فیلترها/جستجو در نتایج    

فیلترها

سال

بانک‌ها



گروه تخصصی











متن کامل


عنوان: 
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2019
  • دوره: 

    18
  • شماره: 

    SUPPLEMENT
  • صفحات: 

    1-12
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    180
  • دانلود: 

    0
چکیده: 

The thionamide DRUGS, i. e. carbimazole and its metabolite methimazole (MMI), and propylthiouracil (PTU) have extensively been used in the management of various forms of hyperthyroidism over the past eight decades. This review aims to summarize different aspects of these outstanding medications. Thionamides have shown their own acceptable efficacy and even safety profiles in treatment of hyperthyroidism, especially GD in both children and adults and also during pregnancy and lactation. Of the ANTITHYROID DRUGS (ATDs) available, MMI is the preferred choice in most situations taking into account its better efficacy and less adverse effects accompanied by once-daily dose prescription because of a long half-life and similar cost. Considering the more severe teratogenic effects of MMI, PTU would be the selected ATD for treatment of hyperthyroidism during pre-pregnancy months and the first 16 weeks of gestation. Recent studies have confirmed the efficacy and safety of long-term MMI therapy with low maintenance doses for GD and toxic multinodular goiter. Despite the long-term history of ATD use, there is still ongoing debate regarding their pharmacology and diverse mechanisms of action, viz. their immunomodulatory effects, and mechanisms and susceptibility factors to their adverse reactions.

شاخص‌های تعامل:   مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources

بازدید 180

مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesدانلود 0 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesاستناد 0 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesمرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1390
  • دوره: 

    12
  • شماره: 

    5 (مسلسل 53)
  • صفحات: 

    459-465
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    1811
  • دانلود: 

    245
چکیده: 

مقدمه: هدف این مقاله مرور یافته های موجود در مورد واسکولیت ناشی از داروهای ضدتیروئید است. مواد و روش ها: پژوهش های انجام شده بین سال های 1396 تا 2009 با کلمات کلیدی «داروهای ضد تیروئید و واسکولیت»، «داروهای ضد تیروئید و خونریزی منتشر آلوئولی» و «داروهای ضد تیروئید و گلومرولونفریت» در وب سایت مدلاین مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: 92 مقاله واجد معیارهای انتخابی بودند. یافته ها نشان داد که %15-46 بیماران درمان شده با پروپیل تیواوراسیل (PTU) دارای ANCA  مثبت شدند، در مقابل تنها %0-3 بیماران درمان شده با کربی مازول (CMZ) یا متی مازول (MMI) دچار این عارضه شدند. از داروهای ضد تیروئید،PTU  شایع ترین دارویی است که بیشتر به عنوان عامل ایجاد واسکولیت ناشی از دارو گزارش می شود. بیماری تیروئید زمینه ای در بیشتر موارد، بیماری گریوز است اما در همراهی با گواتر مولتی ندولر سمی نیز گزارش شده است. نشانه های واسکولیت ناشی از PTU عبارتند از: کم خونی (که در بیشتر بیماران مشاهده می شود)، ضایعات پوستی (زخم، پورپورا، ندول های زیرجلدی و ضایعات شبیه اریتم ندوزوم و اریتم مولتی فرم)، آرترالژی، تب، خستگی، لنفادنوپاتی، هماچوری، پروتئینوری، خونریزی آلوئولار و پلورال افیوژن، خونریزی منتشر آلوئولی و گلومرولونفریت هلالی. هنگامی که واسکولیت ناشی از PTU تشخیص داده می شود، تنها قطع دارو می تواند سبب برطرف شدن علایم طی 1-4 هفته شود. در کل پیش آگهی واسکولیت ناشی از داروهای ضد تیروئید بسیار بهتر از واسکولیت های اولیه می باشد. نتیجه گیری: داروهای ضد تیروئید مثل PTU می توانند سبب ایجاد واسکولیت ANCA مثبت شوند که بیماری زایی آن ممکن است چند عاملی باشد و تشخیص بر اساس ارتباط بین واسکولیت بالینی و تجویز داروی ضد تیروئید و نیز کنار گذاشتن همه وضعیت هایی است که واسکولیت را تقلید می کنند. بعد از تشخیص، داروی ضد تیروئید باید به سرعت قطع شود و پروگنوز آن در اغلب موارد خوب می باشد.

شاخص‌های تعامل:   مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources

بازدید 1811

مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesدانلود 245 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesاستناد 0 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesمرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1381
  • دوره: 

    4
  • شماره: 

    1(مسلسل 13)
  • صفحات: 

    29-34
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    1852
  • دانلود: 

    239
چکیده: 

مقدمه: هیچ یک از روشهای درمان دراز مدت موجود برای درمان تیروتوکسیکوز ایده ال نیست و انتخاب نوع روش درمانی بستگی به بیمار دارد. هدف مطالعه حاضر مقایسه دو روش درمان با ید رادیواکتیو و داروهای ضد تیرویید است.مواد و روشها: جمعیت مورد مطالعه، بیماران مبتلا به تیروتوکسیکوز است که از فروردین ماه سال 1376 تا اردیبهشت ماه سال 1379  در بیمارستان شهید بهشتی بابل تحت درمان بوده اند. تشخیص تیروتوکسیکوز بر اساس یافته های بالینی و آزمایشهای TSH،T4  و T3 تایید شد. بیماران مبتلا به تیروییدیت و بیمارانی که درمان را به صورت منظم دنبال نکرده اند، از مطالعه خارج شدند. درمان استاندارد با داروهای ضد تیرویید برای همه بیماران شروع شد، تا فروکش کردن بیماری ادامه یافت و سپس بتدریج قطع شد. بیمارانی که پس از حداقل 6 ماه درمان، پاسخ مناسب ندادند یا حداقل 3 ماه پس از فروکش کردن بیماری دچار عود بیماری شدند، برای درمان با 15-8 میلی کوری ید رادیواکتیو انتخاب شدند. درمان با داروهای ضد تیرویید تا طبیعی شدن عملکرد تیرویید ادامه یافت. همه بیماران در حین درمان و حداقل تا یک سال پس از فروکش کردن بیماری تحت نظر قرار گرفتند.یافته ها: 30 بیمار (20 زن، 10 مرد) با میانگین سنی 11±46 سال تحت درمان با ید رادیواکتیو و 44 بیمار (22 زن، 22 مرد) با میانگین سنی 14±37 سال و تحت درمان با داروهای ضد تیرویید قرار گرفتند. مدت بیماری در دو گروه به ترتیب 33±14 و 15±5/10 ماه و علت تیروتوکسیکوز به ترتیب بیماری گریوز 63% و 5/79%، گواتر مولتی ندولر توکسیک 27% و 5/11%، گواتر ندولر توکسیک 10% و 9% بود. بعد از 21±7/19 ماه پیگیری، در 60% بیمارانی که ید رادیواکتیو دریافت کرده بوند، عملکرد تیرویید به حالت طبیعی برگشت و 55% بیماران پس از 19±28 ماه در حالت پرکاری باقی ماندند. مدت درمان با داروهای ضد تیرویید در دو گروه به ترتیب 8/4±3/3 و 3/8±3/13 ماه (p<0.001) بوده است. هیچ نوع عوارض دارویی مشاهده نشد و در بیمارانی که بیماری شان فروکش کرده بود در دو گروه به ترتیب پس از 19±5/17 و 18±21 ماه هیچ موردی از عود بیماری دیده نشد.نتیجه گیری: در کوتاه مدت، سرانجام تیروتوکسیکوز از نظر فروکش کردن بیماری در درمان با ید رادیواکتیو یا داروهای ضد تیرویید مشابه است اما بروز کم کاری در حالت اول و تداوم پرکاری در حالت دوم، برتری درمان با ید رادیواکتیو را مطرح میکند.

شاخص‌های تعامل:   مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources

بازدید 1852

مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesدانلود 239 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesاستناد 0 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesمرجع 0
مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources
نویسندگان: 

HEIDARI R.

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2015
  • دوره: 

    5
  • شماره: 

    1
  • صفحات: 

    1-11
تعامل: 
  • استنادات: 

    1
  • بازدید: 

    147
  • دانلود: 

    0
کلیدواژه: 
چکیده: 

شاخص‌های تعامل:   مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources

بازدید 147

مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesدانلود 0 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesاستناد 1 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesمرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2003
  • دوره: 

    28
  • شماره: 

    3
  • صفحات: 

    106-110
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    320
  • دانلود: 

    0
چکیده: 

Background: Patients with Graves’ disease exhibit a considerable rate of relapse after treatment with ANTITHYROID DRUGS and require ablative therapy. Objective: The purpose of this study was to evaluate variables which can be used as prognostic factors in predicting the outcome of Graves’ disease after treatment with ANTITHYROID DRUGS. Methods: Age, sex, duration of ANTITHYROID drug therapy, pretreatment T3 and T4 values, T3 to T4 ratio, size of thyroid gland before and after treatment, and the effect of salt iodination were determined in 439 patients at an endocrine clinic in southern Iran during a 15- year period. The patients included 338 (77%) females and 101(23%) males with a mean age of 34.1±11.2 years. Results: Overall, the relapse rate was 62%. The relapse rates were 58% and 76% in females and males, respectively (P=0.001). The mean age was 35.0±11.6 years in the relapse group (n=275) and 32.6±11.3 in the remission group (n=164) (P=0.03). T4 was 20.4±6.3 and 18.1±5.4 mg/dl in the relapse and remission groups, respectively (P=0.000). In the relapse group, T3 was 443.0±189.5 ng/dl and in the remission group, it was 373.4±182 ng/dl (P=0.009). T3 to T4 ratio was higher in the relapse group (21.8±8.3 vs 18.6±7.0 ng/mg, P<0.005). Larger pre- and post-treatment thyroid size were associated with higher relapse rate (P<0.05 and P=0.001, respectively). Logistic regression analysis showed that male sex, old age, higher pretreatment T4, T3, and T3 to T4 ratio, and larger pre- and post-treatment thyroid size were associated with higher relapse rates. Iodinated salt consumption and duration of treatment beyond 12 months had no effect on the relapse rate.Conclusion: Patients with male gender, older age, higher pretreatment T3, T4 higher T3/T4 ratio, and larger thyroid size before and after treatment have higher risk of relapse.

شاخص‌های تعامل:   مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources

بازدید 320

مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesدانلود 0 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesاستناد 0 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesمرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1383
  • دوره: 

    16
  • شماره: 

    2 (مسلسل 49)
  • صفحات: 

    56-61
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    1768
  • دانلود: 

    180
چکیده: 

زمینه و هدف: در درمان هیپرتیروییدیسم سه روش به کار گرفته می شود که شامل درمان طبی، رادیویدین و جراحی می باشد. انتخاب نوع درمان تا اندازه ای اختیاری است. درمان با ید رادیواکتیو در صورتی که داروهای ضد تیرویید نتواند بیمار را یوتیرویید نمایند یا هیپرتیروییدیسم بعد از عمل جراحی عود نماید، تجویز می گردد. کاربرد ید رادیواکتیو (131) در درمان تیروتوکسیکوز ممکن است اثرات سوئی بر روی غدد بزاقی و به دنبال آن کاهش یا قطع میزان ترشح بزاق داشته باشد، در نتیجه میزان پوسیدگی افزایش می یابد. هدف از این مطالعه تعیین و مقایسه میانگین CSI و PI، همچنین خشکی دهان در بیماران مبتلا به هیپرتیروییدیسم درمان شده با ید رادیواکتیو و داروهای آنتی تیرویید می باشد. روش بررسی: تعداد 76 نفر بیمار پس از تشخیص قطعی هیپرتیروییدیسم انتخاب و بسته به نوع درمان به دو گروه 30 و 46 نفره تقسیم شدند. در گروه اول درمان با ید رادیواکتیو و در گروه دوم داروهای ضد تیرویید تجویز گردید. در تمام بیماران قبل و بعد از درمان میزان (Caries Severity) CSI و(Plaque Index) PI اندازه گیری و مقایسه گردید. همچنین بیماران از نظر نوع درمان و خشکی دهان مورد مطالعه قرار گرفتند. از آزمونهای Paired samples و Independed samples و Chisquare جهت آنالیز آماری یافته ها استفاده شد. یافته ها: یافته های این مطالعه نشان داد که اختلاف قابل ملاحظه ای در میزان CSI و PI در بیمارانی که با ید رادیواکتیو درمان شده بودند قبل و 8-6 ماه بعد از درمان دیده می شود (p-value=0.016) ولی این تغییرات در بیماران درمان شده با داروهای آنتی تیرویید معنی دار نبود. خشکی دهان در بیماران درمان شده با ید رادیواکتیو به میزان بیشتری مشاهده گردید. نتیجه گیری: از نتایج این مشاهده مشخص گردید که میزان خشکی دهان در بیماران درمان شده با ید رادیواکتیو بیشتر است، همچنین میزان CSI و PI قبل و بعد از درمان دارای تفاوت مشخص می باشد در صورتی که این اختلاف در درمان با داروهای ضد تیرویید مشاهده نگردید.

شاخص‌های تعامل:   مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources

بازدید 1768

مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesدانلود 180 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesاستناد 0 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesمرجع 0
مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources
نویسندگان: 

GAFATE M.F.R. | MERCADO ASIS L.B.

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2008
  • دوره: 

    6
  • شماره: 

    1
  • صفحات: 

    1-5
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    365
  • دانلود: 

    0
چکیده: 

This study was done to compare the clinical course of hyperthyroid patients with and without anti-thyroid DRUGS immediately post radioactive iodine treatment.Materials and Methods: Patients with mild to moderate hyperthyroidism, aged 18 to 60 years, were divided into 2 groups, those who received RAI plus anti-thyroid (ATD) (propylthiouracil 100 mg q8H) (group A) and those who received RAI only (group B). Fixed doses of 8 mCi 131I were given and symptoms were scored daily for 3 weeks, using 3-severe, 2-moderate, I-mild scores. Descriptive analysis using mean and standard deviation was used to determine the demographic profiles and Mann Whitney Hest for independent samples was utilized to compare the symptoms between the two groups. All statistical tests were pegged at .05 alpha level and p-values less than .05 were considered significant.Results: There were 3 males and 5 females in group A (n=8, mean age: 38±12.82yrs) and 2 males and 6 females in group B, (n=8, mean age: 41.37±15.14yrs). TSH was suppressed in bothgroups and the mean FT4 for group A was 13.87±16.51 pmol/L, and for group B was 28.51±15.86 pmol/L. There was no significant difference in age, FT4 and TSH. Mean scores were as follows: (Group A vs. Group B), week one: 1.36 vs. 1.55 (p=0.01); week two: 1.08 vs. 0.94 (p= 0.110), and week three: 0.71 vs. 0.92 (p= 0.006). A highly significant decrease in symptoms was noted in week three. Conclusion: Analysis of our data showed that patients given ATD immediately post RAI Experienced lesser symptoms of thyrotoxicosis during the first and third week after RAI treatment, favoring treatment with ATD.

شاخص‌های تعامل:   مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources

بازدید 365

مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesدانلود 0 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesاستناد 0 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesمرجع 0
نویسندگان: 

HASANAT M.A. | RUMI M.A. | ALAM M.N.

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2000
  • دوره: 

    76
  • شماره: 

    896
  • صفحات: 

    345-349
تعامل: 
  • استنادات: 

    1
  • بازدید: 

    159
  • دانلود: 

    0
کلیدواژه: 
چکیده: 

شاخص‌های تعامل:   مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources

بازدید 159

مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesدانلود 0 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesاستناد 1 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesمرجع 0
نشریه: 

PHARMACEUTICAL SCIENCES

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2017
  • دوره: 

    23
  • شماره: 

    2
  • صفحات: 

    95-102
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    280
  • دانلود: 

    0
چکیده: 

Background: Propylthiouracil (PTU) administration is associated with several cases of hepatotoxicity, especially in children. The mechanism (s) of PTU-induced hepatotoxicity is obscure. In the current study, we aimed to assess the effect of PTU on hepatocytes mitochondria in different experimental models.Methods: Mice were treated with PTU (10, 20, 40, 80, and 100 mg/kg, i.p) then, the liver mitochondria were isolated and evaluated. Moreover, liver mitochondria were isolated from normal mice and incubated with increasing concentrations of PTU (10 mM-1 mM). Mitochondrial dehydrogenases activity, mitochondrial membrane potential, mitochondrial swelling, and mitochondrial adenosine triphosphate (ATP) content were monitored.Results: PTU hepatotoxicity was biochemically evident in mice by increased serum biomarkers of liver injury. PTU also caused a decrease in mitochondrial dehydrogenases activity, increased mitochondrial swelling, depleted mitochondrial ATP, and caused mitochondrial depolarization both in vitro and in vivo.Conclusion: Our data suggest mitochondrial dysfunction as a mechanism for PTU-induced hepatotoxicity.

شاخص‌های تعامل:   مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources

بازدید 280

مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesدانلود 0 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesاستناد 0 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesمرجع 10
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1399
  • دوره: 

    29
  • شماره: 

    180
  • صفحات: 

    124-128
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    374
  • دانلود: 

    194
چکیده: 

سابقه و هدف: داروهای ضد تیروئید درمان انتخابی در پرکاری تیروئید به شمار میروند و شناخت عوامل مرتبط با شکست درمان از اهمیت بالایی برخوردار است. مطالعه حاضر با هدف بررسی نتایج درمانی بیماران هایپرتیروئید مراجعهکننده به کلینیک دانشگاهی غدد ساری طی سالهای 1385-1395 انجام شد. مواد و روشها: در این مطالعه توصیفی، تمام بیماران مبتلا به پرکاری تیروئید وارد مطالعه شدند و اطلاعات نتایج درمانی آنها ثبت و آنالیز گردید. یافتهها: در بررسی 329 پرونده موجود، 104 بیمار واجد شرایط ورود به مطالعه بودند. 94 درصد تشخیص گریوز داشتند و 6 درصد مبتلا به آدنوم توکسیک بودند. از بین افراد مبتلا به گریوز و تحت درمان دارویی، 5/30 درصد (3/40 – 7/20 درصد) از بیماران به درمان دارویی اولیه پاسخ ندادند و 20 درصد افراد نیز علیرغم پاسخ اولیه مناسب، مجدداً عود داشتند؛ لذا در مجموع (55/60-45/40 درصد) 5/50 درصد افراد با شکست دارویی مواجه شدند. سن پایینتر، نمایهی تودهی بدنی (BMI) کمتر، وزن تیروئید بالاتر و سطح پایه هورمونهای تیروئیدی بیشتر با شکست درمان دارویی همراهی داشتند (05/0< P). در گروه دارو به تنهایی 1/13 درصد، جراحی 7/66 درصد و یدتراپی 4/79 درصد از بیماران دچار کمکاری تیروئید شدند (0001/0= P). استنتاج: میزان قابل توجهی از بیماران مبتلا به پرکاری تیروئید با شکست دارویی مواجه میشوند. سن، BMI، وزن تیروئید و سطح پایه هورمونهای تیروئیدی با شکست درمان دارویی همراهی دارند. شیوع کم کاری تیروئید پس از درمان در گروه ید درمانی بیش از درمان دارویی به تنهایی یا جراحی است.

شاخص‌های تعامل:   مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources

بازدید 374

مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesدانلود 194 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesاستناد 0 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesمرجع 0
litScript
telegram sharing button
whatsapp sharing button
linkedin sharing button
twitter sharing button
email sharing button
email sharing button
email sharing button
sharethis sharing button