با افزایش تمایل شرکت ها و سازمان ها، برای بکارگیری کارآموزان در موقعیت های مختلف، انتخاب فرد مناسب برای مشارکت در دوره های کارآموزی اهمیت بسیاری پیدا کرده است. کسی که برای کارآموزی انتخاب می شود اگرچه باید در زمینه های کاری موردنظر، دانش و مهارت نسبی داشته باشد؛ اما نباید متخصص و باتجربه باشد؛ زیرا این‏گونه افراد معمولاً دستمزد بالایی طلب می کنند. وب سایت های پرس وجوی انجمنی با کاربران فراوانی که دارند، می توانند به عنوان یکی از منابع شناخت کارآموز مورداستفاده قرار گیرند. در پژوهش‏های پیشین برای شناخت کارآموزان بالقوه ویژگی‏های آماری مانند تعداد پاسخ، تعداد حوزه‏های تخصصی، طول پاسخ‏ها و موارد مشابه پیشنهاد شده است؛ اما محتوای پاسخ‏های کاربر تاکنون برای شناخت کارآموزان استفاده نشده است. این محتوای متنی منبعی غنی برای تشخیص گستردگی یا عمق دانش کاربر است و می‏تواند کمک شایانی به شناخت کارآموزان بالقوه کند. در این پژوهش یک مدل یادگیری عمیق با نام CNN-BiLSTM برای تشخیص افراد مناسب برای کارآموزی براساس متن پاسخ‏هایی که در وب سایت های پرس وجوی انجمنی ارسال می‏کنند، پیشنهاد شده است. علاوه براین، از سه مدل یادگیری ماشین و چهار مدل پرکاربرد یادگیری عمیق نیز برای مقایسه استفاده شده است. بر اساس نتایج به دست آمده مدل های یادگیری عمیق در مقایسه با الگوریتم های یادگیری ماشین براساس معیار صحت و F1 عملکرد بهتری داشته اند. همچنین در بین مدل های یادگیری عمیق، مدل پیشنهادی توانسته حداقل به صورت متوسط 7% صحت بالاتر و 2% معیار F1 بالاتری نسبت به سایر مدل های مورداستفاده برای شناسایی کارآموزان بالقوه نشان دهد.

مقدمه: سازه خودکارآمدی در محیط های آموزشی از اهمیت ویژه ای برخوردار است . خودکارآمدی ریشه در نظریه شناختی اجتماعی بندورا دارد. مطالعه حاضر براساس نظریه بندورا و با هدف تعیین همبستگی خودکارآمدی با عملکرد بالینی، دانشجویان کارآموز در عرصه انجام شد . پژوهشگران درصددند تا به این طریق بتوانند به باورها و توانایی های یادگیرنده در فرایند یاددهی - یادگیری، در چارچوب نظریه، توجه نموده و از نتایج آن در جهت ارتقای توانمندی های بالینی دانشجویان، بهره جویند .روش ها: پژوهش حاضر از نوع توصیفی- همبستگی است که برروی کلیه دانشجویان پرستاری ترم هشتم ورودی 1388 دانشگاه آزاداسلامی واحد رشت (51 نفر) به روش سرشماری انجام گرفت. ابزارهای مطالعه شامل پرسشنامه « خودکارآمدی عملکرد بالینی» 37 گویه در چهارحیطه و «چک لیست محقق ساخته» با 28 گویه با طیف لیکرت پنج درجه ای جهت بررسی عملکرد دانشجویان بود. اعتبار محتوا و صوری ابزارها تعیین گردید. روایی پرسشنامه از طریق روایی محتوایی و صوری و پایایی آن از ضریب آلفای کرونباخ به تفکیک ابزار نهایی«خودکارآمدی عملکرد بالینی» 0.92 a= و چک لیست «عملکرد بالینی پرستاری» 0.87 a = تایید گردید. عملکرد بالینی دانشجویان، در حین انجام کارآموزی در بخش های محل کارآموزی خود براساس چک لیست مورد مشاهده و ارزیابی قرارگرفت. جهت تجزیه و تحلیل داده ها، از آمار توصیفی (فراوانی، درصد، میانگین) و آمار استنباطی (همبستگی پیرسون) با سطح معناداری 0.05 با استفاده از نرم افزار SPSS استفاده گردید.یافته ها: نتایج نشان داد که میانگین و انحراف معیار نمرات خودکارآمدی در کل ابزار «خودکارآمدی در عملکرد بالینی» 66.50±11.21 و نمرات عملکرد بالینی پرستاری در کل ابزار 3.74±0.47 بود. همچنین بین «خودکارآمدی در عملکرد بالین» با «عملکرد بالینی پرستاری» همبستگی مثبت و معنادار آماری وجود داشت. (r=0.286, p<0.003) ضمنا تنها بین معدل و خودکارآمدی در عملکرد بالینی ارتباط معنی دار مشهود بود (p<0.04)نتیجه گیری : اهمیت خودکارآمدی در آموزش، به تاثیر آن برعملکرد آینده مربوط می شود . کسب دانش و مهارت های تحصیلی فقط یکی ازمتغیرهای موثر بر عملکرد بالینی است و لذا مدرسین باید به عوامل نظیر: خودکارآمدی خصوصا در بالین، که موجب سنجش دقیق تر عملکرد دانشجویان پرستاری خواهد شد، توجه ای خاص مبذول نمایند.

زمینه و هدف: پرستاران بعنوان بخشی از منابع انسانی نظام سلامت، در ارتقای سلامت افراد جامعه نقش مهمی را ایفا می کنند. یکی از راههای ارائه خدمات سلامت مطلوب تربیت پرستاران آزموده و شایسته است، جهت دستیابی به این هدف باید آموزش بالینی در پرستاری توجه شود آموزش بالینی از مقاطع حساس و مهم برنامه ریزی، برنامه های آموزشی است که طی آن توانمندی های حرفه ای دانشجویان پایه ریزی می گردد. هدف کلی آموزش بالینی، افزایش مهارتها و توانمندی های کارآموزان در ارائه مراقبت های جامع، موثر، اثربخش و کارا به مددجویان می باشد در آموزش بالینی مهارتها شکل می گیرد و باعث افزایش قدرت تصمیم گیری و قضاوت و احساس مسوولیت و توان تطابق فرد با محیط می شود و دانشجو می تواند خود را برای فردایی آماده کند که باید بطور مستقل و گاه به تنهایی مسوولیت مراقبت و درمان از بیماران را برعهده گیرد.روش و ابزار: این پژوهش توصیفی با هدف تعیین کیفیت آموزش بالینی از دیدگاه دانشجویان کارآموز و کارورز پرستاری انجام گرفت. ابزار جمع آوری اطلاعات پرسشنامه مشتمل بر 4 قسمت بود. قسمت اول مشخصات فردی، قسمت دوم تسلط علمی اساتید، قسمت سوم مدیریت آموزش مربیان، قسمت چهارم حیطه ارتباط و مشاوره اساتید درنظر گرفته شده جهت تجزیه و تحلیل اطلاعات از آمار توصیفی استفاده شد.نتایج: نتایج مطالعه نشان داد که دیدگاه های دانشجویان کارآموز و کارورز پرستاری نسبت به کیفیت آموزش بالینی مشابه می باشد. اکثریت دانشجویان کارورز 39.28% تسلط علمی اساتید را متوسط ارزیابی نموده اند. نگرش اکثریت دانشجویان کارورز (35%) نسبت به محیط آموزشی از لحاظ تعداد بیماران متوسط بود. نگرش دانشجویان (37%) نسبت به ارتباط پرسنل ضعیف بود.نتیجه گیری: ایفای نقش بالینی دانشجویان نسبت به فعالیتهای آموزشی دانشکده ها ضعیف می باشد و این یک معضل بزرگ دانشگاهی است ارتقا کیفیت آموزش بالینی مستلزم ارزیابی مستمر کیفیت آموزش بالینی می باشد لازم است مداخله هایی در جهت بازنگری و اصلاح دوره کارآموزی در عرصه اندیشیده شود تا آموزشهای لازم برای ایجاد مهارتهای مختلف بالینی در دانشجویان پرستاری موثر واقع شود.

مقدمه: چالش های آموزشی مقطع پزشکی عمومی به عنوان مهم ترین مقطع دوره پزشکی اثرات نامطلوبی در حرفه آینده پزشکی دانشجویان این مقطع و متعاقب با آن در سلامت افراد جامعه دارد. بدون تردید شناخت این چالش ها از طریق نظرخواهی از دانشجویان این مقطع می تواند گامی موثر درارتقای کیفیت آموزش خصوصا آموزش بالینی به همراه داشته باشد. . روش کار: پژوهش حاضر یک مطالعه کیفی از نوع تحلیل محتوا بود که در اواخر سال 1398 انجام شد و جامعه مورد مطالعه آن شامل دانشجویان مقطع کاراموزی و کارورزی دانشکده پزشکی مشهد بود. روش نمونه گیری یه صورت هدفمند صورت گرفت. روش گرداوری داده از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته صورت گرفت و مصاحبه ها تا حد اشتباع ادامه یافت و در نهایت تعداد 18 نفر از کاراموزان و کارورزان به عنوان نمونه انتخاب شدند. داده ها با استفاده از نرم افزار تحلیل و تفسیر گردیدند. نتایج: از تجزیه و تحلیل داده ها چهار مقوله یا درون مایه اصلی و یازده مقوله فرعی استخراج گردید. مقوله های اصلی و زیر مقوله های آن عبارت بودند: از ساختار آموزش(برنامه آموزشی) با موضوعات فرعی عدم تناسب محتوا آموزشی با نیازها، عدم تناسب زمان روتیشن ها. مقوله اصلی فعالیت های یادهی و یادگیری با زیرمقوله های آزمون های غیر استاندارد، ضعف در آموزش مجازی، عدم تطابق آموزش تئوری و عملی، ضعف شیوه آموزش و عدم کاربیت یافته های نظرسنجی. مقوله اصلی تعاملات حرفه ای با زیر مقوله های گاردهای رزیدنتی و عدم احترام متقابل استاد به دانشجو و درنهایت مقوله منابع با زیر مقوله های فضای آموزشی وتسهیلات رفاهی. نتیجه گیری: با توجه به یافته های پژوهش، شناسایی موانع و چالش های پزشکی عمومی و برنامه ریزی جهت مرتفع ساختن آن، نیاز به یک رویکرد اقتضایی و سیستمی در حوزه آموزش دارد.

مقدمه: یکی از چالش های اصلی در آموزش بالینی، استرس بالینی است که بر یادگیری و وضعیت سلامتی جسمی و روحی دانشجویان پرستاری تاثیرگذار است. این مطالعه با هدف مقایسه عوامل تنش زای آموزش بالینی از دیدگاه دانشجویان و اساتید پرستاری صورت گرفت. روش کار: پژوهش حاضر یک مطالعه مقطعی است که در سال 1402 انجام شد. 127 نفر از دانشجویان پرستاری کارورز وکارآموز و23 نفر از اساتید و مربیان دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه آزاد خوراسگان به روش در دسترس انتخاب شدند. ضمن رعایت ﻣﻼﺣﻈﺎت اﺧﻼﻗﯽ ﻧﻈﯿﺮ ﺗﮑﻤﯿﻞ ﻓﺮم رﺿﺎﯾﺖ آﮔﺎﻫﺎﻧﻪ، داده ها با استفاده از پرسشنامه استاندارد سنجش عوامل استرس زای آموزش بالینی جمع آوری گردید. تجزیه و تحلیل داده ها با آزمون های آمار توصیفی و استنباطی با نرم افزار SPSS انجام گردید. نتایج: نتایج مطالعه نشان داد، بین میانگین امتیاز کل عوامل تنش زای آموزش بالینی سه گروه اختلاف معنی دار آماری وجود دارد(05/ 0

مقدمه: آموزش بالینی نقش مهمی در دستیابی دانشجویان پرستاری به صلاحیت بالینی ایفا می کند. هوش اخلاقی از پارامترهای  مهم محیط بالینی در دستیابی به اهداف کارآموزی و کسب صلاحیت بالینی است. هوش اخلاقی ابعادی مانند مسئولیت پذیری، تعهد، قبول اشتباهات، اعتماد و همدلی را که  درکسب صلاحیت بالینی برای دانشجویان پرستاری حائز اهمیت است می سنجد. هدف از مطالعه تعیین وضعیت هوش اخلاقی و رابطه ی بین هوش اخلاقی و صلاحیت بالینی دانشجویان می باشد.روش کار: این مطالعه کاربردی از نوع توصیفی – همبستگی است که با مشارکت دانشجویان پرستاری در استان خوزستان در سال 1399 انجام شد. حجم نمونه بر اساس جدول مورگان برآورد شد. پس از حذف تعداد 299 نفر محاسبه شد. روش نمونه گیری، تصادفی-طبقه ای و ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه استاندارد هوش اخلاقی و پرسشنامه صلاحیت بالینی پرستاری در دوره بالین می باشد. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.یافته ها: نتایج  نشان داد دانشجویان در ابعاد درستکاری، مسئولیت پذیری، بخشش و دلسوزی وضعیت متوسط دارند. همچنین بین هوش اخلاقی و  صلاحیت بالینی رابطه ی مثبت و معنی دار وجود دارد (001 /0>P، 602/0 r=). تمام ابعاد هوش اخلاقی، رابطه مثبت و معنی دار با صلاحیت بالینی داشت (001/0>P).نتیجه گیری: نظر به اکتسابی بودن هوش اخلاقی و ارتباط مستقیم آن با صلاحیت بالینی توصیه می شود از آموزش هایی تخصصی جهت رشد هوش اخلاقی دانشجو به منظور افزایش صلاحیت بالینی آنان و ارتقاء سطح علمی دانشگاه بهره برد.

همواره بخشی از خسارات معلول عمل کارآموزان بی تجربه ای است که در مشاغل متفاوت نزد استادکاری مشغول یادگیری حرفه ای هستند. در حقوق برخی از کشورها مانند فرانسه، یکی از مصادیق مسوولیت مدنی ناشی از عمل غیر، مسوولیت کارفرمایان و صنعتگران ناشی از فعل زیان بار کارآموزانی است که نزد ایشان در حال یادگیری اطلاعات حرفه ای هستند. یکی از مشکلات چنین سیستم هایی تعیین ماهیت این مسوولیت است. این مسوولیت می تواند نوعی مسوولیت مراقب نسبت به اعمال شخص تحت مراقبت، مانند مسوولیت سرپرست نسبت به طفل، به شمار آید و نیز می تواند نوعی مسوولیت تبعیتی، مانند مسوولیت کارفرما نسبت به فعل کارگر، شمرده شود. طبیعی است که تعیین حکم در خصوص این مساله آثار متفاوتی از نظر بار اثبات تقصیر خواهد داشت. در حقوق ایران در قانون مدنی و مسوولیت مدنی به این مسوولیت اشاره ای نشده است. به نظر می رسد تعیین رژیم حقوقی حاکم بر این مسوولیت تا حدودی به تعیین ماهیت چنین مسوولیتی وابسته است که در این مقاله به کمک حقوق فرانسه این موضوع بررسی خواهد شد.

زمینه و هدف: گراند راند آموزشی یک روش آموزش بالینی متداول است که در اکثر بخش های بیمارستان های آموزشی در حال اجرا می باشد. هدف آن فراهم آوردن فرصتی برای دانشجویان است تا اطلاعات نظری را به واقعیات عملی پیوند بزنند. هدف مطالعه حاضر مقایسه دیدگاه کارآموزان، کارورزان، دستیاران و اساتید، نسبت به گراند راند در دانشگاه علوم پزشکی ایران می باشد.روش کار: این مطالعه، توصیفی تحلیلی بر روی کارآموزان، کارورزان، دستیاران و اساتید بیمارستان های آموزشی دانشگاه ایران به تعداد 237 نفر به روش سرشماری می باشد. اطلاعات بوسیله پرسشنامه به صورت سوالات چندگزینه ای و لیکرتی جمع آوری شد و توسط نرم افزار SPSS v. 21 آنالیز شد.یافته ها: 29.4% کارآموزان و کارورزان گراند راند آموزشی را خیلی خوب و خوب، 36.3% متوسط و 34.3% ضعیف و خیلی ضعیف و اساتید و دس تیاران 62% خیلی خوب و خوب، 27.6% متوسط و 10.4% ضعیف و خیلی ضعیف ارزیابی کردند. کیفیت گراند راند بر اساس طیف سه درج های لیکرت بر حسب و نوع بخش: داخلی 1.89، بخش جراحی 1.87، بخش زنان 2.1، بخش اطفال 1.87 و بر حسو درجه علمی: کارآموزان 1.82، کارورزان 1.85، دستیاران 1.92 و اساتید 2.13 بود.نتیجه گیری: دیدگاه دانشجویان پزشکی نسبت به گراندراند های پزشکی منفی تر از دستیاران و اینترن ها می باشد. شرکت فعال و تقویت استدلال، مهارت تصمیم گیری، بیان یافته های علمی و ایجاد انگیزه در دانشجویان می تواند از عوامل موثر در بهره وری بیشتر گراند راندهی آموزشی باشد.

زمینه و هدف: برای ارتقای کیفیت آموزش بالینی، شناخت مشکلات در وضعیت موجود و بکارگیری راهکارهای مناسب امری ضروری است. ارتقای کیفی آموزش بالینی موجب خواهد شد که فرد آموزش گیرنده بتواند مطالب را به صورت عملی بر بالین بیمار به فعل تبدیل کند. این مطالعه به منظور تعیین میزان رضایت دانشجویان کارآموز و کارورز از نحوه آموزش بالینی اساتید در بخشهای داخلی مراکز آموزشی درمانی دانشگاه علوم پزشکی ارومیه انجام گرفت.روش و ابزار: این پژوهش یک مطالعه توصیفی است و جامعه پژوهش را 120 نفر از دانشجویان کارآموز و 110 نفر از دانشجویان کارورز تشکیل می داد. وسیله گردآوری داده ها در این پژوهش پرسشنامه می باشد که در دو قسمت تنظیم شده است: قسمت اول 7 سوال مربوط به مشخصات فردی و قسمت دوم 21 سوال در ارتباط با میزان رضایت دانشجو از نحوه آموزش بالینی و سه سوال باز تشکیل می داد. داده های جمع آوری شده با روش های آماری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج: نتایج نشان داد که 5/50% دانشجویان کارآموز از توجه اساتید به حضور دانشجو در بخش، 1/44% در نحوه پاسخ گویی اساتید به سوالات، 3/32% نسبت به حفظ شخصیت توسط اساتید داخلی و کاملا داخلی، 6/65% نقش اساتید در ایجاد انگیزه، 4/62% از ساعات حضور اساتید در بخش،1/59% از نحوه برقراری ارتباط اساتید نسبتا راضی،4/59% از نقش رزیدنتها در امر آموزش، 9/36% از تناسب بین انتخاب بخش و اهداف آموزش بالینی، 8/34% از نحوه آموزش نسبت به افزایش مهارت های دانشجو در گرفتن شرح حال، معاینات فیزیکی problem list،38/9 % از مشارکت آنان در مباحث علمی مورنینگ رپورت و 8/34% از استفاده از وسایل کمک آموزشی در امر آموزشی، 43% از شرکت  در کلیه اساتید در راند و گراند راند ناراضی و خیلی ناراضی بودند.اکثریت 5/45% دانشجویان کارآموز از نحوه پاسخ گویی اساتید به سوالات داخلی، 1/51% از ارزشیابی بالینی بر اساس اهداف آموزشی نسبتا راضی، 60% نقش رزیدنت در امر آموزش و 8/39% از نقش اساتید در ایجاد انگیزه در دانشجو، 9/29% از مشارکت دانشجویان در مباحث علمی و 29% در استفاده از وسایل کمک آموزشی و 1/26% از شرکت کلیه اساتید در راند و گراند راند ناراضی و خیلی ناراضی بودند.نتیجه گیری: نتایج این پژوهش نشان داد عدم بیان اهداف آموزشی، ارزیابی نکردن دانشجویان بر اساس اهداف نقش رزیدنتها در امر آموزش استفاده کمتر از وسایل کمک آموزشی در مورنینگ رپورت، عدم حضور اساتید در راند و گراند راند، ساعات حضور اساتید در بخش ها از عوامل عمده نارضایتی دانشجویان می باشد. ضروری است جهت رفع مشکلات دانشجویان و کاهش اضطراب اهمیت موضوع بیش از پیش مورد توجه مسوولین آموزشی قرار گیرد.