"قل لئن اجتمعت الانس و الجن علی ان یاتوا بمثل هذا القران لایاتون بمثله و لوکان بعضهم لبعض ظهیرا. بگو که اگر انس و جن، به خاطر آوردن مانند این قران گرد هم آیند هر چند از یکدیگر پشتیبانی کنند (نمی توانند) مانندش را بیاورند. (قران کریم)اکنون قرن پانزدهم است و قرآن کریم، تنها کتاب آسمانی بدون تحریف، همچنان روشنایی بخش و هدایت گر جهانیان- به ویژه مسلمانان- است. این دریای بیکران الهی، نقش مهمی در پیشبرد امور فرهنگی، اخلاقی، اجتماعی و ... جامعه ایفا می کند؛ به شرط اینکه جامعه اسلامی به نحو شایسته ای از کلام خداوندی فیض برد. بدین منظور باید هر چه بیشتر به مفاهیم و معارف قرآنی شناخت و معرفت پیدا کنیم. ترجمه خوب، میانی و اصولی دارد که مترجم باید بدانها پایبند و متعهد باشد؛ متاسفانه عده ای هیچگونه آشنایی با این مبانی و اصول ندارند تنها به منظور کنجکاوی، علاقه و عواملی دیگر به ترجمه روی می آورند. نگارنده خود را کارشناس مسایل ترجمه نمی داند، ولی معتقد است برای اینکه ترجمه متون- به ویژه دینی- به درستی صورت بگیرد، مترجم، باید- علاوه بر شرایط عام ترجمه- ویژگی های مهمی، همچون تخصص در صرف و نحو، بلاغت، تفسیر و فقه اللغه داشته باشد. امروز، ترجمه به عنوان یکی از راه های شناخت علوم قرآنی مطرح است؛ نگارنده در این مقاله ضمن اشاره به مشکلات و چالش های موجود بر سر راه ترجمه متون دینی- به ویژه قرآن کریم- راهکارهای ترجمه را نیز از تمامی جوانب و جهات بررسی می کند زیرا فلسفه وجودی ترجمه، ارتباط میان مردم جهان است ولی آیا ترجمه های موجود قرآن کریم توانسته است میان زبان وحی و مخاطبان زبان ارتباط برقرار کند؟ پاسخ باید گفت که متاسفانه بیشتر ترجمه های موجود، ما را به هدف و غایتمان نمی رساند؛ زیرا ارتباطی بین نص و مخاطب برقرار نمی کنند.