مقدمه: برنامه های منتورینگ در ایران به خصوص در حیطه پزشکی در سال های اخیر مطرح و اجرا شده است. هدف از این مطالعه، ارائه گزارشی از ارزشیابی ارتباط بین منتور و منتی در برنامه منتورینگ دانشجویی دانشکده پزشکیِ دانشگاه علوم پزشکی تهران در سال تحصیلی 97-96 است. روش بررسی: مطالعه انجام شده یک مطالعه مقطعی بوده و جامعه هدف آن دانشجویان پزشکی ورودی سال 96 هستند که در طرح منتورینگ به عنوان منتی ثبت نام کرده اند. داده ها از طریق پرکردن پرسشنامه محقق ساخته، جمع آوری شد. نتایج: 201 نفر در ابتدای برنامه و 180 نفر نیز پرسشنامه ارزشیابی را پس از 6 ماه اجرای برنامه کامل کردند. در ویژگی های رابطه بین منتی_منتور های زن یا مرد تفاوت معناداری وجود نداشت. هرچند منتی های مرد بیشتر از زنان از منتور خود درخواست رابطه داشتند. ( 000/0, P=62/17X² = ) بین رضایت از منتور و حیطه های مختلف پیشرفت منتی ارتباط دیده شد به طوری که قدرت این ارتباط به ترتیب در مورد پیشرفت های درسی و سازمانی بیشترین بود. ( 48/0, r= 47/0 r=) بررسی منتی هایی که انتظارات آنها از منتور برآورده شده و منتی هایی که انتظاراتشان برآورده نشده بود، از نظر رضایت از منتور، تفاوت معناداری را نشان نداد. (449/, p= 758/0t=). نتیجه گیری: انتظارات منتی از منتور ها بیشتر در زمینه های درسی، روانی اجتماعی و آشنایی با محیط دانشگاه و الگوسازی بود. و در ارزشیابی انجام گرفته مشخص شد که میسر گردیده و منجر به افزایش رضایت منتی از منتور نیز شده است. نتایج این مطالعه علاوه بر اینکه به اهمیت برنامه ریزی در این زمینه تاکید می کند، توجه به برآورده شدن نیاز های حمایتی منتی ها در طی برنامه را نشان می دهد. واژه های کلیدی: آموزش پزشکی، دانشجوی پزشکی، منتورینگ، ارتباط منتور-منتی