مقدمه: پژوهش های زیادی ارتباط کلامیدیاپنومونیه و آترواسکلروز و در نتیجه بروز استروک ایسکمیک را مطرح کرده اند ولی هنوز نتایج آن ها: متضاد است. این مطالعه به منظور بررسی ارتباط بین عفونت کلامیدیاپنومونیه و استروک در بیماران ایرانی طراحی و اجرا شده است.روش ها: آنتی بادی های ضد کلامیدیاپنومونیه (C Pneumoniae IgA, AgG) در 81 بیمار مبتلا به استروک و 43 نفر به عنوان گروه کنترل سنجیده و مقایسه شد و میزان آنتی بادی بیش از 1.1 (ISR) Immune Status Response به عنوان مثبت در نظر گرفته شد.یافته ها: در مجموع در 13.6% بیماران دچار استروک و 9.3% از گروه کنترل CPIgA مثبت گزارش شد ولی این تفاوت از نظر آماری معنی دار نبود.میانگین تیتر C Pneumonia IgA با تفاوت معنی داری در گروه مورد بیش از گروه شاهد بود (به ترتیب 0.3±0.6 در برابر ISR 0.47±0.3، (p=0.03. ولی این تفاوت در مورد تیتر IgG معنی دار نبود.نتیجه گیری: بالاتر بودن تیتر آنتی بادی IgA کلامیدیاپنومونیه در بیماران مبتلا به استروک ایسکمیک نسبت به گروه کنترل می تواند حاکی از همراهی این عفونت با استروک های ایسکمیک باشد. بررسی این ارتباط مستلزم انجام مطالعات آینده نگر می باشد.

سابقه و هدف: در مطالعات اخیر ارتباط آترواسکلروزیس و سکته مغزی حاد با عفونت کلامیدیا پنومونیه قویا مطرح شده که تأیید آن و مقابله آن و مقابله با چنین عفونتی اثرات قابل توجهی بر درمان آترواسکلروزیس خواهد گذاشت. لذا تعیین رابطه عفونت کلامیدیا پنومونیه با سکته مغزی حاد در بیماران بستری در بخش اعصاب بیمارستان لقمان حکیم در سال 1379 هدف بررسی قرار گرفت. مواد و روش ها: این بررسی به روش تحلیلی از نوع مورد ـ شاهدی و با تکنیک مصاحبه ـ مشاهده انجام گردید. گروه مورد (44 نفر)، بیماران مبتلا به سکته مغزی حاد بوده که در بیمارستان لقمان حکیم بستری شده بودند. تشخیص این بیماری توسط متخصص مغز و اعصاب و براساس شاخص های بالینی، آزمایشگاهی و پرتونگاری صورت گرفت. گروه شاهد (44 نفر)، بیماران غیرمبتلا به سکته مغزی بوده که در همان بیمارستان بستری شده بودند. بیماران دو گروه از نظر سن، جنس، سابقه سکته قلبی، سابقه مصرف سیگار و سابقه مصرف استرویید مشابه سازی شدند. آزمایشات سرولوژیک براساس روش ELISA از نظرIgA  و IgG ضد کلامیدیا و IgG اختصاصی بر علیه کلامیدیا پنومونیه انجام شد. یافته ها با استفاده از آزمون کای دو، آزمون دقیق فیشر و Odd's ratio مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: 7 بیمار (15.9%) در گروه مورد و 24 بیمار (54%) در گروه شاهد دارای ردپای ایمونولوژیک(IgA, IgG)  از درگیری با کلامیدیا بودند. چنین اختلافی به لحاظ آماری معنی دار بود(p<0.001) . هفت نفر (15.9%) از گروه مورد دارای HgG اختصاصی بر علیه کلامیدیا پنومونیه بودند. در صورتی که هیچ کدام از افراد گروه شاهد دارای چنین آنتی بادی نبودند. چنین اختلافی نیز به لحاظ آماری معنی دار بود(p<0.001) . نتیجه گیری و توصیه ها: معنی دار بودن اختلاف حضور آنتی بادی اختصاصی بر علیه کلامیدیا پنومونیه در گروه مورد و شاهد در این مطالعه، ارتباط بین عفونت کلامیدیا پنومونیه با سکته مغزی حاد را که در مطالعات مختلف بیان شده است، تایید و تقویت نموده و تحقیق تجربی را توصیه می نماید.

عفونت مزمن با کلامیدیاپنومونیه همراه با بیماری های اترواسکلروتیک قلبی عروقی در مطالعات سرو اپیدمیولوژیک، پاتولوژیک و مطالعات تجربی حیوانی نشان داده شده و نقشی برای ان در ایجاد اترواسکلروز در نظر گرفته شده است. هدف از این مطالعه بررسی رابطه بین انتی بادی ضد کلامیدیاپنومونیه در بیماران با بیماری عروق کرونر بوده است. در این مطالعه گذشته نگر مورد ـ شاهدی نمونه های سرمی 87 نفر در 3 گروه مورد بررسی قرار گرفت که شامل 29 بیمار مبتلا به انفارکتوس حاد قلبی، 29 بیمار مبتلا به انژین صدری مزمن پایدار و 29 نفر شاهد سالم بود. این گروه ها از نظر سن، جنس و عوامل خطر کلاسیک بیماری اترواسکلروز (دیابت، فشار خون بالا، مصرف سیگار، هیپرلیپیدمی) یکسان بودند. بعد از جمع آوری نمونه ها غلظت انتی بادی IgG ضد کلامیدیاپنومونیه به روش الیزا در نمونه های سرمی اندازه گیری گردید. مقادیر بیش تر یا مساوی 5 واحد در میلی لیتر مثبت و کم تر از ان منفی در نظر گرفته شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار Instat و ازمون واریانس 1 طرفه انووا و ازمون مجذور کای و ازمون مقایسه زوجی دون استفاده گردید وp<0.05 سطح معنی داری محسوب گردید. در این مطالعه میزان انتی بادی در تمام بیماران مبتلا به انفارکتوس حاد قلبی بالای 5 واحد در میلی لیتر بود. حدود 6/65% از بیماران مبتلا به انژین مزمن پایدار انتی بادی بالای 5 واحد در میلی لیتر داشتند و در 31% از افراد گروه شاهد میزان انتی بادی بالا بود. میانگین غلظت انتی بادی در 3 گروه مورد مطالعه به ترتیب 7/34، 4/11، 6/3 واحد در میلی لیتر به دست آمد که اختلاف بین این میانگین ها معنی دار بوده است (P<0.001). با توجه به نتایج به دست امده می توان گفت که میزان انتی بادی ضد کلامیدیاپنومونیه ارتباط مثبت معنی داری با بیماری عروق کرونر و حوادث حاد ناشی از بیماری، مانند انفارکتوس حاد قلبی دارد.

سابقه و هدف: با توجه به شیوع اهمیت انفارکتوس میوکارد و احتمال وجود نقش عوامل میکروبی در بروز آن و به منظور تعیین رابطه عفونت کلامیدیا پنومونیه با انفارکتوس میوکار و این تحقیق روی مراجعین به بیمارستان لقمان حکیم صورت گرفت. مواد و روشها: این تحقیق به روش تحلیلی از نوع مورد - شاهدی انجام گردید. بیماران بستری در بخش قلب و CCU بیمارستان لقمان حکیم که براساس بررسی متخصص قلب مبتلا به انفارکتوس میوکارد بودند و حداقل یک هفته از بیماری آنان می گذشت و جهت ورود به تحقیق اعلام آمادگی نموده بودند، به عنوان گروه مورد انتخاب شدند. برای هر فرد از گروه مورد یک نفر از پرسنل بیمارستان و یا بیماران سایر بخشها همسان شده از لحاظ جنس و عادت به کشیدن سیگار به عنوان شاهد گروه انتخاب گردید. نمونه سرمی هر دو گروه از نظر آنتی بادیهای ضدجنس کلامیدیا IgA)، (IgG به روش ELISA مورد بررسی قرار گرفت. نمونه های مثبت از نظر هر کدام از آنتی بادیهای فوق مجددا از نظر آنتی بادی اختصاصی ضدکلامیدیا پنومونیه با استفاده از روش ELISA مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها: 41 نفر (27 مرد و 14 زن) در گروه مورد و 44 نفر (34 مرد و 10 زن) در گروه شاهد مورد بررسی قرار گرفتند. این دو گروه از لحاظ سن، سابقه خانوادگی انفارکتوس میوکارد، سابقه ابتلا به دیابت و سابقه ابتلا به پرفشاری خون اختلاف معنی داری با هم داشتند. در گروه مورد 19 نفر (3/46%) و در گروه شاهد 15 (1/34%) نفر از نظر IgA وابسته به جنس کلامیدیا و نیز 9 نفر (22%) از گروه مورد و 8 نفر (2/18%) از گروه شاهد از نظر IgG وابسته به جنس کلامیدیا مثبت بودند (NS) و 15 نفر (6/36%) از گروه مورد و 13 نفر (5/29%) از گروه شاهد از نظر IgG اختصاصی کلامیدیا پنومونیه مثبت بودند (NS). نتیجه گیری و توصیه ها: با توجه به کاستیهای این مقاله و تناقضات متعدد در بررسی های مشابه، لزوم تحقیقات گسترده و دقیقتری لازم به نظر می رسد.

هدف: تشخیص کلامیدیاپنومونیه در پلاکهای آترواسکلروتیک عروق کرونر قلبمواد و روشها: نمونه های پلاک های آترواسکلروتیک عروق کرونر که طی جراحی از 102 بیمار به دست آمده بود برای وجود DNA کلامید یا پنومونیه با روش (Polymerase chain Reaction) PCR مورد بررسی قرار گرفت. همزمان فاکتورهای خطر رایج برای آترواسکلروز نیز بررسی شد.یافته ها: DNA کلامیدیاپنومونیه در پلاکهای آترواسکلروتیک 23 بیمار (22 درصد) تشخیص داده شد. شایع ترین فاکتورهای خطر رایج برای آترواسکلروز به ترتیب شامل افزایش کلسترول، کاهش HDL کلسترول، افزایش فشار خون، مصرف سیگار، دیابت و سابقه خانوادگی بیماری قلبی بود. غیر از دو بیمار سایر بیماران دارای حداقل 1 و حداکثر 3 فاکتور خطر برای آترواسکلروز بودند. در افرادی که از نظر DNA کلامیدیا پنومونیه مثبت بودند افزایش کلسترول نسبت به افرادی که فاقد DNA بودند به مراتب بیشتر بود.نتیجه گیری: نتایج این مطالعه شیوع متوسطی از وجود کلامیدیا پنومونیه در پلاکهای آترواسکلروتیک عروق کرونر را نشان داد و بر این اساس این مطالعه از فرضیه ارتباط عفونت کلامیدیاپنومونیه با آتروژنز حمایت می نماید.

آترواسکلروز عامل شایع و مهم مرگ و میر و ناتوانی های جدی در جوامع انسانی می باشد. به همین دلیل شناخت و کنترل عوامل ایجاد کننده و تشدید کننده آتروسکلروز بسیار اهمیت دارد. از جمله عوامل خطر آترواسکلروزعفونت ها مطرح شده که یکی از آنها عفونت با کلامیدیاپنومونیه می باشد. این مطالعه به منظور تبیین این فرضیه انجام گرفته است و به بررسی وجود کلامیدیاپنومونیه در عروق کرونر شامل کرونر چپ، کرونر راست، شریان چرخشی و آئورت صعودی در 49 فرد متوفی در مرکز پزشکی قانونی و شریان آئورت 5 بیمار که دچار عوارض آترواسکروز شده بودند و دربخش خصوصی تحت عمل جراحی قرارگرفته بودند، پرداخته است. وجود عوامل خطر اصلی دیگر شامل سن، جنس، فشارخون، دیابت، چربی بالا، سیگار و سابقه مرگ قلبی در خانواده نیز بررسی شد. از هر رگ دو قطعه برداشته شد. یک قطعه برای درجه بندی شدت آترواسکلروز از نظر پاتولوژیک (براساس طبقه بندیStary) و قطعه دیگر برای بررسی وجودDNA کلامیدیاپنومونیه با روش PCR.مراحل PCR در انستیتو پاستور انجام شد. در میان مجموع 54 بیمار، 14 نفر (25.9%) از نظر کلامیدیاپنومونیه مثبت بودند. درکل، 19 قطعه رگ از نظر کلامیدیاپنومونیه مثبت بودند. در این میان 16 قطعه رگ (84.2%) از نظر پاتولوژیک دچار آترواسکلروز درجه 3 یا بالاتر بودند.درمقایسه میان دو گروه شامل گروه بیماران دارای یک عامل خطر و گروه چند عامل خطر، بین افراد مثبت از نظر کلامیدیا و گروه منفی، تفاوت معنی دار (P<0.005) مشاهده شد. این مطالعه اهمیت اقدامات درمانی برای ریشه کنی کلامیدیاپنومونیه و کاهش مرگ و میر و نانوانی ناشی از آترواسکلروز را یادآور می شود.

زمینه: عوامل عفونی مختلف مانند هلیکوباکترپیلوری و کلامیدیاپنومونیه در ایجاد آترواسکلروز دخیل دانسته شده اند. ارتباط سرواپیدمیولوژیک بین عفونت کلامیدیاپنومونیه و بیماری عروق کرونر هنوز مورد بحث و اختلاف نظر است. هدف از این مطالعه بررسی ارتباط بین آنتی بادی های ضدکلامیدیاپنومونیه (IgG و IgA) و سندرم حاد کرونری است.روش کار: 87 بیمار مبتلا به سندرم حادکرونری و 87 کنترل (جور شده برای سن و جنس) وارد این مطالعه مورد - شاهد شدند. نمونه گیری انجام شد و آنتی بادی های ضدکلامیدیاپنومونیه با روش میکروایمونوفلوئورسانس اندازه گیری شد. مشخصات بیماران ثبت گردید و تحلیل آماری با استفاده از نرم افزار SPSS انجام شد.یافته ها: میزان سرولوژی مثبت IgG و IgA در جمعیت مورد مطالعه به ترتیب 7/43% و 9/10% بود. 38(7/43%) بیمار و 38(7/43%) شاهد از نظر سرولوژی IgG مثبت بودند (OR=1).8 بیمار (2/9%) و 11 شاهد (6/12%) از نظر سرولوژی IgA مثبت بودند (OR=0/69). اختلاف آماری معنی داری بین بیماران و گروه شاهد از نظر سروپوزیتیویتی کلامیدیاپنومونیه در تحلیل تک متغیری و چندمتغیری وجود نداشت..نتیجه گیری: ارتباطی بین سروپوزیتیویتی کلامیدیاپنومونیه و سندرم حاد کرونری در این مطالعه مورد - شاهد وجود ندارد. تحقیقات بیشتر به دلیل وجود نتایج متناقض توصیه می شود.

کلامیدیاپنومونیه عامل شایع پنومونی می باشد. در این مطالعه شیوع عفونت کلامیدیا پنومونیه در 95 بیمار پنومونی بستری در بیمارستان دانشگاهی فاطمه زهرا (س) در ماه های پاییز و زمستان 1383 مورد بررسی قرار گرفت. طیف سنی بیماران 16 تا 95 سال بود. سرم های فاز حاد و نقاهت توسط روش سرولوژی ELSA جهت تعیین تیتر IgG مورد آزمایش قرار گرفت که افزایش چهار برابر در تیتر آنتی بادی یا تیتر آنتی بادی بالاتر یا مساوی 1.1200 به عنوان معیار تشخیصی عفونت حاد و تیتر بالاتر یا مساوی 1.100 نیز به عنوان سرولوژی مثبت محسوب گردید. شیوع عفونت کلامیدیاپنومونیه 25 درصد و شیوع سرولوژی مثبت آن 71 درصد بود. شیوع عفونت حاد در بیماران COPD و آسم نیز بترتیب 28.6 درصد(0.05<p) و 11.8 درصد (0.05<p) بود. در یک نتیجه گیری کلی به نظر می رسد کلامیدیا پنومونیه عامل شایع پنومونی اکتسابی از جامعه در بندر بوشهر است که درمان با آنتی بیوتیک انتخابی را ایجاب می کند.  

زمینه: تجمع چندین اختلال غیر متابولیک و متابولیک، شامل اختلال در متابولیسم گلوکز، تری گلیسرید بالا، HDL کلسترول پایین، چاقی شکمی و فشار خون بالا بعنوان سندرم متابولیک توصیف شده است. در کنار سندرم متابولیک که شامل عوامل خطر ساز کلاسیک عروق کرونر است، در مورد نقش ویروس هایی چون HSV-1، CMV و عوامل عفونی باکتریال مانند هلیکوباکتر پیلوری و کلامیدیا پنومونیه در گسترش پدیده آترواسکلروز و بیماریهای قلبی- عروقی، شواهد قانع کننده ای مطرح می باشد. مواد و روشها: به منظور یافت همبستگی سندرم متابولیک با عوامل عفونی، 1791 نفر (50.8 درصد زن و 49.2 درصد مرد) بالای 25 سال، طی یک نمونه گیری تصادفی خوشه ای چند مرحله ای از شهرهای بوشهر، گناوه و دیلم در شمال خلیج فارس در استان بوشهر، بر اساس تعریف NCEP، ATPIII از لحاظ سندرم متابولیک و انجام سرولوژی آنتی بادی های اختصاصی علیه عوامل عفونی چهارگانه فوق الذکر به روش الیزا مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها: شیوع سندرم متابولیک در مردان 54.6 درصد و در زنان 44.9 درصد بود. بر اساس آنالیز رگرسیون لجستیک چندگانه، سندرم متابولیک در زنان با HSV (OR=2.01, P=0.003) ، هلیکوباکتر پیلوری (OR=1.47, P=0.004) و کلامیدیاپنومونیه (OR=1.69, P=0.003)  و سندرم متابولیک در مردان با هلیکوباکتر پیلوری (OR=1.62, P=0.001) ، کلامیدیاپنومونیه (OR=1.77, P=0.0001) و CMV (OR=1.99, P=0.007) همبستگی از خود نشان داد. نتیجه: بنابراین سندرم متابولیک در مقیاس اپیدمیک در منطقه شمال خلیج فارس وجود دارد و این سندرم با کلامیدیا پنومونیه، هلیکوباکتر پیلوری، CMV و HSV-1 همبستگی از خود نشان می دهد.  

مقدمه: آترواسکلروزیس از شایع ترین علل مرگ و میر و ناتوانی در کشورهای صنعتی و در حال توسعه از جمله ایران می باشد. در سالهای اخیر دخالت عوامل عفونی از جمله هلیکوباکترپیلوری و کلامیدیاپنومونیه به عنوان عامل خطر برای آترواسکلروز مطرح شده است. هدف از این مطالعه بررسی ارتباط عفونت هلیکوباکترپیلوری با آترواسکلروزیس با روشPCR ، همچنین ارتباط این فاکتور عفونی با دیگر عوامل خطر قلبی و عروقی بود.روش کار: این مطالعه به صورت توصیفی-مقطعی بر روی 85 بیمار مراجعه کننده برای پیوند بای پس عروق کرونر در بیمارستان شهید محمدی بندرعباس در سال 1390 انجام گرفت. در ابتدا نمونه های پلاک آترواسکلروتیک ائورت و بیوپسی عروق توراسیک داخلی پردازش شدند و سپس واکنش زنجیره ای پلیمراز انجام گرفت. علاوه بر آن با استفاده از پرسشنامه استاندارد خصوصیات دموگرافیک و بالینی بیماران ثبت گردید. تجزیه و تحلیل آماری داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون دقیق فیشر صورت گرفت.نتایج: DNA هلیکوباکترپیلوری در 4.7% نمونه های پلاک آترواسکلروتیک و 3.5% بیوپسی های توراسیک شناسایی شد. میزان کلسترول در افراد دارای DNA هلیکوباکترپیلوری نسبت به افراد فاقد آن، ارتباط آماری معنی داری را نشان داد (0.05>P).نتیجه گیری: در مطالعه حاضر، ارتباط معنی داری بین عفونت هلیکوباکترپیلوری با آترواسکلروز به دست نیامد و نقش عفونت هلیکوباکترپیلوری به عنوان یک عامل خطر برای آترواسکلروزیس رد شد.