هدف اصلی این مقاله، بررسی رفتار مصرف کنندگان داخلی به تغییرات درآمد، قیمت (محاسبه کشش های درآمدی، قیمتی و متقاطع کفپوش های نسجی، فرش دستباف و فرش ماشینی) می باشد. نتایج حاصل از برآورد مدل ها با استفاده از روش OLS در دوره زمانی 1389-1363 نشان می دهد هر دو کفپوش فرش دستباف و فرش ماشینی کالایی با کشش می باشند هرچند فرش ماشینی با کشش تر از فرش دستباف می باشد. این موضوع نشان می دهد که عکس العمل مصرف کنندگان فرش ماشینی نسبت تغییر یکسان قیمت هر دو کفپوش، بیشتر است. همچنین مقادیر کشش های متقاطع بدست آمده نشان می دهد به ترتیب فرش ماشینی، گلیم و موکت، کاشی و سرامیک جانشین های قوی برای فرش دستباف می باشند. نتایج حاصل از مقادیر کشش های متقاطع بدست آمده در برآورد تابع تقاضای داخلی فرش ماشینی نیز کاشی و سرامیک، فرش دستباف، گلیم و موکت را جانشین های قوی برای فرش ماشینی نشان می دهد. بر اساس مقادیر کشش های درآمدی بدست آمده در برآورد توابع تقاضا، فرش دستباف و ماشینی کالایی لوکس می باشند.

مقدمه. روش اتساع بافت بوسیله دستگاه متسع کننده نسجی روش جدیدی است که از سال 1976در جراحی پلاستیک مورد استفاده قرار می گیرد. این دستگاه یک محفظه بادکنک مانند از جنس سیلیکون می باشد که در زیر پوست قرار داده می شود. هدف از این مطالعه بررسی و مطالعه بیماران و همچنین عوارض و بررسی این روش درمانی در ایران بوده است . روشها . در یک مطالعه تحلیلی 101 بیماری که با روش فوق از سال 1373 لغایت 1377 مورد جراحی قرار گرفتند، بررسی شدند. نتایج معاینات بیماران تا 6 ماه پس از عمل جراحی جمح آوری گردید. نتایج . بیشترین افراد در رده گروه سنی 10 تا 19 سال بودند. 72 نفر زن و 29 نفر بودند. در 86.1 درصد بیماران دستگاه در ناحیه سر و گردن و 7.9 درصل در ناحیه تنه و در 5.9 درصد در ناحیه اندامها مورد استفاده قرار گرفت. در 13.9 درصد بیماران جمع شدگی پوست و در 5.9 درصد بیماران پیگمانتاسیون محل فلاپ ملاحظه شد. 5.4 درصد بیماران هیپواستزی فلاپ و 2 درصد آنها هپراستزی فلاپ را گزارش کردند. در 10 درصد از بیمارانی که برای ترمیم مو مورد درمان قرار گرفته بودند، ریزش موقت مو ملاحظه شد. بحث. روش اتساع نسجی برای اصلاح کمبود نسج آسیب دیده یک روش مطلوب درمانی می باشد.

زمینه و هدف: در درمانهای ارتودنسی مواد و ابزارهای مختلف، به مدت طولانی در محیط دهان قرار می گیرند که ممکن است خصوصیات آنها را تحت تاثیر قرار دهد. هدف از این بررسی، ارزیابی سازگاری نسجی هشت نوع ماده فلزی و غیرفلزی مورد استفاده در درمانهای ارتودنسی به روش کاشتن در بافت همبند زیرجلدی ناحیه پشتی موشهای آزمایشگاهی می باشد.روش بررسی: در این مطالعه مداخله ای- تجربی هشت ماده ارتودنسی شامل دو نوع کویل اسپیرینگ (استیل و نیکل تیتانیوم)، دو نوع سمان گلاس آینومر (بندتیت و آریادنت)، دو نوع اورینگ (آمریکن ارتو و پویان طب نور) و دو نوع اکریل (آکروپاس و بایر) مورد ارزیابی قرار گرفت. از 96 موش سفید مونث استفاده شد. در ناحیه پشتی هر موش پنج جایگاه انتخاب گردید. دو قطعه از یک ماده مورد آزمایش، با طول یک سانتی متر، در سمت راست و دو قطعه از ماده مورد مقایسه با همان طول در سمت چپ کاشته شده و جایگاه وسط با فاصله مساوی از چهار جایگاه فوق الذکر به عنوان گروه کنترل در نظر گرفته شد که در این جایگاه برشی مشابه گروههای مورد آزمایش انجام گردید و بدون کاشتن ماده خاصی محل برش بخیه گردید. در هر مقطع زمانی 15-30 و شصت روزه یک سوم از موشها از مطالعه خارج شده و از جایگاههای مورد نظر بیوپسی تهیه گردید و واکنشهای بافتی در اطراف مواد مورد نظر تعیین شد. جهت تجزیه و تحلیل آماری داده ها از آزمونهای غیرپارامتری Kruskal-Wallis و Mann-Whitney استفاده شد.یافته ها: در مورد آکریل اکروپارس (Pv=0.01) اورینگ های پویان طب و آمریکن ارتو (Pv=0.01)، همچنین سمان های گلاس آینومر بندتیت و آریادنت (Pv=0.016) و کویل اسپیرینگ های استیل و نیکل تیتانیوم (Pv<0.001) با گذشت زمان و در مقطع زمانی شصت روز عدم سازگاری نسجی مشاهده شد. شدت عدم سازگاری نسجی در سمان های گلاس آینومر خصوصا بندتیت (Pv=0.014) کوی های استیل (Pv<0.001) قابل ملاحظه بود.نتیجه گیری: این بررسی نشان داد که اکثر مواد مورد استفاده با گذشت زمان واکنشهای التهابی بیشتری را در محیط اطراف خود القا کردند که در مورد سمان های بندتیت و کویل اسپیرینگ استیل از همه چشم گیرتر بود.

سیستم سازگاری نسجی انسان از نظر ژنتیکی و بروز بیوشیمیایی پیچیدگی های منحصربه فردی دارد که تعیین نوع آن را از منظر بالینی و آزمایشگاهی بسیار حائز اهمیت می کند. مهم ترین و شناخته شده ترین وظایف این سیستم مربوط به نقش حیاتی آن در پیوند اعضا است و علاوه بر آن نقش مهمی را در ارزیابی ریسک ابتلا به بیماری ها دارد. دقت و صحت دو مولفه حیاتی در تعیین آزمایشگاهی هاپلوتیپ های HLA در بیماران نیازمند پیوند است، به طوری که هر گونه تاخیر و خطا در این کار می تواند حیات بیمار را به خطر اندازد. نیاز به تعیین دقیق نوع HLA در کنار بهبود سرعت عمل و کاهش هزینه های انجام این ارزیابی سبب شده است تا روش های متعددی برای انجام این آزمایش معرفی شود. امروزه با معرفی نسل جدید تعیین توالی انقلابی در ارزیابی های ژنتیکی صورت گرفته است. تعیین هاپلوتیپ های HLA نیز از این تکنیک بهره مند است، به طوری که امروزه روش های متنوعی برای بررسی ژنتیکی HLA به کمک نسل جدید تعیین توالی معرفی شده اند. در مطالعه حاضر در کنار مرور روش های پیشین در تشخیص HLA، دو مورد از پرکاربردترین تکنیک ها براساس نسل جدید تعیین توالی تحت عنوان روش تعیین توالی حرارتی و روش ایلومینا Miseq مورد ارزیابی و مقایسه قرار گرفتند. . .

مقدمه: از تمام آلیاژهای دندانی عناصری به حفره دهان آزاد می شود که می تواند تاثیرات منفی بر سلول های بدن داشته باشد. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر آلیاژهای بیس متال و نابل بر بقای فیبروبلاست های لثه انسان بود. مواد و روش ها: فیبروبلاست های بدست آمده از لثه سالم انسان حین جراحی افزایش طول تاج، کشت داده شد. در پاساژ سوم، فیبروبلاست ها در معرض غلظت های مختلف دو نوع آلیاژ بیس متال (وراباند 2، کامند) و دو نوع آلیاژ نابل(دگوباند 4، پال کرمیت 2) قرار گرفتند. برای تکرارپذیری نتایج از هر ماده حداقل شش نمونه تهیه شد (n=18) و پس از گذشت 9 و 15 روز میزان بقای فیبروبلاست ها با روش MTT مورد بررسی قرار گرفت. داده ها با آزمون ANOVA و نرم افزار SPSS ویرایش 20 مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند. یافته ها: هم نوع آلیاژ، هم غلظت آلیاژ و هم مدت زمان، بر درصد سلول های باقیمانده موثر بود. حداکثر و حداقل سلول های باقیمانده به ترتیب در مجاورت آلیاژهای دگوباند4 و وراباند2 بود. میانگین درصد سلول های باقیمانده در غلظت 20 به طور معناداری بیشتر از غلظت 60 و در غلظت 60 به طور معناداری بیشتر از غلظت 100 بود. میانگین درصد سلول های باقیمانده در دگوباند 4 و کامند در روز 9 به طور معناداری بیشتر از روز 15 بود. اختلاف معناداری در آلیاژ پال کرمیت 2 و وراباند 2 در روز 9 و 15 دیده نشد. نتیجه گیری: آلیاژ بیس متال وراباند 2 به طور قابل توجهی بیش از سه نوع آلیاژ دیگر بقای فیبروبلاست ها را به صورت وابسته به غلظت کاهش داد. آلیاژ نابل دگوباند 4، نسبت به سه نوع آلیاژ دیگر به طور قابل توجهی کمترین اثر منفی را بر بقای فیبروبلاست های زنده داشت. بنابراین با توجه به میانگین درصد سلولهای باقی مانده، آلیاژ وراباند 2 دارای سمیت خفیف و سه نوع آلیاژ دیگر زیست سازگارهستند.

سابقه و هدف: استفاده از هیدروکسی آپاتیت در بسیاری از درمانهای جراحی دهان و فک وصورت و ترمیم ضایعات استخوانی سایر نواحی بدن رایج است. اما با توجه به کمبود و گرانی این ماده در ایران امکان استفاده از آن بسیار محدود شده است. هدف از این مطالعه مقایسه تطابق نسجی هیدروکسی آپاتیت Allotropat-50, B در استخوان فک خرگوش بود. مواد و روشها: این مطالعه تجربی دو سویه بر روی 8 خرگوش سفید نژاد اروپایی انجام پذیرفت. ابتدا درمحل بدنه و لبه فک تحتانی برشی ایجاد و 16 حفره داخل استخوان ایجاد گردید، سپس بصورت تصادفی 15-12 گرانول هیدروکسی آپاتیت B در 6 حفره و Allotropat-50 در 5 حفره قرار داده شدند. 5 حفره نیز خالی بودند. پس از 3 ماه خرگوشها کشته شده و فک پایین آنها در ناحیه جراحی resect شده و ثابت شدند، از آنها مقاطع سریال با ضخامت 5 میکرون تهیه شده و با H&E رنگ آمیزی گردید. این مقاطعه بصورت blind براساس میزان تشکیل انساج فیبروز یا استخوان یا گرانولر اشغال شده تحت سه گروه تقسیم شدند. با استفاده از آزمون X2 اختلاف آماری گروهها مورد سنجش قرار گرفت. یافته ها: در تمامی سه گروه میازن تشکیل استخوان به میزان متوسط یا زیاد مشاهده شد و اختلاف آماری وجود نداشت. نتیجه گیری: هیدروکسی آپاتیت B دارای تطابق نسجی مشابه نمونه ثابت دشه خارجی (Allotropat-50) و کنترل می باشد.

زمینه و هدف: یکی از شرایط سیلر خوب، داشتن سازگاری نسجی است. هدف از مطالعه حاضر، ارزیابی هیستولوژیک شدت واکنش نسجی دو سیلر AH26 و Apexit به روش کاشتن در بافت همبند زیرجلدی موشهای آزمایشگاهی می باشد.روش بررسی: در این مطالعه مداخله ای- تجربی، سیلرهای تازه مخلوط شده AH26 و Apexit با حجم معین در 11 موش به روش کاشت زیرجلدی قرار داده و در هر موش یک ناحیه به عنوان شاهد در نظر گرفته شد. از پنج موش پس از گذشت سه روز و از شش موش دیگر پس از گذشت سی روز نمونه ای بافتی تهیه و از نظر سازگاری نسجی با هم مقایسه شدند. اطلاعات به دست آمده با استفاده از آزمونهای Non parametric به نامهای Man Whitney و Karuskal-Wallis با استفاده از نرم افزار SPSS تجزیه و تحلیل گردید.یافته ها: اگرچه میزان التهاب ایجاد شده در نمونه های حاوی سیلر Apexit چه در مقطع زمانی سه روزه و چه در مقطع زمانی سی روزه از التهاب ایجاد شده توسط سیلر AH26 بیشتر بود ولی این تفاوت از لحاظ آماری معنی دار نبود. در ضمن هر دو نوع سیلر سبب ایجاد التهاب خفیف تا متوسط شده که شدت این التهاب در مقایسه با گروه شاهد در مقطع زمانی سه روزه از لحاظ آماری معنی دار می باشد (P.V<0.05).نتیجه گیری: در این مطالعه اختلاف آماری معنی داری بین میزان التهاب ایجاد شده توسط سیلر AH26 و التهاب ایجادشده توسط سیلر Apexit مشاهده نشد.

مقدمه و هدف: در پالپتومی دندانهای شیری از موادی استفاده می شود که غالبا با عوارضی همچون سمیت، سرطان زایی و اثرات موتاژنیک همراه اند. به منظور پرهیز از این عوارض، سعی می شود مواد دیگری به عنوان جایگزین آنها به کار رود. گزارش شده است داروهای گیاهی اثرات مفید بالینی دارند. نشان داده اند که کشت سلولی SUAB1 و SUAB2 در مقایسه با فرموکرزول سمیت کمتری داشته است.هدف: تعیین سازگاری مواد گیاهی SUAB1 و SUAB2 بر بافت زیر جلدی موش بود.مواد و روش ها: دراین مطالعه تحلیلی – توصیفی 21 موش بالغ با میانگین وزن 350 گرم استفاده شد. در پشت هر حیوان 2 برش ایجاد و مواد SUAB1 و SUAB2 بطور جداگانه به همراه لوله پلی اتیلنی و در قسمت قدام سمت راست یک لوله پلی اتیلنی خالی به عنوان کنترل قرار داده شد. حیوانات در فاصله زمانی یک، دو و چهار هفته کشته شدند و لوله ها همراه با بافت اطراف برداشته شدند و پس از طی مراحل آماده سازی هیستوپاتولوژیک، از نظر تغییرات بافت بررسی شدند. متغیرهای مورد بررسی شامل ضخامت کپسول، رگ زایی، شدت و وسعت التهاب ،نکروز و کلسیفیکاسیون بود. نتایج با نرم افزار SPSS 11.5 باتست های آماری فریدمن تست، کروسکال و الیس مورد ارزیابی قرار گرفت.یافته ها: اختلاف آماری معنی داری بین گروههای SUAB1 و SUAB2 در تشکیل کپسول فیبروزه، شدت و وسعت التهاب، رگ زایی، نکروز و کلسیفیکاسیون در تمامی مقاطع زمانی دیده شد.نتیجه گیری: ضخامت کپسول، شدت التهاب و کلسیفیکاسیون در گروه SUAB1 از SUAB2 بیشتر بود.