هدف: هدف از این تحقیق شرایط فعالیت ضد باکتریایی چیتوزان بر روی اشرشیاکلی است.مواد و روشها: در این پژوهش سوش Escherichia coli :ATCC25992 بکار برده شد و جهت کشت از محیط Eosin –Methylen Blue Agar (E.M.B) استفاده گردید. برای تهیه محیط کشت، از بن ماری آب جوش استفاده شد و پس از جوشاندن به مدت 2 ساعت به حرارت حدود 45˚ سانتیگراد رسانده شد و پس از کسب اطمینان از استریل بودن آنها تا زمان مصرف در یخچال نگهداری شد. سپس در پیلتهای یکبار مصرف در شرایط استریل تقسیم گردید و پس از سرد شدن جهت اطمینان از عدم آلودگی به مدت 24 ساعت در گرمخانه 37˚ نگهداری شد و تا زمان مصرف در یخچال نگهداری شد. برای کشت، محلولی از Escherichia coll را که روز قبل روی محیط EMB کشت داده شده بود با غلظت 1000000 در میلی لیتر تهیه کرده و با استفاده از Cell counter و با استفاده از روش  Isolation بر روی محیط کشت مورد نظر )محیط EMB و چیتوزان 5 درصد( اضافه شد و به مدت 24 ساعت در گرمخانه 37˚ سانتیگراد قرار داده شد. به گروه کنترل چیتوزان افزوده نشد اثرات تغییرات درجه حرارت، تغییرات pH، غلظت یونها بر روی فعالیت مهارکنندگی چیتوزان بر اشرشیاکلی مورد بررسی قرار گرفت.یافته ها: بنابر نتایج حاصل از این پژوهش چیتوزان روی رشد اشرشیاکلی اثر مهار کننده دارد. نتایج بدست آمده نشان دادند که درجه حرارت بالا و اسیدیته قوی خواص ضد باکتریایی چیتوزان را افزایش می دهند و یونهای سدیم سبب کاهش اثرات آن بر اشرشیاکلی شدند. کاتیونهای دو ظرفیتی همچنین اثرات ضد باکتریایی چیتوزان را کاهش دادند.نتیجه گیری: درجه حرارت بالا و اسیدیته قوی خواص ضد باکتریایی چیتوزان را نسبت به گروه کنترل افزایش می دهند. فعالیت ضد باکتریایی چیتوزان در حضور یونهای یک ظرفیتی و دو ظرفیتی کاهش می یابد.

زمینه: پاکلی تاکسل یک داروی شیمی درمانی جدید است که در درمان سرطان های سینه، تخمدان، ریه و برای درمان ایدز مربوط به سارکوم کاپوزی استفاده می شود. به علت بروز عوارض جانبی در مصرف این دارو، نانوذرات چیتوزان حامل داروی پاکلی تاکسل سنتز و اثرات سمیت آن بر روی رده های سلولی سرطان سینه مورد ارزیابی قرار گرفت.روش ها: نانوذرات چیتوزان بار شده با پاکلی تاکسل به روش ژله ای شدن ساخته، خالص سازی و در ابعاد مناسب با سانتریفیوژ جدا شد. اندازه نانوذرات، درصد بارگیری، میزان رهایش دارو تا 24 ساعت و اثر سمیت آن در مقایسه با پاکلی تاکسل بر روی رده های سلولی سرطان سینه بررسی شد.یافته ها: اندازه ذرات 248-312 نانومتر با سیستم زتاسایزر، درصد بارگیری 4±55%، میزان رهایش %5.5 بعد از 24 ساعت بدست آمد. به طور متوسط در غلظت0.8 mg/mL  سمیت نانوذرات چیتوزان حامل پاکلی تاکسل 43% کمتر از داروی پاکلی تاکسل محاسبه شد.نتیجه گیری: نتایج نشان داد که نانوذرات چیتوزان بار شده با پاکلی تاکسل احتمالا می تواند جایگزین خوبی برای درمان با پاکلی تاکسل، برای کاهش عوارض جانبی آن باشد که نیاز به مطالعات تکمیلی بیشتری در آینده است.

زمینه و هدف: با توجه به مشکلات متعدد عوامل مختلف در فعال سازی سلول های دندریتیک و پاسخ های ایمنی، نیاز به ماده ای مطمئن، موثر و کاربردی در روندهای ایمن درمانی است. چیتوزان، ماده ای موثر برای انتقال ژن و نیز جزئی از نانوداربست هاست. در این مطالعه، به تعیین اثر نانوپلیمرهای چیتوزان بر روی سلول های دندریتیک پرداخته شد.روش تحقیق: در این مطالعه تجربی، محلول چیتوزان (150 کیلودالتون)، در اسیداستیک %1 با استفاده از NaNO2 به صورت الیگومرهای 10 کیلودالتون در آمد. ذرات الیگومر، با استفاده از 2NaOH نرمال حاصل گردید. سلول های دندریتیک، با استفاده از GM-CSF از مغز استخوان موش ها تولید شدند. بر روی سلول های دندریتیک تیمارشده با چیتوزان، نشانگرهای بلوغ CD40، CD86 و MHC-II با روش فلوسیتومتری بررسی شد و تولید TNF-a، با روشELISA  و تکثیر سلول های T مورد ارزیابی قرار گرفت.یافته ها: در روز هشتم، خلوص سلول های دندریتیک، بیش از %90 بود. افزایش در همه نشانگرهای بلوغ بررسی شده CD40، CD86 و MHC-II، به صورت مشخص کننده بود (P<0.05). ترشح TNF-a و القای تکثیر سلول های T توسط سلول های دندریتیک تیمارشده با چیتوزان، به طور مشخص بیشتر از سلول های بدون تحریک بود (P<0.05).نتیجه گیری: نتایج نشان داد که نانوپلیمرهای چیتوزان، می توانند باعث ارتقای فنوتیپ بلوغ، تولید سایتوکاین پیش التهابی و القای تکثیر سلول های T گردند؛ بنابراین، نانوکمپلکس ها و داربست های چیتوزان، می توانند باعث القا شده و ارتقای عملکردهای سلول های دندریتیک و پاسخ های ایمنی را سبب شوند.

چیتوزان به عنوان یک پلیمر زیستی، کاربردهای فراوانی در کشاورزی دارد. پوشش دهی میوه ها و سبزی ها با چیتوزان در افزایش زمان ماندگاری آنها نقش مثبت دارد، زیرا پوشش چیتوزان نوعی بسته بندی فعال ایجاد کرده و از رشد قارچ ها جلوگیری می کند و کیفیت ظاهری میوه ها را به مدت طولانی تری حفظ می نماید. در این آزمایش اثر چیتوزان بر افزایش زمان ماندگاری پس از برداشت و حفظ کیفیت انگور رقم شاهرودی مورد بررسی قرار گرفت. ابتدا میوه ها با محلول چیتوران 0.5 و 1% تیمار شده و سپس در انبار 2 oC و رطوبت نسبی 90% به مدت 90 روز انبار شدند. تغییرات در وزن، رنگ، pH، فساد و فاکتورهای کیفی میوه مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان دادند که چیتوزان میزان کاهش وزن، فساد، قهوه ای شدن، ترک خوردگی و ریزش حبه ها را کاهش و کیفیت آنها را افزایش داده است. هر چند، دو غلظت مورد استفاده چیتوزان در برخی موارد تفاوت معنی داری با یکدیگر نشان ندادند، اما در برخی موارد غلظت 1% بهتر از 0.5% چیتوزان توانست ضمن افزایش زمان ماندگاری پس از برداشت انگور، کیفیت آنها را حفظ نماید.

در پژوهش حاضر، اثر چیتوزان، اسانس آویشن و ترکیب آن ها بر زمان ماندگاری پس از برداشت و کیفیت انگور رقم "شاهرودی" موردبررسی قرار گرفت. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار انجام شد. میوه های انگور با محلول 5/0 و 1 درصد (وزنی به حجمی) چیتوزان، 150 و 300 میکرولیتر در لیتر اسانس آویشن و نیز ترکیب آن ها تیمار شدند و میوه های شاهد تیماری دریافت نکردند. برای تهیه محلول های ترکیبی ابتدا محلول چیتوزان تهیه و پس از آن اسانس آویشن با غلظت های موردنظر به آن اضافه گردید. انگورها در بسته های 200 گرمی بسته بندی و به انبار ° C2± 2 و رطوبت نسبی 90 درصد به مدت 90 روز منتقل شدند. تغییرات در وزن، رنگ، pH، مواد جامد محلول، فساد و فاکتورهای کیفی میوه در فواصل 10 روز یک بار موردارزیابی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که با گذشت زمان میزان کاهش وزن میوه ها، pH، a*، فساد، قهوه ای شدن، چروکیدگی و ریزش حبه ها افزایش یافت. درحالی که مواد جامد محلول، سفتی، درخشندگی، b*، رنگ و طعم و بافت میوه ها کاهش یافت. تیمارهای چیتوزان و اسانس آویشن به طور معنی داری میزان کاهش وزن، فساد، تغییرات رنگی، چروکیدگی و ریزش حبه ها را کاهش و عطر و طعم و رنگ و کیفیت آن ها را در مقایسه با شاهد افزایش دادند. براساس نظر گروه ارزیابی چشایی، میوه های تیمار شده با 1درصد چیتوزان + 150 میکرولیتر در لیتر اسانس آویشن، طعم، رنگ و پذیرش بهتری نسبت به سایر میوه ها داشتند. به طور کلی، چیتوزان، اسانس آویشن و ترکیب آن ها توانست ضمن افزایش زمان ماندگاری پس از برداشت انگور، کیفیت آن ها را حفظ نماید.

در این تحقیق خواص فیزیکی، شیمیایی، مکانیکی و رئولوژیکی انگور فخری در طول دوره نگهداری مورد بررسی قرار گرفته است. انگور فخری پس از برداشت از باغات استان همدان با استفاده از پوشش چیتوزان در سه غلظت (5/0، 1 و 2 درصد) پوشش دهی شده و در دو دمای محیط و یخچال (4 درجه سانتی گراد) نگهداری شده است. در طول دوره نگهداری هر 5 روز یک بار خواص فیزیکی (افت وزن، درصد رطوبت و تغییرات شاخص رنگ)، خواص شیمیایی (pH و TSS)، خواص مکانیکی (نیروی بیشینه، نیروی شکست و مدول الاستیسیته) و خواص رئولوژیکی (زمان تنش آسایی و مقدار تنش آسایی) مورد بررسی قرار گرفته اند. نتایج تجزیه واریانس نشان دهنده آن بود که اثرات اصلی دما، دوره نگهداری و پوشش چیتوزان و برخی از اثرات متقابل آن ها تاثیر معنی داری در سطح 1 درصد بر خواص فیزیکی و شیمیایی انگور فخری داشته اند. بیشترین افت وزن 66/10 درصد در نمونه پوشش دهی شده با چیتوزان 5/0 درصد نگهداری شده در دمای محیط اتفاق افتاد. کمترین میزان اختلاف رنگ برای نمونه های پوشش دهی شده با چیتوزان 2 درصد نگهداری شده در دمای یخچال مشاهده شد. کمترین نیروی بیشینه در آخرین روز دوره برای نمونه های شاهد نگهداری شده در دمای محیط بوده است. دوره نگهداری تاثیر معنی داری در سطح 1 درصد بر مدول الاستیسیته دارد درحالی که تاثیر پوشش بر این پارامتر معنی دار نبوده است. نتایج نشان دهنده آن بود که استفاده از پوشش چیتوزان تاثیر مستقیمی در افزایش زمان و مقدار تنش آسایی انگور فخری داشته است به نحوی که در طول دوره نگهداری کاهش هر دو پارامتر در نمونه های پوشش دهی شده نسبت به نمونه های شاهد کمتر بوده است.

مقدمه: پاکسازی کامل کانال ریشه دندان در موفقیت درمان های اندودانتیک نقش مهمی دارد که این امر به کمک روش های مکانیکی و شیمیایی قابل انجام است. دو ماده شستشو دهنده ضد باکتریال فارنزول و چیتوزان جهت حذف و کاهش گونه های میکروبی پیشنهاد شده اند. این مطالعه با هدف بررسی تأثیر ضد باکتریایی فارنزول و/یا چیتوزان بر روی بیوفیلم انتروکوکوس فکالیس انجام شد. مواد و روش ها: در این مطالعه ی تجربی-آزمایشگاهی، سویه استاندارد باکتری انتروکوکوس فکالیس در محیط BHI براث به مدت 7 و 21 روز کشت داده شد. سپس، بیوفیلم حاصل در معرض فارنزول و چیتوزان به عنوان مواد ضد میکروبی قرار داده شد. میزان تأثیر آن ها بر رشد بیوفیلم با روش آنالیز طیف رنگی تصاویر میکروسکوپ کانفوکال مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: فارنزول در گروه بیوفیلم 7 و 21 روزه به ترتیب 54/67% و 36/54% و چیتوزان به ترتیب 64/08% و 39/05% از جمعیت باکتری های زنده را نسبت به گروه کنترل مثبت کاهش دادند. ترکیب فارنزول و چیتوزان توانست به ترتیب 82/77% و 60/91% باکتری های زنده را در بیوفیلم 7 و 21 روزه را کاهش دهد. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که استفاده از فارنزول و چیتوزان به تنهایی و یا در ترکیب با هم توانست باعث از بین رفتن سلول های زنده بیوفیلم انتروکوکوس فکالیس شود. استفاده از ترکیب فارنزول و چیتوزان بیشترین تأثیر را در از بین بردن باکتری های بیوفیلم در هر دو گروه داشت؛ لذا استفاده از ترکیب فارنزول و چیتوزان در شستشوی کانال ریشه به خصوص در درمان های مجدد ریشه و دندان های دارای ضایعه پری آپیکال پیشنهاد می شود.