آموزش الکترونیکی یک نظام آموزشی هنرمندانه و یک راه حل جامع برای موسساتی است که خواهان حرکت در مسیر فن آوری روز و تغییر روش ها و محیط های آموزشی خود هستند. هدف این پژوهش که در زمینه بلوغ آموزش الکترونیکی انجام شده است، شناسایی و آگاهی یافتن از وضعیت موجود آموزش الکترونیکی در دانشگاه ها و مراکز آموزش عالی می باشد تا پس از این اقدام، بتواند وضعیت مطلوب را در این زمینه ترسیم نموده، در عین حال، دلایل عدم توسعه یافتگی آموزش الکترونیکی را بررسی نماید. در این مقاله از مدل بلوغ شش سطحی میسرا و دینگرا (سطوح: بسته، مقدماتی، برنامه ریزی شده، تحقق یافته، نهادینه شده و بهینه سازی)، استفاده شده است. تحقیق حاضر از نوع پیمایشی است. جامعه آماری تحقیق، شامل اعضاء هیات علمی و دانشجویان دوره تحصیلات تکمیلی آموزش عالی کشاورزی ایران هستند. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران محاسبه و جامعه نمونه تحقیق که به شیوه نمونه گیری تصادفی در چند مرحله انتخاب شده است، 517 نفر می باشد. در این پژوهش، به منظور جمع آوری اطلاعات مورد نیاز تحقیق از پرسشنامه استفاده شده است. دقت شاخص ها و گویه ها در پرسشنامه یا روایی صوری توسط متخصصان فن و اساتید صاحب نظر مورد تایید قرار گرفته است. برای بررسی پایایی و سازگاری درونی ابزار اندازه گیری تحقیق، از روش آلفای کرونباخ استفاده شد. میزان آلفای کرونباخ محاسبه شده آن 0.86 به دست آمد. به منظور تجزیه و تحلیل داده های جمع آوری شده، از نرم افزار وکا و شبکه عصبی مصنوعی استفاده گردید. در این مقاله، بر اساس مدل میسرا و دینگرا شش سطح فوق داده کاوی شد. پس از تحلیل توسط شبکه های عصبی مصنوعی و ارتباطیابی بین سطوح بلوغ الکترونیکی، سطح چهارم یا «سطح تحقق یافته»، با 82.37 درصد صحت و دقت اطلاعات، و با کمترین خطا (7 درصد) نسبت به سایر سطوح مناسب تر تشخیص داده شد.