هدف. دانش و تجارب کارکنان یک سازمان به عنوان مهمترین سرمایه های سازمان به شمار می آید که حفظ و انتقال این دانش ارزشمند در قالب مستندسازی، یک ضرورت است. بر این اساس مطالعه حاضر به بررسی نقش مستندسازی در مدیریت دانش سازمانی به عنوان ابزاری ضروری برای تبدیل دانش نهان به آشکار و به اشتراک گذاری تجارب می پردازد.روش. این پژوهش از انواع پژوهش توسعه ای کاربردی با رویکرد کیفی است که به روش تحلیل مضمون صورت گرفته است. ابزار به کار گرفته شده، مصاحبه نیمه ساختاریافته است و جامعه مورد مطالعه، 18 نفر از پژوهشگران شاغل در پروژه های پژوهشکده سامانه های ماهواره می باشند.یافته ها. دانشی که در پروژه ها جریان دارد ترکیبی از دانش چرایی، چه چیزی، چه کسی و چگونگی است که سهم بیشتری از این دانش ها از نظر ماهیت، دانش ضمنی است که در اسناد پروژه ها منعکس نمی شود. تجربیات، جزئیات فنی، روش کار، تحلیل ها و اشتباهات حین کار مستند نمی شوند و صرفا کلیات و نتایج در قالب اسناد منتقل می شود.نتیجه گیری. بخش زیادی از دانش ضمنی که در پروژه های پژوهشکده جریان دارد مستند نمی شوند و مسائل و مشکلات مستندسازی در پژوهشکده را می توان در قالب سه نوع موانع فنی، موانع انسانی و موانع اداری واحد مستندسازی طبقه بندی نمود.