هدف این مطالعه بررسی ارتباط ابعاد کمال گرایی با مهارت های مقدماتی دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد آبادان در ریاضیات بود. به این منظور نمونه ای شامل 300 دانشجو (175 مذکر و 125 مونث) که در نیمسال دوم سال تحصیلی 88-1387 در درس ریاضیات پایه و عمومی ثبت نام کرده بودند بصورت تصادفی خوشه ای انتخاب گردید. برای سنجش کمال گرایی از مقیاس کمال گرایی چندبعدی فراست استفاده شد. این مقیاس شامل خرده مقیاس های احساسات والدین، نگرانی در مورد اشتباهات، تردید درباره اقدامات، نظم و معیارهای شخصی می باشد. همچنین از 15 سوال 5 گزینه ای برای آزمون مهارت های مقدماتی دانشجویان در ریاضی استفاده گردید. برای تحلیل داده ها از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون خطی چندگانه استفاده شد. نتایج بدست آمده بیانگر ارتباط مثبت کمال گرایی در معیارهای شخصی با مهارت های مقدماتی ریاضی و ارتباط منفی بین کمال گرایی در تردید درباره اقدامات با مهارت های مقدماتی ریاضی می باشد. نتایج این مطالعه نشان می دهد که در آموزش ریاضی عامل عاطفی کمال گرایی باید در کنار بقیه عوامل عاطفی نظیر اضطراب ریاضی و نگرش نسبت به ریاضی باید مورد توجه قرار گیرد.