زمینه و هدف: میزان گیر پست های داخل ریشه اهمیت زیادی در موفقیت درمان های اندودنتیک دارند و مسلم است که نوع ماده پرکننده کانال بر آن موثر است. هدف از این تحقیق مقایسه تاثیر نوع ماده پرکننده ریشه (گوتاپرکا با رزیلون) بر گیر پست های کوارتز با دیواره های کانال ریشه در شرایط آزمایشگاهی in vitro بود.روش بررسی: در این تحقیق تجربی (Experimental)، 44 دندان سانترال سالم فک بالا به وسیله دیسک فلزی از ناحیه CEJ قطع و آماده سازی اندودنتیک کانال توسط سیستم روتاری Protaper در تمام نمونه ها انجام شد. سپس نمونه ها به طور تصادفی به دو گروه 22 تایی تقسیم شدند. نمونه ها در یک گروه توسط رزیلون و در گروه دیگر توسط گوتاپرکا پر شدند. فضای پست به طول 10 میلی متر از نقطه مرجع در جهت کرونو اپیکالی، به طور عرضی، به قطعاتی به ضخامت 2.3 میلی متر برش داده شدند. نمونه های حاصل از برش، زیر دستگاه Universal testing machine تحت نیروی فشاری (Push-out) قرار گرفتند. نیرو (با سرعت 1 mm/min) به تدریج افزایش می یافت تا زمانی که پست از دیواره کانال جدا شود. برای آنالیز داده ها از تست Mann-Whitney U استفاده شد.یافته ها: میانگین استرس منجر به جداشدگی پست از دیواره کانال ریشه در گروه مورد (رزیلون): MPa 7.08±1.5 و در گروه شاهد (گوتاپرکا) MPa 4.08±3.3 بود که این اختلاف معنی دار بود (P=0.04).نتیجه گیری: گیر پست های کوارتز فایبر در دندان های پرشده با رزیلون به طور معنی داری بیشتر از گوتاپرکا بود.

زمینه: هدف از درمان مجدد، حذف کامل مواد پرکننده کانال ریشه جهت ضدعفونی کامل آن فضا است. سیستم رزیلون به تازگی جهت پرکردن فضای کانال ریشه معرفی شده است و با توجه به احتمال امکان نیاز به درمان مجدد در آینده، بررسی اثربخشی روش های درمان مجدد این ماده ضروری به نظر می رسد.هدف: مطالعه به منظور مقایسه روش های فایل چرخشی پروتیپر (ProTaper) همراه با کلروفرم یا گرما در درمان مجدد کانال های پرشده با گوتاپرکا و رزیلون انجام شد.مواد و روش ها: این مطالعه تجربی در سال 1389 در دانشکده دندان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی قزوین بر روی 64 دندان پره مولر انسانی کشیده شده فک پایین انجام شد. تاج دندان ها از محل اتصال مینا - سمان قطع و نمونه ها به روش استپ بک توسط فایل k- آماده شدند. سپس نمونه ها به طور تصادفی به 4 گروه تقسیم شدند. گروه 1 و 2 توسط سیستم گوتاپرکا/AH26 و گروه 3 و 4 توسط سیستم رزیلون / اپی فانی پر شدند. گروه 1 و 3 با فایل چرخشی پروتیپر و گرما و گروه 2 و 4 با فایل چرخشی پروتیپر و کلروفرم به روش کراون - داون درمان مجدد شدند. جهت بررسی مقدار ماده باقی مانده از استریومیکروسکوپ استفاده شد. داده ها با آزمون های آماری تی، کراسکال والیس و من یو ویتنی تحلیل شدند.یافته ها: در تمام نمونه های چهار گروه، مقداری از مواد پرکننده باقی مانده بود. به طور کلی میزان باقی مانده هر دو ماده گوتاپرکا/ AH26و رزیلون / اپی فانی مشابه بود و مقدار ماده باقی مانده در گروه 4 به طور معنی داری بیش تر از سایر گروه ها بود (P<0.05). در بررسی مواد پرکننده باقی مانده در نواحی مختلف کانال، میزان ماده باقی مانده در یک سوم کرونال در گروه 3 به طور معنی داری بیشتر از گروه 1 بود (P<0.05). زمان لازم برای خارج کردن ماده در گروه 2 به طور معنی داری بیش تر از سایر گروه ها بود (P<0.05).نتیجه گیری: با توجه به یافته ها، رزیلون همانند گوتاپرکا قابل درمان مجدد بود؛ هر چند هیچ یک از این دو ماده به طور کامل از دیواره های کانال ریشه حذف نشدند.

بیان مساله: مراحل درمان دوباره ریشه نیازمند بیرون سازی کامل مواد آغازین پرکردگی ریشه است. رایج ترین موادی که در روند درمان دوباره از درون ریشه بیرون آورده می شوند، گوتاپرکا و سیلرها هستند.هدف: هدف از این بررسی آزمایشگاهی تجربی مقایسه میزان مواد پرکردگی برجامانده بر سطح کانال ریشه پس از درمان دوباره در کانال های پرشده با گوتاپرکا و رزیلون (Resilon) بودمواد و روش: 30 دندان پره مولر تک ریشه ای بالغ انسان برگزیده شد و توسط فایل های دستگاه چرخشی RaCe تا ماستر آپیکال فایل شماره 35 آماده سازی گردید. سپس، نمونه ها به دو گروه 15 تایی A و B با گوتاپرکا و سیلر AH26 و نمونه های گروه B با سیستم رزیلون با روش لترال کندانس پرگردید. پس از چهارهفته کانال های ریشه در همه ی نمونه ها با استفاده از کلروفرم و فایل های چرخشی RaCe دوباره درمان شد و ماستر آپیکال فایل به فایل شماره 40 افزایش یافت. سپس، دندان ها برش طولی خورد و میزان مواد پرکننده برجا مانده بر سطح عاج کانال توسط استریومیکروسکپ با بزرگنمایی 20 برابر مشاهده و نگاره های دیجیتال فراهم گردید. ماده برجامانده و زمان درمان دوباره توسط آزمون های آماری مان ویتنی (Mann-Whitney) و فریدمن (Freidman) مورد مقایسه قرار گرفت.یافته ها: بیشترین میزان ماده برجامانده در گروه رزیلون و میان دو گروه اختلاف معنادار بود (p<0.001). زمان بیرون سازی مواد پرکردگی میان دو گروه تفاوت معنادار نداشت (p=0.381).نتیجه گیری: درمان دوباره ی ارتوگراد رزیلون در مقایسه با گوتاپرکا کفایت کمتری داشت و میزان ماده پرکردگی برجامانده ی بیشتری بر سطح عاج کانال ریشه باقی گذاشت.

مهر و موم تاجی به اندازه کیفیت درمان ریشه در موفقیت درمان اهمیت دارد. بنابراین هدف از این مطالعه، مقایسه ریزنشت تاجی کانال های پر شده با رزیلون و گوتاپرکا با سد تاجی گلاس آینومر می باشد.روش بررسی: در این مطالعه تجربی، تاج 64 دندان پره مولر تک کانال انسان از CEJ قطع شد. کانال ها با فایل چرخشی Protaper آماده شدند. دندانها به طور تصادفی به چهار گروه آزمایشی (n=14) و دو گروه کنترل مثبت و منفی (n=8) تقسیم گردیدند. نمونه های گروههای آزمایش با گوتاپرکا (گروه 1 و 2) یا رزیلون (گروه 3 و 4) به روش فشردن جانبی پر شدند. نمونه های گروه کنترل منفی پر و تمام سطوح دندانها با موم چسب مهر و موم گردید. نمونه های گروه کنترل مثبت بدون سیلر پر شدند. سد تاجی گلاس آینومر در مدخل کانال های گروههای 2و 4 قرار داده شد. ریزنشت باکتری انتروکوکوس فکالیس به مدت نود روز بررسی گردید. برای تحلیل داده ها از آزمون Chi-square،Log-Rank و Tukey استفاده شد.یافته ها: میزان ریزنشت در گروههای دارای سد تاجی کمتر بود، هر چند تفاوت معنی داری وجود نداشت (p>0.05) زمان بروز ریزنشت در گروه گوتاپرکا/ سدتاجی و رزیلون/سدتاجی به طور معنی داری به ترتیب کمتر از گروههای گوتاپرکا و رزیلون به تنهایی بود. (p=0.03)تحت شرایط این مطالعه در تمام گروهها ریزنشت دیده شد اما گلاس آینومر می تواند به عنوان سد موثری مطرح باشد.

مقدمه: پرکردن کانال ریشه یکی از مراحل اصلی درمان های اندودانتیک است و ماده ای که به این منظور به کار می رود بایستی توانایی ایجاد مهر و موم مناسب را داشته باشد. هدف از این مطالعه مقایسه توانایی دو ماده پرکننده کانال ریشه (گوتاپرکا و رزیلون) در جلوگیری از ریزنشت اپیکالی بود.روش بررسی: برای انجام این مطالعه آزمایشگاهی از 32 دندان تک ریشه کشیده شده انسان استفاده شد. پس از جدا کردن تاج دندان ها از ناحیه سرویکال، کانال ها با روش Step-back آماده سازی شدند. لایه اسمیر با قرار دادن  EDTA %17به مدت یک دقیقه برداشته شد. نمونه ها به صورت تصادفی به دو گروه تقسیم شده و نیمی از آنها با گوتاپرکا و سیلر AH26 و نیم دیگر توسط رزیلون و سیلر اپی فانی پر شدند. سپس دندان ها به مدت 48 ساعت در متیلن بلو قرار گرفتند. نهایتا دندان ها به صورت طولی برش داده شده و میزان ریز نشت در زیر استریو میکروسکوپ اندازه گیری و ثبت شد. داده های این مطالعه با استفاده از آزمون T-test مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.نتایج: بر اساس نتایج به دست آمده بین میزان ریز نشت در دو گروه اختلاف آماری معنی داری مشاهده نشد (P>0.05).نتیجه گیری: با توجه به عدم وجود اختلاف معنی دار بین ریز نشت گوتاپرکا و رزیلون، می توان رزیلون را پس از بررسی دیگر خواص فیزیکی، شیمیایی و بیولوژیک، به عنوان یک ماده مناسب برای پرکردن کانال در نظر گرفت.

سابقه و هدف: نشت اپیکالی مایعات بافتی در فضای کانال ریشه به عنوان عامل اصلی در شکست درمان های ریشه دندان معرفی شده است. پر کردن کانال توسط مواد پر کننده یکی از روش های دستیابی به سیل اپیکال کانال و جلوگیری از نشت می باشد. با توجه به اهمیت دستیابی به سیل اپیکالی مناسب، تاکنون مواد مختلفی در پر کردن کانال ریشه مورد استفاده قرار گرفته اند. تحقیق حاضر با هدف مقایسه ریزنشت اپیکالی باکتریایی سه نوع ماده پر کننده کانال Resilon،GuttaFlow  و Gutta-Percha همراه سیلر AH 26 صورت پذیرفت.مواد و روش ها: در مطالعه تجربی آزمایشگاهی (in vitro experimental) حاضر، 55 دندان تک ریشه با ریشه سالم که واجد معیارهای ورود به مطالعه بودند، انتخاب و به صورت تصادفی در 3 گروه 15 تایی آزمایشی شامل Gutta-Percha،GuttaFlow و Resilon و 2 گروه 5تایی شاهد مثبت و منفی قرار گرفتند. بعد از قطع تاج دندان ها از نزدیک CEJ، کانال دندان ها با روش step back آماده شده و گروه Gutta-Percha و Resilon با روش تراکم جانبی سرد و GuttaFlow طبق دستور کارخانه پر شدند. اندازه گیری ریزنشت با روش دو اتاقکه نفوذ باکتری انتروکوک فکالیس در یک دوره 60 روزه با کنترل روزانه انجام شد. داده ها با استفاده از آزمون کاپلان مایر تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: در ریشه های پر شده با Resilon، میانه روز ریزنشت برابر 17 روز، در نمونه های Gutta-Percha برابر 18 و در گروه GuttaFlow برابر 19 برآورد گردید. 93.3% از ریشه های پر شده با هر یک از مواد Resilon و Gutta-Percha در طول 60 روز ریزنشت نشان دادند، در حالی که در دندان های پر شده با GuttaFlow ریزنشت در 80% نمونه ها دیده شد. نتایج آزمون کاپلان مایر در مقایسه روز ریزنشت و همچنین وقوع ریزنشت تفاوت های معنی داری بین سه ماده پر کننده ریشه کانال نشان نداد.نتیجه گیری: نتایج مطالعه حاضر با توجه به عدم وجود تفاوت معنی دار بین سه ماده نشان می دهد ریزنشت اپیکالی باکتریایی مشاهده شده در آنها با در نظر گرفتن شرایط مطالعه مشابه می باشد.

سابقه و هدف: با پیشرفت سیستم های پر کردن کانال اخیرا سیلری تحت عنوان Epiphany self-etch (Pentron Clinical Technologies،LLS ،Wallingford ، CT، USA) به بازار عرضه شده که در آن نیازی به استفاده از پرایمر سلف اچ قبل از کاربرد سیلر نمی باشد. همزمان، آماده سازی سطح عاج با شستشو دهنده های مختلف ممکن است باعث تغییرات شیمیایی و ساختاری مختلف در عاج گردد. تحقیق حاضر با هدف تعیین اثر ) EDTAشستشوی نهایی با آب مقطر یا کلرهگزیدین) و MTAD بر ریزنشت تاجی بزاق در کانال های پر شده با سیستم Resilon/Epiphany self-etch یا گوتاپرکا AH Plus/ انجام شد.مواد و روشها: در این تحقیق که به صورت ex vivo انجام شد تعداد 140 دندان تک ریشه کشیده شده انسانی انتخاب و در حین آماده سازی با هیپوکلریت سدیم 1.3% شستشو داده شدند. نمونه ها به 6 گروه آزمایشی و 2 گروه کنترل منفی و مثبت تقسیم شدند. لایه اسمیر در گروه های 1 و 4 توسط EDTA و شستشوی نهایی با آب مقطر؛ در گروه های 2 و 5 توسط EDTA و شستشوی نهایی با کلرهگزیدین 2% و نیز در گروه های 3 و 6 توسط MTAD حذف گردید. کانال ها در گروه های 1، 2 و 3 با گوتاپرکا/سیلر AH Plus و در گروه های 4، 5 و 6 با رزیلون و سیلر Epiphany self-etch به روش تراکم جانبی پر شدند. بعد از قرار دادن نمونه ها در یک محفظه دوقسمتی و استریلیزاسیون آنها، بخش تاجی دندان ها در تماس با بزاق انسانی قرار گرفته و نمونه ها به صورت روزانه 60 روز کنترل شدند. برای آنالیز داده ها از آزمون های chi-square، آنالیز بقا و log-rank استفاده شد.یافته ها: نه نمونه (45%) در گروه 1، 14 نمونه (70%) در گروه 2، 18 نمونه (90%) در گروه 3، 13 نمونه (65%) در گروه 4، 7 نمونه (35%) در گروه 5 و 13 نمونه (65%) در گروه 6 بعد از 60 روز نشت بزاق داشته اند. میزان تفاوت در مقاومت در برابر نشت بین گروه های 1 و 3 و نیز گروه های 3 و 5 از نظر آماری معنی دار برآورد گردید.نتیجه گیری MTAD :بر توانایی مهروموم کنندگی رزیلون/سیلر Epiphany سلف اچ تاثیر منفی نداشته ولی EDTA می تواند آماده کننده مناسب عاج در قبل از کاربرد گوتاپرکا/سیلر AH Plus باشد. همچنین، کلرهگزیدین می تواند یک شستشو دهنده نهایی خوب در کانال هایی باشد که با رزیلون/سیلر Epiphany سلف اچ پر می شوند.

سابقه و هدف: پرکردن کانال ریشه، از مهم ترین قسمت های درمان ریشه است که با هدف سیل کامل و سه بعدی کانال و جلوگیری از ریزنشت و ورود مجدد و رشد میکروارگانیسم به کانال انجام می پذیرد. تاکنون مواد و تکنیک های مختلفی جهت پرکردن کانال ریشه مورد استفاده قرارگرفته اند. از میان ویژگی های مواد و تکنیک های پرکردگی، همواره سیل آپیکالی ریشه اهمیت اساسی داشته است. تحقیق حاضر با هدف مقایسه ریزنشت اپیکالی سه تکنیک پرکننده کانال شامل تکنیک حامل ترمافیل و سیلر Adseal، تکنیک تراکم جانبی با گوتاپرکا و سیلر Adseal و تکنیک تراکم جانبی با رزیلون و اپی فانی به روش نفوذ رنگ صورت پذیرفت.مواد و روشها: مطالعه تجربی آزمایشگاهی حاضر بر روی 51 نمونه دندان انسانی تک کاناله قدامی صورت گرفت. دندان ها استریل شده، بعد از قطع تاج، کانال ها با روش Crown-down آماده شدند. دندان ها به طور اتفاقی برای هر تکنیک به سه گروه مساوی 15 تایی تقسیم شدند و 6 دندان در گروه های کنترل مثبت و منفی گذاشته شدند. گروه اول: حامل ترمافیل و سیلر Adseal، گروه دوم: تکنیک تراکم جانبی با گوتاپرکا و سیلر Adseal، گروه سوم: تراکم جانبی با رزیلون و اپی فانی میزان ریزنشت به وسیله روش نفوذ رنگ اندازه گیری شده، داده ها توسط آزمون ANOVA مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند.یافته ها: گوتاپرکا با سیلر Adseal کمترین میزان ریزنشت اپیکالی (6.46±4.27 میلی متر)، رزیلون با سیلر اپی فانی بیشترین میزان میانگین ریزنشت (13.47±3.03 میلی متر) و ترمافیل با سیلر Adseal میزان میانگین ریزنشت اپیکالی بیشتری را نسبت به گوتاپرکا و سیلر Aseal (8.43±4.49 میلی متر) نشان داد. آنالیز آماری نشان داد که تفاوت معنی داری بین ریزنشت اپیکالی در بین سه گروه وجود دارد (P=0.0001). ننتیجه گیری: نتایج مطالعه حاضر نشان داد که گوتاپرکا با سیلر Adseal کمترین میزان ریزنشت اپیکالی، رزیلون با سیلر اپی فانی بیشترین میزان میانگین ریزنشت اپیکالی و ترمافیل با سیلر Adseal میزانی بین دو تکنیک قبلی داشت.