امروزه یکی از مهم ترین علل شایع مرگ در سطح جهان بیماری سرطان بوده که شیوع و میزان مرگ و میر آن در ایران، قابل توجه می باشد. از طرف دیگر، با توجه به بومی بودن گیاه زعفران در منطقه خراسان جنوبی، در مطالعه حاضر خواص ضد توموری کلاله زعفران و برخی از مکانیسم های عمل آن در مدل های مختلف ماکرومولکولی، سلولی و حیوانی مرور شده است. در طب سنتی از کلاله زعفران به عنوان ترکیب دارویی در درمان بسیاری از بیماری ها مانند دیابت، فشارخون و سرطان یاد شده است، نتایج تحقیقات طب جدید نیز نشان داده اند که می توان از کلاله زعفران و متابولیت های ثانویه آن در تولید داروهای مکمل مرتبط با درمان انواع سرطان های انسانی استفاده کرد. کلاله زعفران به شکل اختصاصی رشد و تکثیر سلول های سرطانی را مهار کرده درحالی که بر رشد سلول های نرمال بی تاثیر بوده، همچنین منجر به کاهش عوارض جانبی درمان های رایج می شود. متابولیت های اصلی کلاله زعفران شامل مونوترپن آلدهیدها و کاروتنوئیدها می باشند که در این میان کاروتنوئیدهای کلاله مانند کروسین و کروستین دارای اثرات ضد اکسیدانی، ضد سرطانی و ضد جهش زایی بیشتری در مقایسه با سایر ترکیبات می باشند. مطالعه حاضر پیشنهاد می کند که داروهای ضد تومور مشتق از کلاله زعفران می توانند به عنوان درمان های مکمل، ایمن و امیدبخش برای انواع سرطان ها در آینده نزدیک به کاربرده شوند.

6- مرکاپتوپورین متجاوز از چهل سال است که مورد استفاده است با وجود این بیشتر جنبه های متابولیسم فارماکولوژی پیچیده آن هنوز ناشناخته باقی مانده است. نظر بر این است که 6- مرکاپتوپورین در مسیر کاتابولین خود، با عبور از حد واسط 6-تیوگزانتین و یا 8-اکسو-6- مرکاپتوپورین به 6- تیواوریک اسید اکسید می شود. اگر این واکنش اکسیداتیو به یکی از دو آنزیم مولیبدنیوم هیدروکسیلاز، گزانتین اکسیداز، نسبت داده شده است، دیگر آنزیم مولیبدنیوم هیدروکسیلاز، آلدئید اکسیداز، در این واکنش ها به خوبی شناخته نشده است. در بررسی حاضر، نقش آلدئید اکسیداز و گزانتین اکسیداز در اکسیداسیون 6- مرکاپتوپورین مورد مطالعه قرار می گیرد. 6- مرکاپتوپورین با گزانتین اکسیداز شیر گاوی و فراکسیون کبدی خوکچه هندی، حاوی آلدئید اکسیداز و گزانتین اکسیداز، انکوبه و روند واکنش ها توسط روش های اسپکتروفوتومتری و HPLC در عدم حضور و حضور آلوپورینول (مهار کننده گزانتین اکسیداز) و برخی از مهارکننده های آلدئید اکسیداز، بررسی گردید. اکسیداسیون مرکاپتوپورین توسط گزانتین اکسیداز کاملا به وسیله آلوپورینول مهار گردید، در حالی که مهار کننده های آلدئید اکسیداز هیچ اثر مهاری بر روی واکنش نداشتند. در مورد فراکسیون کبدی خوکچه هندی، سرعت اولین اکسیداسیون 6- مرکاپتوپورین به میزان 66-39% توسط آلوپورینول و مهار کننده های آلدئید اکسیداز مهار گردید. آنالیز HPLC واکنش بیانگر تبدیل 6- مرکاپتوپورین به 6- تیواوریک اسید از طریق 6- تیوگزانتین بود. در این میان، مرحله اول توسط گزانتین اکسیداز واسطه گری شده و مرحله تعیین کننده سرعت می باشد، در حالیکه مرحله دوم توسط هر دو آنزیم مولیبدنیوم هیدروکسیلازها واسطه گری می شود.

متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد. لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

ژیار دیازیس یک بیماری روده ای است که بوسیله یک پارازیت میکروسکوپی بنام Giardia lamblia ایجاد می شود . این تک یاخته از شایعترین تاژکداران لوله گوارش انسان است و به فرم انسانی آن G.intertinalis می گویند. این بیماری اغلب بدون نشانه های بالینی است و یا ممکن است بصورت اسهال، درد شکمی ، کاهش وزن و در مورد آلودگی شدید با استئاتوره همراه باشد. در این تحقیق اثر اسانس گیاهان آویشن باریک آویش پهن مورد و آنغوزه بر روی کسیتهای ژیارد یا در in-vitro به مدت 60 دقیقه مورد بررسی قرار گرفتند.کیستها به روش بینگهام از مدفوع شسته شدند وپس از شمارش با هموسیتومتر در معرض اسانسها با غلظتهای مختلف قرار گرفتند و کستهای کشته شده با استفاده ازمحلول ائوزین مشخص گردید. زمان 60 دقیقه وسایر غلظتها برخوردار بودند. اسانس گیاه آویشن باریک از میانگین کشندگی 7.5 94.6 در مقایسه با سایر اسانسها بیشترین میزان کشندگی را بر روی کیستها داشت و در مقایسه با داروی مترونیدازول با میانگین کشندگی 7.3 85.9 از فعالیت موثری داشت .اسانس گیاهان آویشن پهن و مورد از بین بردن کیستها بردن کیستها فعالیت بالایی داشتند ولی رزین و اسانس آنغوزه در مقایسه با اسانس گیاهان و مترونیدازول از میزان کشندگی کمتری برخوردار بود.

اهمیت ماتریکس خارج سلولی (ECM) در تکامل و کارکرد سلولهای مختلف گزارش شده است ولی اطلاعات کمی در رابطه با نقش آن در کارکرد سلولهای اپی تلیال اندومتر انسان در دست می باشد. در این تحقیق اثرات ECM مصنوعی (Matrigel) روی عملکرد سلولهای اپی تلیال اندومتر با استفاده از تکنیکهای مولکولی مورد بررسی قرار گرفته است.مواد و روش: نمونه های اندومتر با اطلاع بیمار و تایید کمیته اخلاقی از 17 زن با باروری قبلی بوسیله هیسترکتومی کامل شکمی تهیه شد. بافت به روش آنزیمی و مکانیکی مجزا شده و محلولهای غنی از سلولهای اپی تلیالی بوسیله سانتریفوژ بدست آمد که بر روی پلاستیک یا داخل Matrigel به منظور تولید سلولهای پولاریزه کشت داده شد و محیط کشت با یا بدون هورمون پروژسترون  (10-6 M)به سلولها اضافه شد. مقدار RNA وDNA  سلولها پس از استخراج با استفاده از اسپکتوفتومتری اندازه گیری شد.نتایج:مقدار کل RNA در سلولهای کشت داده شده رویMatrigel   (23±1.5 Pg/cell)بیش از دو برابر سلولهای کشت داده شده روی پلاستیک (9.1±1.4 Pg/cell) بود. هورمون استروییدی سبب افزایش  RNAدر سلولهای کشت داده شده در هر دو مدل شده ولی میزان افزایش در سلولهای کشت داده شده رویECM  بیشتر از پلاستیک بود. سلولهای کشت داده شده روی پلاستیک سریعا پرولیفره شده تا زمانی که تمام سطح پلاستیک را بپوشاند ولی سلولهای کشت داده شده روی ECM دارای تکثیر محدود بوده و بعد از 5 روز تکامل پیدا کرده و پولاریزه شد.نتیجه گیری: این نتایج نشان داد که ECM نقش مهمی در بروز ژن، پولاریزه شدن و تکامل سلولهای اپی تلیال اندومتر انسان در محیط آزمایشگاه بازی می کند.