سابقه و هدف: تامین مواد غذایی در یک دوره پرواربندی یکی از بالاترین هزینه های مربوط به پرورش می باشد به طوری که 65 تا 70 درصد هزینه های مربوط به پرورش دام در ارتباط با مساله تغذیه است. ایجاد مقاومت در عوامل بیماری زا در زمان استفاده از آنتی بیوتیک ها به عنوان ترکیبات محرک رشد و نیز امکان باقی ماندن آنتی بیوتیک ها در محصولات تولیدی، از معایبی است که استفاده از آنتی بیوتیک ها را در تغذیه دام و طیور محدود کرده است. در سالیان اخیر تمایل به استفاده از متابولیت های ثانویه گیاهی به عنوان راهکاری برای بهبود عملکرد دام و طیور افزایش یافته است. این مطالعه به منظور بررسی اثرات استفاده از پودر گیاه داروئی تجاری بیوهربال بر قابلیت هضم مواد مغذی، فراسنجه های خونی و فراسنجه های تولید گاز در گوساله های پرواری هلشتاین انجام گرفت. مواد و روش ها: تعداد 10 راس گوساله نر هلشتاین با میانگین وزن 30± 310 کیلوگرم به صورت تصادفی به 2 گروه آزمایشی 5 راسی تقسیم شده و هر گروه به یکی از جیره های آزمایشی اختصاص یافت به طوری که به گروه اول، بیوهربال به میزان 20 گرم در روز برای هر حیوان داده شد و به گروه دیگر بیوهربال داده نشد. جیره روزانه طی سه وعده و در حد اشتها و بصورت خوراک کاملا مخلوط در اختیار گوساله ها قرار گرفت. آزمایش در 3 دوره 30 روزه انجام شد. قبل از شروع آزمایش یک دوره 14 روزه به منظور عادت دهی گوساله ها به جیره های غذایی در نظر گرفته شد. گوساله ها هر دو هفته یکبار و قبل از وعده صبح وزن کشی شدند. در هفته پایانی هر دوره نمونه مدفوع هر گوساله بصورت روزانه قبل از وعده صبح از طریق رکتوم جمع آوری و در فریزر نگهداری شد. همچنین در آخرین روز هر دوره و قبل از وعده صبح نمونه خون بصورت ناشتا از سیاهرگ دمی گرفته و پلاسما جداسازی و در فریزر برای انجام آزمایش نگهداری شد. از خوراک گروه های آزمایشی به-صورت هفتگی نمونه تهیه شد و در فریزر نگهداری شد. در پایان آزمایش نمونه های خوراک و مدفوع در آون با دمای60 درجه سانتی گراد خشک و سپس با آسیاب پودر شدند. تجزیه تحلیل آماری با استفاده از نرم افزارهای SAS و رویه mixed انجام شد. یافته ها: قابلیت هضم ماده خشک، ماده آلی، الیاف نامحلول در شوینده خنثی و الیاف نامحلول در شوینده اسیدی در گروه بیوهربال بیشتر از گروه شاهد بود (01/0 P<). افزایش وزن روزانه از لحاظ عددی در گروه بیوهربال (78/1 کیلوگرم) بیشتر از گروه شاهد (35/1 کیلوگرم) بوده و تمایل به معنی دار شدن داشت. مصرف خوراک در گروه بیوهربال (54/11 کیلوگرم در روز) بیشتر از گروه شاهد (81/10 کیلوگرم در روز) بود (05/0 P<). ضریب تبدیل در گروه بیوهربال (50/6) کمتر از گروه شاهد (02/8) بود (05/0 P<). غلظت گلوکز، تری گلیسرید و کلسترول خون بین گروه ها اختلاف معنی داری نداشت. بین تیمار شاهد و تیمار دارای بیوهربال از نظر پتانسیل تولید گاز جیره هادر آزمون تولید گاز اختلاف معنی داری وجود داشت (01/0 P<) به طوری که بیشترین مقدار تولید گاز مربوط به تیمار بیوهربال (89/174 میلی لیتر) و کمترین مقدار مربوط به تیمار شاهد (33/149 میلی لیتر) بود. نتیجه گیری کلی: نتایج تحقیق بیانگر آن است که مکمل گیاهی بیوهربال می تواند موجب بهبود قابلیت هضم، خوراک مصرفی، تخمیر شکمبه ای، ضریب تبدیل و افزایش وزن گوساله های پرواری هلشتاین شود.

سابقه و هدف: کاهش نزولات جوی، گرم تر شدن زمین و کمبود منابع آبی از جمله آثار مخرب تغییرات اقلیمی می باشد لذا معرفی گیاهان کم آب بر و مقاوم به گرما و خشکی به عنوان منابع گیاهان علوفه ای جدید، ضروری به نظر می رسد. در این راستا، کشت علوفه کم آب بر و مقاوم به خشکی مانند ارقام جدید گیاه آمارانت، در دستورکار قرار گرفت. البته اطلاعات اندکی از نحوه سیلوسازی و ارزش تغذیه ای علوفه ارقام جدید آمارانت کشت شده در استان گرم و مرطوب گلستان، موجود می باشد که هدف این پژوهش، تعیین خصوصیات سیلویی، تخمیرپذیری، قابلیت هضم، انرژی و پروتئین قابل متابولیسم علوفه سه رقم جدید آمارانت کشت شده در استان گلستان، بود.مواد و روش پژوهش: علوفه سه رقم جدید آمارانت شامل لورآ، سیم و خارکفسکی، در مزرعه تحقیقاتی عراقی محله در استان گلستان کشت و در زمان گلدهی برداشت شدند. علوفه ها به قطعات دو الی چهار سانتی متر خرد و با نسبت وزنی پنج درصد ملاس و نیز پنج درصد کاه گندم مخلوط شده و در ظرف های ده کیلوگرمی سیلو شدند. پس از گذشت 45 روز، در آزمایشگاه مؤسسه تحقیقات علوم دامی کشور، سیلوها بازگشایی شده و ارزیابی ظاهری-حسی و خصوصیات سیلویی تیمارهای آزمایشی انجام شد. سپس ترکیبات شیمیایی شامل ماده خشک (مزرعه ای و سیلویی)، پروتئین خام، خاکستر خام، چربی خام و قند محلول در آزمایشگاه اندازه گیری شد. آزمایش های تولیدگاز با استفاده از شیرابه شکمبه سه رأس گاو تالشی فیستول گذاری شده شکمبه (در زمان های مختلف تخمیر شامل 2، 4، 6، 8، 12، 24، 48، 72، 96 ساعت)، قابلیت هضم، تعیین انرژی و پروتئین قابل متابولیسم (در قالب طرح کاملا تصادفی با شش تیمار در سه تکرار) انجام شد. درنهایت، انرژی و پروتئین قابل متابولیسم و نیز خوراک مصرفی روزانه تیمارهای آزمایشی بدست آمدند.یافته ها: ماده خشک، پروتئین خام، چربی خام، خاکستر خام، الیاف نامحلول در شوینده خنثی، قند محلول و کربوهیدرات غیرفیبری سیلوی علوفه رقم لورآ به ترتیب 0/23، 8/18، 97/0، 2/21، 5/30، 5/2 و 6/28 درصد ماده خشک شد. مجموع ارزیابی ظاهری-حسی، نقطه فلیگ، نیتروژن آمونیاکی (میلی گرم)، اسیداستیک (میلی گرم)، اسیدلاکتیک (میلی گرم)، اسیدپروپیونیک در سیلوی علوفه رقم لورآ به ترتیب 8/15، 7/78، 4/4، 4/18، 0/45 و 1/15 شدند. تولید گاز سیلوی رقم های لورآ، سیم و خارکفسکی (در زمان 24 ساعت تخمیر شکمبه ای به ازای 200 میلی گرم) به ترتیب 3/45، 9/43 و 1/42 میلی لیتر بود. قابلیت هضم ماده خشک , ماده آلی در سیلوی علوفه رقم لورآ به ترتیب 5/66 و 2/70 درصد شد. مقادیرانرژی قابل هضم، انرژی قابل متابولیسم، انرژی خالص و قابلیت هضم (ماده خشک، ماده آلی و ماده آلی در ماده خشک) علوفه و سیلاژ رقم لورا بیشتر از دو رقم دیگر بود. ارزش نسبی علوفه ای، کیفیت نسبی تغذیه ای و ضریب خوراک مصرفی (گرم در روز به ازای کیلوگرم وزن زنده در شرایط نگهداری) در علوفه سیلوی شده آمارانت (رقم لورآ) به ترتیب 3/122، 0/108 و 8/43 شد.نتیجه گیری کلی: سیلوی علوفه رقم لورآ بدلیل داشتن خصوصیات سیلویی بهتر و پروتئین خام، تولیدگاز، قابلیت هضم بیشتر و پروتئین و انرژی قابل متابولیسم بالاتر و نیز ارزش نسبی علوفه ای، کیفیت نسبی تغذیه ای و خوراک مصرفی مناسب تر نسبت به بقیه تیمارهای آزمایشی، دارای کیفیت بهتری برای تغذیه نشخوارکنندگان بود.

زمینه مطالعاتی: ترکیب شیمیایی و فراوری حرارتی گاودانه می تواند بر تخمیرپذیری آنها در دستگاه گوارش موثر باشد. هدف: این آزمایش به منظور بررسی ارزش غذایی گاودانه با استفاده از روش های آزمایشگاهی و تکنیک تولیدگاز صورت گرفت. روش کار: جهت انجام آنالیز آماری داده ها از طرح کاملا تصادفی استفاده شد. برای این منظور از دو رأس گوسفند فیستوله دار جهت انجام روش های آزمایشگاهی و تکنیک تولیدگاز استفاده شد. تولیدگاز در زمان های 2، 4، 6، 8، 12، 16، 20، 24، 36 و 48 ساعت ثبت شد. برای تعیین میزان ناپدید شدن ماده خشک از روش آزمایشگاهی از زمان های 2، 8، 12، 24 و 48 ساعت استفاده شد. نتایج: میزان گاز تولیدی گاودانه خام، ماکروویو، تفت و پرک مرطوب در 48 ساعت پس از انکوباسیون به ترتیب 141، 140، 57/134 و 147 میلی لیتر در گرم ماده خشک بدست آمد. پارامترهای تجزیه پذیری بخش محلول و نامحلول (a+b) (میلی لیتر در گرم ماده خشک) و نرخ تولید گاز (میلی لیتر در ساعت) گاودانه خام به ترتیب 9/142 و 106/0 بدست آمد. در این تحقیق تیمار پرک مرطوب بیشترین و تفت کمترین میزان تولید گاز را داشتند. میزان ناپدید شدن ماده خشک گاودانه خام در مدت زمان 2 و 48 ساعت پس از انکوباسیون 88/39 و 48/83 درصد و ضرایب تجزیه پذیری a، b و c به ترتیب 08/31، 03/48 و 088/0 درصد در ساعت بدست آمد. نتیجه گیری نهایی: تیمار پرک مرطوب بیشترین پتانسیل تولیدگاز و تجزیه پذیری ماده خشک را نسبت به سایر تیمارها نشان داد (05/0P<). با توجه به هضم پذیری بالای تیمار پرک مرطوب، تیمار ذکر شده می تواند در فرمولاسیون جیره غذایی جهت بهبود فرایند هضم در تغذیه حیوانات مورد استفاده قرار گیرد.

در پژوهش حاضر، ترکیب شیمیایی و ارزش غذایی بقایای زراعی کینوا با استفاده از روش های آزمایشگاهی درون کیسه ای و تولید گاز اندازه گیری و با یونجه خشک مقایسه شد. گیاه کامل کینوا پس از برداشت از مزرعه در دمای محیط خشک و دانه ها جدا شدند و بقایای زراعی جهت انجام آزمایش مورد استفاده قرار گرفت. نتایج نشان داد میزان انرژی خام، ماده خشک، ماده آلی، الیاف نامحلول در شوینده خنثی و لیگنین علوفه کینوا بالاتر از یونجه بود (0/05>P). غلظت پروتئین خام کینوا (12/29درصد) کمتر از یونجه (14/32درصد) بود. بخش عمده تانن موجود در کینوا از نوع قابل هیدرولیز بود. گرچه ثابت نرخ تجزیه و گوارش پذیری پس از شکمبه ای کینوا و یونجه یکسان بود، امّا گوارش پذیری شکمبه ای و کل دستگاه گوارش کینوا از یونجه کمتر بود (0/05>P). ثابت نرخ تولید گاز (c) بقایای زراعی کینوا و یونجه با هم برابر بودند، با این حال پتانسیل تولید گاز (b) آن از یونجه کمتر بود (0/05>P). گوارش پذیری ماده آلی، انرژی قابل سوخت و ساز و انرژی خالص شیردهی نیز در کینوا کمتر از یونجه بود (0/05>P). بر اساس نتایج این پژوهش، بقایای زراعی کینوا ظرفیت تغذیه ای مناسبی برای جایگزینی بخشی از علوفه به منظور تأمین قسمتی از نیازهای غذایی دام دارد. انجام آزمایش های درون تنی برای تعیین سطح مناسب آن در جیره کمک توصیه می شود.

به منظور ارزیابی تأثیر متقابل آفلاتوکسین B1 (AFB1) و جاذب های سم آلومینوسیلیکاته بر فراسنجه های تولیدگاز، تخمیر و هضم شکمبه در شرایط برون تنی پژوهشی در قالب دو آزمایش انجام گرفت. در آزمایش اول ابتدا تأثیر مقادیر مختلف AFB1 بر فراسنجه های تولید گاز، تخمیر و هضم با استفاده از روش کشت ثابت بررسی شد. نتایج نشان داد با افزایش مقدار AFB1 از صفر به 900 نانوگرم در میلی لیتر، نرخ تولید گاز، پتانسیل تولید گاز، غلظت نیروژن آمونیاکی و قابلیت هضم کاهش یافت، ولی افزودن AFB1 به محیط کشت تأثیری بر pH نداشت. در آزمایش دوم تأثیر متقابل AFB1 و سه نوع جاذب آلومینوسیلیکاته شامل مگاباند، مایکوباند و میلباند (در سطح 6 درصد ماده خشک جیره) بر فراسنجه های تولیدگاز، تخمیر و هضم شکمبه با استفاده از روش کشت ثابت بررسی گردید. نتایج بدست آمده نشان داد که بر خلاف انتظار، هیچکدام از جاذب ها نتوانستند تأثیرات منفی AFB1 بر فراسنجه های تولید گاز، تخمیر و هضم شکمبه ای در شرایط برون تنی را خنثی نموده و یا کاهش دهند که احتمالاً به دلیل مکانیسم جذب سطحی جاذب های آلومینوسیلیکاته برای جذب AFB1 باشد. نتایج این پژوهش بیان می کند که جاذب ها نمی توانند اثرات منفی AFB1 بر گوارش و تخمیر شکمبه را کاهش دهند و تنها راهکار پیشنهادی برای کاهش اثرات منفی AFB1 بر تخمیر، جلوگیری از ورود این سموم به خوراک دام می باشد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد، لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

در سال های اخیر، تولید گاز علاوه بر منابع متعارف آن از منابع نامتعارف نیز امکانپذیر شده است. ایران به عنوان دومین دارنده ذخایر گاز متعارف جهان و چهارمین تولیدکننده آن در نظر دارد با ورود به فضای رقابت گازی، سهم خود را در تجارت جهانی گاز افزایش دهد. مطالعه حاضر، هدف اصلی خود را بررسی مسیر درازمدت اکتشاف، استخراج و تولیدگاز ایران و نحوه اثرگذاری گسترش تولید از منابع نامتعارف گازی قرار داده است. برای دستیابی به این هدف، رویکرد پویایی شناسی سیستم مورد استفاده قرار گرفته است. الگوی طراحی شده دارای سه زیرسیستم چرخه اکتشاف و تولیدگازهای متعارف، سرمایه گذاری و تقاضای جهانی است و برای دوره 1414-1380 شبیه سازی شده است. اعتبار الگو نیز بر اساس آزمون های بازتولید رفتار و وارد کردن تکانه به متغیرها مورد تایید قرار گرفته است. نتایج شبیه سازی بیانگر آن است که با روندکنونی، عمر ذخایرگازی موثر در آینده درکشور از حدود 400 سال به کمتر از 30 سال در سال 1414 خواهد رسید. تولید گاز طبیعی نیز با روندی افزایشی از حدود 100 میلیارد متر مکعب در سال 1380 به بیش از 500 میلیارد متر مکعب در سال 1414 خواهد رسید. به عبارت دیگر، میزان تولیدگازطبیعی طی یک دوره 35 ساله حدود 5 برابر خواهد شد. اعمال پیش نوشته های افزایش نرخ اکتشاف، افزایش سرمایه گذاری در توسعه و افزایش سرمایه گذاری در بهبود فناوری منجر به افزایش تولید گاز طبیعی خواهد شد. با این وجود، گسترش گازهای نامتعارف می تواند منجر به کاهش امنیت تقاضای گازهای متعارف جهان و کاهش تولیدگاز در ایران در یک دوره درازمدت شود. در نظرگرفتن همزمان تمامی پیش نوشته ها می تواند منجربه افزایش تولیدگاز و درنتیجه جبران کاهش تولید ناشی از گسترش تولید گازهای نامتعارف شود.