امروزه، توسعه کارآفرینی از سازنده ترین راهکارهای توسعه اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی مناطق محروم به حساب می آید و از آن به عنوان اکسیری برای محرومیت زدایی و کاهش فقر یاد می شود. هدف پژوهش کیفی حاضر، مبتنی بر رهیافت نظریه داده بنیان آن است که ضمن بازشناسی ابعاد و ارکان فضای کسب و کار روستایی شهرستان منوجان، عوامل موثر بر کارآفرینی روستایی را در سطح این منطقه شناسایی می کند. همچنین در این مطالعه، در راستای افزایش کارآمدی و بهره وری سیاست ها و برنامه های نهادهای توسعه گر کارآفرینی روستایی، الگویی مفهومی از عوامل استخراجی ارائه میشود. برای این منظور، گروهی مشتمل بر پانزده شرکت کننده از سه گروه کارآفرینان روستایی منوجان و کارشناسان و مسوولان محلی و خبرگان و صاحب نظران فرامحلی با استفاده از روش های نمونه گیری غیراحتمالی، همچون نظری و هدفمند و گلوله برفی انتخاب و مطالعه شدند. داده ها با بهره گیری از سه ابزار مصاحبه و مشاهده های میدانی و مرور اسناد و مدارک آرشیوی، گردآوری شد و با استفاده از سازوکار کدگذاری، در سه مرحله کدگذاری باز و محوری و انتخابی تجزیه وتحلیل شد. یافته های پژوهش، عوامل موثر بر توسعه کارآفرینی روستایی در سطح شهرستان منوجان را در قالب این نه مقوله اصلی طبقه بندی کرد: عوامل فردی، فرهنگی اجتماعی، زیرساختی، طبیعی و بوم شناختی، قانونی، آموزشی، نهادی، سیاسی و اقتصادی. افزون بر این، سازوکار تعاملی ایشان را منطبق بر الگوی ساختارگرای نظریه داده بنیان، ذیل شش مولفه نظری منعکس کرد.

زمینه و هدف: داشتن روحیه و رضایت­مندی کارکنان در رسیدن به بهره­وری بالای سازمان­ها عامل بسیار مهم محسوب می­­گردد. لذا هدف از انجام این پژوهش بررسی تعیین رابطه بین سلامت سازمانی و آوای معلمان مقطع متوسطه اول شهرستان منوجان بود. روش کار: پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش از نوع تحقیق­های توصیفی از نوع همبستگی می­باشد. جامعه­ی آماری پژوهش، شامل کلیه معلمان مقطع متوسطه اول شهرستان منوجان که در سال 1401 مشغول به فعالیت بودند که برابر با 95 نفر بود. حجم نمونه از طریق جدول کرجسی مورگان به تعداد 76 نفر، به روش نمونه­گیری تصادفی ساده انتخاب گردید. با توجه به ماهیت تحقیق حاضر، از پرسشنامه استاندارد سلامت سازمانی هوی و فیلدمن (1996) و پرسشنامه استاندارد آوای سازمانی هامس (2012) استفاده گردید. برای تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS استفاده شد. یافته ها: با توجه نتایج، چون مقدار سطح معناداری متغیرهای سلامت سازمانی و آوای سازمانی معلمان از مقدار خطای پیش بینی شده کوچکتر می­باشد، رابطه بین متغیرها از لحاظ آماری معنادار است و از آنجاییکه ضریب همبستگی محاسبه شده برابر با 585/0 می­باشد، لذا با سطح اطمینان 95 درصد می­توان نتیجه گرفت که بین سلامت سازمانی و آوای معلمان رابطه مستقیم و معنادار وجود دارد. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان دهنده رابطه معنادار بین سلامت سازمانی و آوای معلمان است که با یافته های پژوهش های پیشین در این حوزه همسو می باشد. تحلیل داده ها حاکی از آن است که ابعاد مختلف سلامت سازمانی از جمله نفوذ مدیر، یگانگی نهادی، حمایت منابع و روحیه معلمان، به صورت مستقیم و غیرمستقیم بر تمایل و توانایی معلمان در ابراز آوای سازمانی تأثیر می گذارد.

1هدف: نظام فضایی سکونتگاه های روستایی از دو جزء اصلی ساختارها و کارکردها تشکیل شده است. افزون بر این دو جزء، بحث عوامل و نیروهای دورنی نیز مطرح است که بر قابلیت ها و محدودیت های نظام سکونتگاهی اثرگذار می باشند، یعنی عوامل و نیروهای که در شکل دهی و تحول نظام سکونتگاهی دخالت دارند ولی در کنار نیرو های درونی، نیروهای بیرونی نیز مطرح است که به نوبه خود در فرآیند شکل پذیری و تحول نظام فضایی سکونتگاه های روستایی دخالت دارند؛ لذا در پژوهش سعی شده است، تاثیر تحولات ساختاری- کارکردی نامطلوب و بدون قاعده در عدم توسعه سکونتگاه های روستایی بخش مرکزی شهرستان منوجان در استان کرمان، مورد ارزیابی قرار گیرد. روش پژوهش: پژوهش حاضر به لحاظ هدف، کاربردی و از نظر روش توصیفی-تحلیلی است. جامعه آماری پژوهش، تعداد 66 روستای بخش مرکزی شهرستان منوجان با جمعیت 49428 نفر است. جهت نمونه گیری؛ با استفاده از فرمول کوکران، 379 نفر از روستاییان منطقه، محاسبه و بین آنها، پرسشنامه تکمیل شده است. روایی پرسشنامه تحقیق به شیوه صوری و محتوایی و نیز پایایی آن بر اساس آلفای کرونباخ به میزان83/0 تایید شد. برای تجزیه و تحلیل از آزمون های آماری با بهره گیری از نرم افزار SPSS استفاده شده است. یافته ها: نتایج پژوهش بیانگر آن است که بین نظام سکونتگاهی با رویکرد ساختاری-کارکردی و توسعه یافتگی سکونتگاه های روستایی بخش مرکزی منوجان رابطه معنادار وجود ندارد. بیشتر سکونتگاه های روستایی از حداقل خدمات و امکانات برخوردار نبوده و اکثر آنها طبق آزمون همبستگی پیرسون جزء روستاهای ناپایدار محسوب می شوند. همچنین بین مولفه­های تحولات ساختاری-کارکردی و شاخص­های عدم­توسعه­یافتگی رابطه معناداری وجود دارد. نتایج آزمون رگرسیون چندگانه توام با میزان 361/0 درصد، نشان­دهنده تاثیرگذاری مولفه­های ساختاری-کارکردی (متغیر مستقل) بر سطح توسعه سکونتگاهی (متغیر وابسته) روستاهای بخش مرکزی شهرستان منوجان می­باشد و بیانگر آن است که این مولفه­ها، 6/41 درصد تغییرات در سطح توسعه سکونتگاهی روستاهای شهرستان منوجان را تبیین می­نمایند. نتیجه گیری: طبق یافته های پژوهش سکونتگاه های روستایی بخش مرکزی منوجان به لحاظ توسعه یافتگی، ناپایدار به لحاظ پویش ساختاری-کارکردی، نامنظم و پراکنده و فاقد برخورداری از خدمات و امکانات می باشد.

تاکنون معماری بومی عمدتا با نگرش های اقلیمی و فرهنگی تبیین شده است؛ پژوهشگران در مطالعات و بررسی هایشان، اغلب با روش های معمول آماری و ترسیم جدول و نمودار و سپس با یافتن معیارهایی برای مقبول بودن روش، تحلیلی از مقبولیت آن ها به دست می دهند؛ اما این رویکردها و روش ها به دنبال پاسخ به «چرایی» بوده و در گسست «عین» و «ذهن» رقم می خورند. درحالی که معماری بومی در هماهنگی با «تجربه زیسته» بومیان شکل می گیرد، بنابراین در این تحقیق، این جنبه های مغفول از معماری بومی مدنظر بوده و بر آن شد تا با تکیه بر روشی متناسب در شناخت کامل و جامع موضوع که در آن گسست عین و ذهن وجود نداشته باشد و«چگونگی» در آن ممکن شود به پدیده شناسی رجوع کند. مطالعات پدیده شناختی ریشه در فلسفه داشته و بر مفاهیمی چون «تجربه زیسته» و «ادراک» انسان از هستی اشاره دارند. درواقع ماهیت فلسفی پدیده شناسی آن را واجد پیچیدگی هایی کرده که گشودن آن ها افق های جدیدی را باز می کند. افق هایی که در تقابل با محدودیت استانداردگرایی افراطی، «در-جهان-بودن» انضمامی و انفرادی انسان را مطرح می کنند. انسانی که فراتر از ابعاد و اندازه های فیزیکی و متافیزیکی تعیین شده، فضای زیستی اش را می شناسد و می سازد. این مقاله به بازخوانی منابع و تفسیر محتوای پدیده شناسی، با تکیه بر آرای شولتز-معمار و نظریه پرداز معاصر-که نظریات پدیده شناسی او معطوف به فلسفه هستی شناسانه «هایدگر» است، برای پاسخ به اینکه چگونه پدیده شناسی برای خوانش معماری بومی متناسب می باشد، با روش پژوهش تحلیلی-توصیفی پرداخته است. ازآنجاکه پدیده شناسی در پی بررسی و توصیف ساختارهای آگاهی آن چنان که از منظر اول شخص تجربه می شود، است؛ درنتیجه معماری بومی منوجان با این روش با توجه به جنبه های گوناگون مواجهه انسان با زیست-جهانش به گونه ای فردی-کیفی و فراتر از پاسخ به کارکردهای آشکار و ظاهری، مورد تامل و تفسیر قرار می گیرد. نتایج، بیانگر ارتباط ویژه میان شاعرانگی، محیط طبیعی، پدیده مکان با معماری بومی و خصوصا در نمونه موردی موردبررسی یعنی معماری بومی منوجان است که درنهایت سعی شد نشان داده شود تحقق سکونت و حس مکان معطوف به تجربه زیسته ساکنان و با تحلیل و رویکردی وجودی به دید می آیند.

هدف کلی پژوهش حاضر، بررسی رابطه احساس امنیت شغلی و ارتباط سنجی آن با سطح انگیزش و عملکرد شغلی کارکنان شبکه بهداشت شهرستان منوجان بوده است. این پژوهش از بُعد هدف «کاربردی» و از بُعد چگونگی گردآوری داده ها و روش کار در زمره ی «تحقیقات توصیفی-همبستگی» قرار می گیرد. بدین منظور، با توجه به پیشینه نظری و تجربی موجود، سه پرسشنامه ی احساس امنیت شغلی نیسی (1379)، پرسشنامه انگیزش شغلی هاکمن و اولدهام(1975) و پرسشنامه عمکرد شغل محقق ساخنه استفاده شد. روایی محتوایی این پرسشنامه 813/0 و پایایی آن از طریق آزمون آلفای کرونباخ 87 /0 بدست آمد. برای انجام کار، تعداد 172 نفر از کارکنان شبکه بهداشت شهرستان منوجان در سال 1396 به روش نمونه گیری طبقه ای تصادفی انتخاب شده و با استفاده از پرسشنامه ی تلفیقی مورد بررسی قرار گرفتند. بعداز توزیع و جمع آوری پرسشنامه ها مدلی پیشنهاد و با استفاده از روش مدل معادلات ساختاری مورد آزمون قرار گرفت. نتایج در فصل چهارم نشان داد که مدل پیشنهادی با داده های این تحقیق برازش مناسبی دارد. بدین ترتیب براساس فرضیه های پژوهش، به تحلیل رابطه بین متغیرها بر یکدیگر پرداخته شد. داده ها با استفاده SPSS23 و AMOS23 مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفت. لذا براساس تجزیه و تحلیل داده ها رابطه بین احساس امنیت شغلی با سطح عملکرد و انگیزش شغلی رابطه معنا دار و مثبتی وجود دارد یعنی بین آنها ارتباط معنا داری حاصل شده است

گرمایش جهانی موجب تغییر در الگوهای بارش، دما و سایر متغیرهای اقلیمی شده است. این تغییرات ریسک وقوع تنش های حرارتی را نیز در نظام های کشت گیاهان زراعی تحت تاثیر قرار داده است. این پژوهش به منظور ارزیابی اثرات تغییر اقلیم بر تغییرات وقوع تنش سرما روی گیاه سیب زمینی در مناطق گرمسیری استان کرمان انجام شد. به همین منظور، در این پژوهش تغییرات وقوع تنش سرما در داده های دیدبانی سه ایستگاه جیرفت، کهنوج و منوجان طی دوره 2005-1981 و دوره آینده 2100-2011 بررسی شد. داده های دوره آینده، با استفاده از برونداد مدل گردش کلی CanESM2، تحت سناریوهای RCP2. 6، RCP4. 5 و RCP8. 5، با به کارگیری نرم افزار SDSM ریزمقیاس و تولید شدند. شاخص های اقلیمی مورد استفاده برای ارزیابی تغییرات وقوع تنش سرما در سیب زمینی از طریق آستانه های بردباری سیب زمینی و بر اساس میانگین آمار بلند مدت اقلیمی تعیین، و احتمال وقوع آن در طول دوره رشد ارزیابی گردید. در ایستگاه جیرفت، احتمال وقوع دماهای زودرس و دیررس زیر 5 درجه به ترتیب تا 83 درصد و 63 کاهش یافته است. در ایستگاه کهنوج و منوجان احتمال وقوع دماهای زودرس و دیررس زیر 5 درجه در دوره ی آینده به ترتیب، کاهش و افزایش یافت. تاریخ شروع و پایان وقوع تنش سرما به ترتیب به ابتدای و انتهای فصل سرد سال جابه جا شده است. نتایج آماری حاکی از افزایش روزهای با تنش سرمازدگی (5≤ T≤ 0)، در ایستگاه جیرفت در دوره های 2040-2011 و ایستگاه منوجان در دوره 2100-2071 است. اما تنش سرمازدگی در ایستگاه کهنوج کاهش می یابد. این در حالی است که روزهای با تنش یخ زدگی در ایستگاه های جیرفت، کهنوج و منوجان در دوره اقلیمی آینده افزایش یافته است. نتایج نشان می دهند به طور متوسط تاریخ وقوع سرماهای زودرس 10 روز زودتر و سرماهای دیررس 14 روز دیرتر از میانگین بلند مدت اقلیمی در منطقه مورد مطالعه رخ می دهند.