گروه های جات در جنوب شبه قاره هند و سرزمین سند زندگی می کردند. توانایی و تجربه در دریانوردی، تجارت و جنگ های دریایی آنان را به خلیج فارس و سواحل زنگبار کشاند. انتساب این اقوام به کاست های پایین سبب گرایش عده زیادی از آنان به اسلام شد. فتوحات سریع مسلمانان در سند عمدتا متکی بر همکاری جات ها بود. از این پس شمار آنان در ایران و عراق رو به فزونی نهاد. آنان علاوه بر شرکت در لشکرکشی های مسلمانان، به شورش های بسیاری نیز دست زدند. در شبه قاره هند نیز همواره جات های غیرمسلمان با حاکمان مسلمان درگیر بودند و سخت گیری برخی از سلاطین مغول سبب انسجام جات ها شد و از دسته های شورشی به جمعیتی متحد و دارای تشکیلات حکومتی تبدیل شدند. اسب سواران شجاع در شورش های ضد کمپانی هند شرقی حضوری چشمگیر داشتند. انگلستان به شیوه های غیرمستقیم از اخذ مالیات های سنگین به تدریج آنان را به انزوا کشانید.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

هدف شناسایی ضرورت تشکیل و عوامل ناکارآمدی کمیسیون تطبیق حوالجات به عنوان یکی از سازوکارهای نظارت بر مالیه کشور. روش/ رویکرد پژوهش داده ها از اسناد وزارت امور اقتصادی و دارایی موجود در آرشیو ملی ایران و مشروح مذاکرات مجلس شورای ملی گردآمده است. یافته ها و نتیجه گیری فساد فراگیر در تشکیلات مالیه باعث شد مجلس و دولت مردان، پس از مشروطه به فکر ایجاد سازوکار نظارتی بر نظام مالی کشور بیفتند. کمیسیون تطبیق حواله جات در اواخر سال 1293ش پس از دو تجربه ناموفق دیوان محاسبات و کمیسیون نظارت و تفتیش مالیه، با هدف تطبیق حواله جات با بودجه و حسابرسی وزارت خانه ها و اداره های دولتی تشکیل شد. ازآنجاکه پیش از مشروطه نبود نظارت بر درآمدها و هزینه ها، حکومت قاجار را با بحران فراگیر مواجه کرده بود و باعث اتلاف بخش زیادی از منابع مالی شده بود، این کمیسیون با استقلال و اختیارات ویژه وظیفه داشت با نظارت و بررسی همه جانبه مانع از پرداخت خارج از بودجه و مصوبات دولت شود. اشغال بخش های مهمی از کشور توسط نیروهای نظامی روسیه، عثمانی، و بریتانیا در جنگ جهانی اول، جزیی نگری و نادیده گرفتن پرونده های کلان، بی توجهی دستگاه های دولتی، بی تناسبی کارها با توان اعضای کمیسیون باعث شکست کمیسیون در اجرای ماموریت و انحلال آن در 1300ش شد و کمیسیون مخارج جای آن را گرفت.

مقدمه: پکتین یک فرآورده کربوهیدراته خالصی است که عمدتا در اثر هیدرولیز اسیدی از قسمت داخلی پوست مرکبات و یا قسمت مغز سیب بدست می آید. این فرآورده یک کلوئیدهیدروفیلیک طبیعی بوده که اغلب از اسیدهای پلی گالاکتورونیک تشکیل یافته است.روشها: پکتین توسط حرارت دادن پوست مرکبات و تفاله با اسید سولفوریک رقیق یا اسید کلریدریک رقیق بفرم محلول درآمده و استخراج گردید. پکتیت استخراج شده و بفرم محلول سپس با استفاده از الکل (اتانول یا ایزوپروپانول) رسوب داده شد و از سایر مواد گیاهی دیگر مجزا گردید.نتایج و بحث: نتایج حاصل از این بررسی نشان داده است که لایه داخلی پوست گریپ فروت و همچنین پوست آن بترتیب حاوی 14.08 تا 14.58 درصد و 11.94 تا 12.72 درصد پکتین (که بر حسب وزن خشک ماده گیاهی محاسبه شده است) می باشد. این مقادیر در مقایسه با درصد پکتین حاصل از پوست مرکبات دیگر و نیز تفاله های سیب و هویج بالاترین میزان پکتین بوده است.

با تشکیل حکومت صفویه، مناطق ایلی غلزایی و ابدالی نشین تحت سیطره قرار گرفتند که موجب آشنایی دستجات الحاقی آنان با ساختار نظامی و شیوه های نبرد قزلباشان شد. با وجود این، دسته­جات افغان بر شیوه های خاصی از نبرد تأکید ویژه ای داشتند. ازاین رو، در پژوهش کنونی با توجه به جهت گیری منابع تاریخی، به این سؤال پاسخ داده می شود که دسته­جات نظامی افغان در دوره فترت حکومت صفویه از چه شیوه های نبردی استفاده می کردند؟ به منظور پاسخ گویی، پژوهش کنونی با استفاده از روش تحقیق تاریخی مبتنی بر شیوه جمع آوری داده های کتابخانه ای از منابع دست اول تاریخی پس از توصیف و طبقه بندی شگردهای نبرد دسته­جات افغان و قزلباش به تحلیل و تفسیر این ویژگی ها و تأثیرات آن بر تحولات نظامی دوره موردنظر می پردازد. با توجه به فقدان پژوهش منسجمی پیرامون شیوه های نبرد در دوره فترت افغان، یافته های پژوهش نشان می دهد که دسته­جات افغان بر شگردهای خاصی از نبرد از قبیل شبیخون چندجانبه، هجوم و یا عقب نشینی یک باره و دسته جمعی تأکید ویژه ای داشتند که هرچند در کوتاه مدت موجبات پیروزی آنان را فراهم آورد ولی در بلندمدت، کاربست شیوه های مشابه توسط قزلباشان به شکست دسته­جات غلزایی و ابدالی انجامید.

زمینه و هدف: ادویه جات به عنوان منبع غنی از آنتی اکسیدان های قوی وطعم دهنده غذا در روند تولید و نگهداری هستند که ممکن است در معرض آلودگی قارچی قرار گیرند. هدف از این مطالعه، بررسی آلودگی های قارچی ادویه جات مختلف مانند: ادویه کاری، فلفل قرمز، فلفل سیاه، زرد چوبه و دارچین در فروشگاه های شهرهمدان بود. مواد و روش ها: دراین مطالعه توصیفی-مقطعی که از فروردین ماه تا تیرماه سال1397 درآزمایشگاه قارچ شناسی دانشکده پیرادامپزشکی دانشگاه بوعلی سینا همدان انجام شد، تعداد100 نمونه از پنج نوع ادویه پرمصرف شامل: زرد چوبه، فلفل قرمز، فلفل سیاه، دارچین و ادویه کاری ومتعلق به چهار برند ازنقاط مختلف شهر همدان (شمال، جنوب، شرق و غرب) انتخاب گردید. از رقت های سریالی1-10-5-10جهت کشت نمونه های تهیه شده بر محیط های کشت قارچ شناسی استفاده گردید. کلنی های حاصل شمارش و مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها: درکل 2167 کلنی از 6 گونه قارچی از دارچین (973)، ادویه کاری (642)، فلفل قرمز (421) و زردچوبه (131) جداسازی و شناسایی گردید. فلفل سیاه آلودگی قارچی نداشت. قارچ های شناسایی شده به طور عمده شامل آسپرژیلوس نایجر (31%)، رایزوپوس (28%)، آسپرژیلوس فلاووس (22%) و پنی سیلیوم (8%) بودند. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه، حاکی از بالا بودن آلودگی قارچی ادویه جات توزیع شده در شهر همدان دارد، به گونه ای که بیشترین آلودگی قارچی مرتبط با آسپرژیلوس نیجر و بیشترین آلودگی ادویه مرتبط با دارچین و ادویه کاری بود.

زمینه و هدف: با توجه به احتمال وجود برخی فلزات سمی در ادویه جات، این پژوهش با هدف تعیین مخاطره غیرسرطانی پودر کاری، زردچوبه و هل فله ای و بسته بندی شده مصرفی شهر همدان بر اساس قابلیت خطرآفرینی سرب و کادمیوم در سال 1394 انجام یافت.روش کار: در این مطالعه توصیفی، 9 نمونه از ادویه جات فله ای و 9 نمونه از ادویه جات بسته بندی تهیه شد. پس از آماده سازی نمونه ها به روش هضم اسیدی در آزمایشگاه، محتوی عناصر مورد مطالعه توسط دستگاه جذب اتمی در سه تکرار خوانده شد. پردازش آماری نتایج نیز با استفاده از آزمون های شاپیرو-ویلک، تی تک نمونه ای، تحلیل واریانس یک طرفه، تی مستقل و همبستگی پیرسون و توسط نرم افزار SPSS انجام یافت. نتایج: بیشینه میانگین غلظت عناصر سرب و کادمیوم بر حسب میلی گرم در کیلوگرم به ترتیب برابر با 0.95±5.48 و 0.20±0.13 و میانگین غلظت عنصر سرب در نمونه های زردچوبه بزرگ تر از رهنمود WHO بود. از طرفی شاخص سلامت (Health Index) سرب با میانگین 1-10×1.51 و 2-10×3.25 و کادمیوم با میانگین 2-10×1.04 و 3-10×2.22 به ترتیب برای کودکان و بزرگ سالان، کوچک تر از یک و کم تر از آستانه خطر بود. نتیجه گیری: نتایج محاسبه شاخص HI نشان داد که مصرف ادویه جات مورد مطالعه برای مصرف کنندگان فاقد مخاطره است، ولی با توجه به تجاوز میانگین غلظت عنصر سرب در نمونه های زردچوبه از حد استاندارد، و ویژگی های تجزیه ناپذیری و تجمع زیستی فلزات سنگین، در صورت عدم کنترل مصرف ادویه جات، ابتلای مصرف کنندگان به مشکلات بهداشتی در طولانی مدت دور از انتظار نخواهد بود. لذا بررسی کیفی ادویه جات در بازار مصرف کشور به منظور حفظ سلامت مصرف کنندگان ضروری است.

زمینه: دریافت زیاد نیترات و نیتریت، سلامت انسان را تهدید می کند. سبزیجات و میوه ها، مخصوصا سبزیجات برگدار، منابع بزرگی از نیترات و نیتریت در رژیم غذایی انسان هستند. در ایران، تحقیقات انجام گرفته در مورد اندازه گیری نیترات و نیتریت در میوه و سبزیجات محدود می باشد و نیاز است این مساله مورد توجه قرار گیرد. هدف از انجام این مطالعه تعیین میزان تجمع نیترات و نیتریت در سبزیجات و صیفی جات مصرفی شهر کرمانشاه در سال 1389 بود.روش ها: مواد غذایی موردنظر طی سه نوبت نمونه گیری از سه منطقه اقتصادی و اجتماعی مختلف از سطح شهر کرمانشاه جمع آوری شدند و بر روی هر نمونه سه بار آزمایش تکرار شد و در نهایت 108 نمونه مورد سنجش واقع شد. آزمایشات با استفاده از دستورالعمل ارایه شده توسط موسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران به شماره 4106 صورت گرفت. اطلاعات به دست آمده توسط روش های آماری آنالیز واریانس تجزیه و تحلیل شد.یافته ها: غلظت نیترات در سیب زمینی توزیع شده در شهر کرمانشاه بیش از غلظت مجاز توصیه شده توسط سازمان بهداشت جهانی برای این محصول بود (347.7±45.4mg/kg) (P<0.05). سبزیجات غده ای، بیشترین (4.3±0.2mg/kg) و سبزیجات برگی، کم ترین (0.25±0.05mg/kg) مقادیر غلظت نیتریت را دارا بودند. بیشترین غلظت نیترات در سبزیجات برگی (673.8±50.6mg/kg) و کم ترین غلظت در سبزیجات بوته ای (12.5±0.9mg/kg) بود.نتیجه گیری: بالا بودن میزان نیترات در سیب زمینی و سبزیجات را می توان به مصرف زیاد کودهای ازته، عوامل زراعی و غیره مکانیزه بودن کشاورزی ربط داد. پیشنهاد می گردد که نیترات و نیتریت سبزیجات مصرفی در فصول مختلف سال توسط معاونت دارو و غذای دانشگاه ها مورد ارزیابی قرار گیرد.