مامایی اندازه گیری و وزن تخمینی جنین با استفاده از فرمول بن جانسون به دست آمد. وزن نوزاد بلافاصله پس از تولد با ترازوی استاندارد سکا اندازه گیری و سایر عوامل موثر بر وزن جنین مورد بررسی قرار گرفت. سپس داده ها با استفاده از رگرسیون و درخت تصمیم، مورد بررسی قرار گرفتند. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماریSPSS (نسخه 17) و آزمون های آماری کای اسکوئر و رگرسیون آنوا انجام شد. میزان p کمتر از 0.05 معنا دار در نظر گرفته شد.یافته ها: میانگین وزن واقعی نوزادان 3244.52 گرم و میانگین وزن تخمینی نوزادان 3304.18 گرم بود. بین وزن نوزاد هنگام تولد با ارتفاع رحم، ارتباط مستقیم و معناداری وجود داشت (P=0.01). فرمول حاصل از رگرسیون به صورت «تعداد زایمان ´ 48.94 + ارتفاع رحم (سانتی متر) ´ w=80.6» به دست آمد. همچنین با استفاده از مدل سازی با درخت تصمیم بر اساس ارتفاع رحم، تخمین مناسبی برای محاسبه وزن جنین حاصل گردید.نتیجه گیری:اندازه گیری ارتفاع رحم به عنوان معیار مناسبی جهت پیش بینی وزن جنین می تواند مورد استفاده قرار بگیرد و با استفاده از این ویژگی می توان برخی مشکلات مربوط به کمبود وزن نوزادان و رشد غیر طبیعی جنین را قبل از زایمان پیش بینی کرد.

مقدمه: مولتیپل اسکلروزیس، یکی از شایع ترین بیماری های خودایمنی مزمن سیستم عصبی مرکزی و یکی از علل ناتوانی پیشرونده در افراد جوان که از توان جنسی برخوردارند، می باشد. این ناتوانی می تواند با مشکلات ادراری و جنسی که تمامی ابعاد زندگی آنها را متاثر می کند، همراه باشد. مطالعه حاضر با هدف بررسی ارتباط ناتوانی با اختلال عملکرد ادراری - جنسی در زنان مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس انجام شد.روش کار: این مطالعه توصیفی- همبستگی در سال 1392 بر روی 78 زن مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس مراجعه کننده به درمانگاه اعصاب بیمارستان قائم (عج) انجام شد. ابزار گردآوری داده ها شامل فرم مشخصات فردی همراه با سوالات مربوط به مشکلات ادراری، مقیاس سطح ناتوانی کروتزکه و پرسشنامه شاخص عملکرد جنسی زنان(FSFI) بود. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 19) و روش های آمار توصیفی و تحلیلی انجام شد. میزان p کمتر از 0.05 معنی دار در نظر گرفته شد.یافته ها: بیماران در دو سطح ناتوانی خفیف (%52.6) و متوسط (%47.4) شرکت داشتند. بیشترین و کمترین فراوانی به ترتیب در حوزه رضایت مندی (%43.6) و درد جنسی (%10.3) بود. 30 نفر (%38.5) در بیش از سه حوزه اختلال عملکرد جنسی دچار مشکل بودند. در ارتباط با شیوع اختلالات ادراری، بیشترین و کمترین فراوانی به ترتیب مربوط به فوریت در دفع ادرار (%30) و بی اختیاری ادراری (%2.5) بود. بر اساس ضریب همبستگی پیرسون، ارتباط آماری معکوس و معنی داری بین سطح ناتوانی و اختلال عملکرد جنسی وجود داشت (p=0.001، r=-0.61). بر اساس تحلیل رگرسیون، سطح ناتوانی متوسط، سن بالا، سال های تشخیص بیماری و نوع بیماری عود کننده - بهبود یابنده، بیشترین تاثیر را بر اختلال عملکرد جنسی داشتند.نتیجه گیری: بروز اختلالات ادراری - جنسی در بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس تمامی ابعاد زندگی را تحت تاثیر قرار می دهد، بنابراین در ارزیابی بیماران باید تمرکز بیشتری بر این اختلالات داشت و زمینه جهت اجرای برنامه های توانبخشی برای بیماران فراهم گردد.

مقدمه: امروزه برای کاهش اضطراب زایمانی اقدامات متفاوتی انجام می شود که از این بین، گیاهان دارویی ممکن است یک گزینه درمانی ایمن و موثرتر فراهم آورند. بر پایه اثرات ضد اضطراب زعفران در مطالعات پیشین، مطالعه حاضر با هدف تعیین تاثیر کپسول زعفران بر اضطراب زایمانی زنان نخست زا انجام شد.روش کار: این مطالعه کارآزمایی بالینی دوسوکور شاهددار تصادفی شده با گروه های موازی در سال 1395 بر روی 60 زن نخست زای مراجعه کننده به بیمارستانی منتخب در شهر اصفهان انجام شد. افراد در دو گروه 30 نفره کپسول زعفران و دارونما قرار گرفتند. به افراد دو گروه کپسول زعفران یا دارونما به مقدار 250 میلی گرم در هر شب تا 3 شب داده شد. میزان اضطراب در دو مرحله (در بدو ورود افراد به مطالعه قبل از شروع مصرف و زمان بستری در بخش زایمان) سنجیده شد. ابزارهای مطالعه شامل پرسشنامه مشخصات فردی و مامایی و پرسشنامه سنجش اضطراب اشپیل برگر بود. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 23) و آزمون های تی مستقل، تی زوجی، من ویتنی، دقیق فیشر و کای اسکوئر انجام شد. میزان p کمتر از 0.05 معنادار در نظر گرفته شد.یافته ها: میانگین نمرات اضطراب قبل از مداخله در گروه زعفران 30.2±10.01 و در گروه کنترل 30.1±14.6 بود که بین دو گروه تفاوت معناداری وجود نداشت (P>0.05). میانگین نمره اضطراب قبل از شروع کپسول (p=0.99) و هنگام بستری (P=0.83) بین دو گروه اختلاف معناداری نداشت. در هر دو گروه میانگین نمره اضطراب بین قبل از شروع کپسول و هنگام بستری در بخش زایمان اختلاف معناداری وجود نداشت (P>0.05).نتیجه گیری: در این پژوهش شواهدی مبنی بر اثر کاهنده کپسول زعفران بر اضطراب حین بستری زایمانی زنان نخست زا وجود نداشت. شاید بتوان گفت زعفران در فاصله نزدیک به مصرف، اثر ضد اضطرابی دارد.

مقدمه: با توجه به توسعه فناوری نانو و گسترش استفاده از نانومواد در زمینه های مختلف صنعت، بررسی اثرات مخرب آن بر سیستم های بیولوژیکی ضروری است. دی اکسید تیتانیوم (Tio2) در تولید رنگ های مختلف، لوازم آرایشی، سرامیک، فوتوکاتالیست ها، آب و فاضلاب و بسیاری از محصولات دیگر کاربرد دارد. مطالعه حاضر با هدف بررسی اثر تراتوژنیستی این نانوذره در هفته های مختلف بارداری موش NMRI انجام شد.روش کار: این مطالعه تجربی در سال 1396 بر روی 30 موش ماده نژاد NMRI (30-25 گرم، 12-8 هفته) انجام شد. موش ها به طور تصادفی به 2 گروه کنترل و 4 گروه مورد تقسیم شدند. بارداری با مشاهده پلاک واژینال (GD0) تایید شد. دوز 5 میلی گرم/کیلوگرم محلول Tio2 به صورت گاواژ دهانی از هفته اول تا روز هجدهم بارداری به موش های باردار خورانده شد. برای گروه های اول تا سوم به ترتیب فقط هفته های اول تا سوم و گروه چهارم کل دوره بارداری، نانوذرات گاواژ شد. گروه شم با حلال گاواژ شد و گروه کنترل، آب شهر را بدون گاواژ دریافت کردند. در روز هجدهم بارداری جنین ها از لوله های رحم جدا و وزن، قد، دور سر و ناهنجاری های مورفولوژیک ثبت گردید و اختلالات اسکلتی جنین ها توسط رنگ آمیزی آلیزارین رد و آلیسن بلو بررسی شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 21) و آزمون های کای دو، آنالیز واریانس یک طرفه و و کروسکال والیس انجام شد. میزان p کمتر از 0.05 معنی دار در نظر گرفته شد.یافته ها: در مجموع در چهار گروه تجربی، کاهش قابل توجهی در وزن بدن و طول CR در مقایسه با گروه کنترل مشاهده شد (P<0.05). همچنین تعداد قابل توجهی از ناهنجاری های ظاهری مانند جذب جنین، خونریزی، ناهنجاری های اندام و اختلالات اسکلتی در گروه های آزمون در مقایسه با گروه شاهد مشاهده شد. مشاهدات نشان داد اثرات تراتوژنیک در گروهی که هفته دوم در معرض نانوذرات بودند، بیشتر بروز کرد.نتیجه گیری: نتایج مطالعه حاضر سمیت و اثرات تراتوژنیک نانوذرات Tio2 در موجودات زنده را ثابت می کند. بنابراین، مطالعات بیشتری برای پیش بینی اثرات سمی Tio2 مورد نیاز است.

مقدمه: گل مغربی یکی از گیاهان دارویی است که با اثرگذاری خوب در درمان مشکلات متعدد جسمی و روانی به کار رفته و تاکنون عوارضی از مصرف خوراکی آن گزارش نشده است، لذا مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر روغن گل مغربی در پیشگیری از ابتلاء به اندوه پس از زایمان زنان نخست زای مراجعه کننده به مراکز بهداشتی اهواز انجام شد.روش کار: این مطالعه کارآزمایی بالینی دوسوکور در سال 92-1391 بر روی 132 نفر از زنان باردار نخست زا مراجعه کننده به مراکز بهداشتی اهواز صورت گرفت. افراد به صورت تصادفی در دو گروه 66 نفری جهت دریافت روزانه یک گرم کپسول روغن گل مغربی و کپسول ژلاتینی خوراکی مشابه از آغاز هفته 37 بارداری تا دو هفته پس از زایمان قرار گرفتند. نمونه ها در روزهای 4، 10 و 14 پس از زایمان با آزمون استاندارد ادینبرگ بررسی شدند. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 20) و آزمون های تی مستقل، کای اسکوئر و آنالیز مقادیر تکراری انجام شد. میزان p کمتر از 0.05 معنی دار در نظر گرفته شد.یافته ها: دو گروه از نظر میزان ابتلاء به اندوه پس از زایمان اختلاف آماری معنی داری داشتند، به طوری که میزان ابتلاء به اندوه پس از زایمان در گروه مداخله کمتر از گروه پلاسبو بود (p=0.0001). میانگین نمره آزمون ادینبرگ در گروه مداخله نسبت به کنترل در روز چهارم (p=0.0001)، دهم (p=0.001) و چهاردهم (p=0.08) پس از زایمان به طور معنی دار کمتر بود.نتیجه گیری: مصرف روغن گل مغربی در پیشگیری از ابتلاء به اندوه پس از زایمان موثر است.

مقدمه: چاقی به عنوان یک وضعیت التهابی مزمن شناخته می شود، در این حالت، سطح آدیپوکاین های ضد التهابی همچون امنتین-1 کاهش می یابد و این امر با بیماری های قلبی - عروقی ارتباط مستقیم دارد. از این رو، مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر 8 هفته تمرین مقاومتی ایستگاهی به همراه مکمل دارچین بر مقادیر ترکیب بدن و امنتین-1 زنان دارای اضافه وزن انجام شد.روش کار: این مطالعه کارآزمایی بالینی در سال 95-1394 بر روی تمامی دانشجویان دختر دارای اضافه وزن دانشگاه فرهنگیان زاهدان انجام شد. افراد به طور تصادفی به 4 گروه تمرین+دارونما، تمرین+دارچین، دارچین و کنترل تقسیم شدند. برنامه تمرین مقاومتی 3 جلسه در هفته و هر جلسه به مدت 50 دقیقه اجرا می شد. گروه مکمل، یک عدد کپسول حاوی 0.5 گرم دارچین، یک ساعت قبل از صبحانه و یک ساعت قبل از شام به مدت 8 هفته مصرف کردند. برای اندازه گیری قد و وزن از قدسنج و ترازوی سکا مدل 220 ساخت آلمان، برای شاخص توده بدنی از تقسیم وزن (کیلوگرم) بر مجذور قد (متر)، برای ارزیابی مقادیر امنتین-1 از کیت بوندور ساخت شرکت است بیوفارم به روش الایزا و برای ارزیابی شاخص مقاومت به انسولین نیز از شاخص هما HOMA-IR استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 16) و آزمون های شاپیروویلک، لون، تی همبسته و آنوا انجام شد. میزان p کمتر از 0.05 معنی دار در نظر گرفته شد.یافته ها: میزان امنتین-1 در گروه های تمرین+دارچین (p=0.0001) و دارچین (p=0.0001) به طور معنی داری افزایش یافت. کاهش معنی داری نیز در متغیر وزن در سه گروه تمرین (p=0.030)، تمرین+دارچین (p=0.021) و دارچین (‎p=0.036) مشاهده شد. شاخص توده بدنی نیز در سه گروه تمرین (p=0.038)، تمرین+دارچین (p=0.02) و دارچین (p=0.046)، به طور معنی داری کاهش یافت. تغییرات نسبت دور کمر به باسن در هیچ یک از گروه ها معنی دار نبود. همچنین، اختلاف معنی داری بین گروه ها در هیچ یک از متغیرها مشاهده نشد (p=0.93).نتیجه گیری: تمرینات مقاومتی به عنوان مداخله ای غیر تهاجمی همراه با مصرف دارچین و همچنین مصرف دارچین به تنهایی، مقادیر امنتین-1 سرم (عامل ضد التهابی) را افزایش و ترکیب بدن را بهبود می بخشد.

مقدمه: باکتری مایکوپلاسما هومینیس به طور همزیست در دستگاه تناسلی زنان زندگی می کند. بررسی های انجام شده در سال های اخیر نشان می دهد که حضور این باکتری مرتبط با اختلالاتی از قبیل واژینوز، ناباروری، سقط و زایمان زودرس می باشد. مطالعه حاضر با هدف بررسی فراوانی مایکوپلاسما هومینیس در زنان مراجعه کننده به درمانگاه ناباروری بیمارستان فاطمیه همدان انجام شد.روش کار: این مطالعه اپیدمیولوژیک - توصیفی در سال 1395 بر روی 234 نفر از بیماران مراجعه کننده به درمانگاه نازایی بیمارستان زنان فاطمیه شهر همدان انجام گرفت. با استفاده از سواب، از اندوسرویکس 234 بیمار زن که حداقل یکی از علائم واژینوز، ناباروری، سقط و زایمان زودرس را داشتند، نمونه برداری انجام شد. از محیط کشت با حذف مرحله فیلتراسیون و از تکنیک مولکولی PCR برای ردیابی ژنrRNA 16s به عنوان دو روش تشخیص باکتری استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS و آزمون مک نمار انجام شد. میزان p کمتر از 0.05 معنی دار در نظر گرفته شد.یافته ها: فراوانی مایکوپلاسما هومینیس در هر دو روش، %13.7 به دست آمد. ضریب همبستگی بین روش های کشت و PCR برای تشخیص این باکتری نسبتا مطلوب بود (k=0.5). تعداد 41 نفر (%24.4) از بیماران با سابقه حداقل یک بار سقط جنین و 148 نفر (%14.2) از بیماران دارای واژینوز، از نظر مایکوپلاسما آگار مثبت تشخیص داده شدند. بیشترین شیوع مایکوپلاسما هومینیس در محدوده سنی 30-39 سال مشاهده شد.نتیجه گیری: اگرچه تکنیک مولکولی PCR حساسیت بالایی در تشخیص مایکوپلاسما هومینیس دارد، ولی روش کشت تغییر یافته برای تشخیص این باکتری از حساسیت قابل قبولی برخوردار می باشد.

مقدمه: با توجه به نقش تغذیه سالم در سلامت جسم و روان انسان، مطالعه حاضر با هدف بررسی و تبیین آثار تغذیه مادران در دوران بارداری و شیردهی به ویژه مصرف کندر، خرما و میوه به بر سلامت ذهن، خلق و رفتار کودک از منظر قرآن، حدیث و علوم پزشکی انجام شد.روش کار: در این پژوهش میان رشته ای که بر اساس روش اسنادی انجام شد، جستجو در منابع برای مقالات علمی منتشر شده از سال 1980 تا سال 2016 در پایگاه های علمی نظیر Google scholar، PubMed، SID وScopus صورت گرفت. هم چنین با استفاده از نرم افزارهای جامع التفاسیر و جامع الاحادیث نور، تفسیر آیات51 سوره مومنون، 172 و 233 سوره بقره و آیات 25 و 26 سوره مریم و نیز کلمات «اللبان»، «الرطب»، «التمر» و «السفرجل» در احادیث اهل البیت (ع) جستجو شد و آثار مصرف کندر، خرما و میوه به در دوران بارداری و شیردهی مادران بر سلامت ذهن، خلق و رفتار کودک بررسی و تبیین شد.یافته ها: بر اساس متون اسلامی، در دوران بارداری خوردن میوه به بر هوش، شجاعت و شخصیت کودک، خوردن کندر بر هوشمندی، دلیری و خوش خلقی و نیز خوردن خرما بر بردباری فرزند می افزاید. در پژوهش های علمی نیز اثر ضدافسردگی میوه به و آثار ذهنی و روانی ترکیبات آن و تاثیر کندر در افزایش حافظه و تمرکز و کاهش افسردگی و اضطراب و نیز نقش ترکیبات غذایی خرما در کاهش و از بین بردن خستگی، افسردگی و بدخلقی مشخص شده است. همچنان که نوع تغذیه مادر در ترکیبات شیر وی و در نتیجه رشد هوش، آرامش، اعتماد به نفس، اخلاق و رفتار مطلوب کودک اثرگذار است.نتیجه گیری: خوردن کندر، خرما و میوه به در دوران بارداری و شیردهی، افزون بر آثار مثبت بر جسم کودک، در شخصیت، هوش، اخلاق و رفتار وی نقش مطلوبی دارد.

مقدمه: کوریوکارسینوما به عنوان یکی از انواع نادر بیماری تروفوبلاستی بارداری با تظاهرات متنوع و گاها گمراه کننده می باشد. ظن بالینی پزشک و تشخیص به موقع می تواند حیات بخش باشد. هدف از این مطالعه، گزارش یک مورد خطای تشخیصی در کوریوکارسینوما بعد از زایمان است.گزارش مورد: خانم 25 ساله با خونریزی طولانی بعد از زایمان به بیمارستان یکی از شهرهای اطراف مشهد مراجعه کرد و علی رغم مراجعات مکرر به علت خونریزی و عدم توجه به علائم آزمایشگاهی و سونوگرافی و افزایش سطح b- hCG خون، تشخیص بیماری تروفوبلاستیک داده نشد که منجر به پارگی رحم شد و با پارگی رحم، متاستاز ریه و مغز به حالت اورژانس به بخش انکولوژی زنان در سال 1396 ارجاع شد و فعلا تحت شیمی درمانی بدون انجام هیچ عمل جراحی است.نتیجه گیری: در هر خانم در سنین باروری با خونریزی غیر طبیعی رحمی بعد از زایمان و همچنین خونریزی از ارگان های دیگر یا تشخیص متاستاز با علت نامشخص، احتمال کوریوکارسینوما باید مدنظر قرار گیرد.