نوجوانی دوران عدم ثبات و تغییرات بسیار است و اقدام به رفتار سلامت در این دوره باعث افزایش سلامتی و طول عمر در آینده می شود فلذا این پژوهش به دنبال بررسی رابطه بین سواد سلامت و اقدام به رفتار سلامت است تا ابعاد مختلف تأثیر سواد سلامت و آموزش در این زمینه را در اقدام به رفتار سلامت را بسنجد. این پژوهش یک بررسی توصیفی تحلیلی به صورت مقطعی و با جامعه نوجوانان 12-20 سال استان سمنان در سال 1402 با حجم نمونه 382 نفر از نوجوانان شهر سمنان و مهدی شهر است که با استفاده از ابزار 1. سواد سلامت قنبری و همکاران 2. رفتارهای ارتقادهنده سلامت والکر HPLP داده ها جمع آوری و با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی ساده و آزمون تی مستقل و به کمک نرم افزار spss-24 تفسیر شد. بررسی داده ها از طریق آزمون تی دو گروه پسر و دختر اختلاف معناداری را در اقدام به رفتار سلامت در پسران و دختران (t351=-2. 14, P=0. 033 دوطرفه) مولفه های حمایت بین فردی (t345=-2. 488, P=0. 013 دوطرفه)و ورزش (t341=-4. 68, P=0. 001 دوطرفه ) نشان داد. پسران در همه حیطه های رفتار سلامت میانگین بیشتری از دختران داشتند و در حیطه مولفه های سواد سلامت پسران به صورت معناداری خودکارآمدی بیشتری از دختران داشتند (t380=-2. 63, P=0. 009 دوطرفه ) ارتباط از مولفه های سواد سلامت بیشترین پیش بینی کنندگی را برای اقدام به رفتار سلامت دارد (r=0. 417, P=0. 001). همبستگی مثبت و متوسط بین سواد سلامت و اقدام به رفتار سلامت بود. (p<0. 001, r=0. 583) و سواد سلامت 34 درصد پیش بینی کننده رفتار سلامت است (d=0. 51, p=0. 001 R2=0. 34) در نتیجه آموزش و ارتقاء سواد سلامت در این گروه سنی می تواند نقش مهمی در بهبود رفتارهای سلامتی نوجوانان داشته باشد که اساسی برای سلامت جامعه در آینده نیز محسوب می شود.